Είναι έρωτας ή είναι απωθημένο;

Οι άνθρωποι είμαστε πολύ περίεργα όντα και κάποιες φορές μεταφράζουμε τον εγωισμό σε συναισθήματα.

Δεκάδες φιλόσοφοι έχουν ασχοληθεί με το εγώ και τη
συνείδηση του ανθρώπου. Ακόμη περισσότεροι συγγραφείς έχουν ασχοληθεί με
το πολύκροτο θέμα του ανεκπλήρωτου έρωτα, του έρωτα χωρίς ανταπόδοση.
Περιέργως, οι μεγαλύτερες ερωτικές απογοητεύσεις είναι εκείνες που
ακολούθησαν μετά από μία απόρριψη. Ένα ειδύλλιο που δεν προέκυψε ποτέ,
μία ίντριγκα που διαδραματίζεται στον εγκέφαλο, και μόνο, του
ερωτευμένου. Αυτοί οι έρωτες χωρίς ανταπόκριση, είναι και αυτοί που
νιώθεις ότι θες να αναλύσεις περισσότερο και να σπαταλήσεις φαιά ουσία.

Φιλόσοφοι
και ψυχολόγοι έχουν εντρυφήσει σε αυτούς τους προβληματισμούς και έχουν
καταλήξει στο συμπέρασμα που καταλήγεις και εσύ όταν το συζητάς με την
παρέα σου: Όλα οφείλονται στον εγωισμό σου. Θες στην πραγματικότητα απλά
να καλύψεις μία επιθυμία σου, ανάλογη με αυτή της λιγούρας για παγωτό
στις 2 το βράδυ. Ξέρεις ότι δεν είναι καλό για εσένα και όσο σου το
αρνούνται, τόσο παραπάνω το θες. Μέσα σε όλο αυτό το μπέρδεμα
συναισθημάτων, τη σύγχυση απωθημένων, εγωισμού και έρωτα, πώς
καταλαβαίνεις αν αυτό που νιώθεις είναι αληθινό ή ανάγκη για λίγη αγνή
ίντριγκα;

Η εγωιστική αγάπη

Έρχεται συνήθως σε
μικρές ηλικίες. Όταν είσαι ακόμη νιάτο και δεν έχεις καταλήξει αν τελικά
σου αρέσουν τα γεμιστά ή όχι. Σε εκείνη την ηλικία νιώθεις ένα κενό, το
οποίο προσπαθείς να γεμίσεις με έναν έρωτα. Αν αυτός ο έρωτας έχει
ανταπόκριση, πρέπει συνεχώς να ανανεώνεται, γιατί ποτέ δεν νιώθεις
αρκετός. Και αυτό γίνεται πάντα με τον λάθος τρόπο. Ζήλια,
χειριστικότητα, πάνω από τη σχέση υπάρχει το σύννεφο της ανάγκης για
επιβεβαίωση. Δεν είναι έρωτας, είναι μία ψευδαίσθηση που ρεζιλεύει το
ανθρώπινο είδος.

Η αληθινή αγάπη

Αν δεν αγαπήσεις
πρώτα τον εαυτό σου, δεν μπορείς να αγαπήσεις πραγματικά. Κλισέ, αλλά
γι’ αυτό λέγονται κλισέ, επειδή συνήθως είναι αληθινά. Δεν χρειάζεται να
έχεις πάρει 3 πτυχία και δύο μεταπτυχιακά, αρκεί να έχεις βρει τι ζητάς
από τούτη τη ζωή και να έχεις καταλάβει λίγα πράγματα για εσένα. Για
παράδειγμα, αν έχεις συνειδητοποιήσει ότι είσαι πιο ψυχαναγκαστικός από
τους άλλους και θες οι κρεμάστρες στην ντουλάπα να κοιτάνε προς τα μέσα,
δεν θα τσακωθείς γι’ αυτό. Θα βάλεις τις κρεμάστρες να κοιτάνε προς τα
μέσα. Αυτό είναι και όλο το νόημα της εσωτερικής αναζήτησης, να ξέρεις
πότε να λάβεις τις ευθύνες σου. Όταν το καταφέρεις αυτό, τότε θα
αγαπήσεις πραγματικά. Όχι επειδή το χρειάζεσαι, αλλά γιατί το θέλεις, το
λιγουρεύεσαι. Και τα σημάδια θα είναι τα εξής:

·         Θα υποστηρίζεις τους στόχους του

·         Θα εμπιστεύεσαι

·         Δεν θα μπαίνεις εμπόδιο στα θέλω του

·         Θα εξελίσσεστε μαζί, χωρίς να το κάνετε εσκεμμένα

·         Θα μπορείς να είσαι ο πραγματικός σου εαυτός όταν είσαι μαζί του

·         Θα θέλεις να έχει το καλύτερο, ακόμη και αν καταλήξετε χωριστά

·         Θα νιώθεις ότι θες να τα μοιραστείς όλα μαζί του

Η
αληθινή αγάπη δεν πονάει, δεν εκδικείται. Εδώ δεν ισχύουν όλα τα κλισέ.
Η αληθινή αγάπη εμπνέει, υποστηρίζει, καταννοεί. Μην παιδεύεις τον
εαυτό σου με την πεποίθηση ότι η αληθινή αγάπη πονάει και ότι όποιος
ερωτεύεται πληγώνεται, αυτά είναι λόγια ανθρώπων που αγάπησαν μόνο τον
εαυτό τους.

ΠΗΓΗ: in2life