«Θα πούμε ότι εξαφανίστηκε!!!»

Του Θοδωρή Τάκη Αντωνόπουλου  

«O tempora, o mores» 

Cicero 106-43 π.χ.

O Constantinius Gavrioglius homo sapiens et glorious, (ανήρ σοφός και ένδοξος) δεν μπορούσε να αποκοιμηθεί εκείνη τη ζεστή και υγρή νύχτα του Augustus 2018.

« O tempora, o mores» (ώ καιροί, ώ ήθη) μονολογούσε.

Ήταν ίσως ο μόνος που είχε αντιληφθεί εγκαίρως ότι τα λατινικά βρίσκονταν ante portas (προ των πυλών).

Με κίνδυνο να καταληφθεί οσονούπω ή urbs (πόλις) από στίφη   αθλίων πελταστών λατινοφώνων. Που θα χρησιμοποιούσαν εφεξής την ρυπαράν και βαρβαρική εκείνην γλώσσαν για να συνεννοούνται μυστικώς επί των ιατρικών, νομικών, αρχιτεκτονικών θεατρικών, ποιητικών και άλλων πολιτιστικών θεμάτων.

Εκείνων. που οι εχθροί του Gavrioglious τα αποκαλούσαν με θαυμασμό scientia (επιστήμη) και εκείνος με περιφρόνηση «κουραφέξαλα».

Έτσι, τις πολύ πρωϊνές ώρες, μετά από έναν ύπνο turbulentus (ταραχώδη) πετάχτηκε ο Gavrioglious από την κλίνη του και αφού ενεδύθη την ροζέ toga (ένδυμα των συγκλητικών)  του Minister rerum Culturae (υπουργού Παιδείας) αναχώρησε δρομέως από την οικία του έχοντας μία και μόνο σκέψη κατά νού:

«Lingua Latina magnus hostis est. Lingua Latina delenda est» (η λατινική γλώσσα είναι μεγάλος εχθρός. Η λατινική γλώσσα πρέπει να καταστραφεί).

Στο Circus Maximus (Μέγαρο Μαξίμου) τον περίμενε με ανυπομονησία ο πρώτος των Υπάτων Tsiprius Alexius, ο οποίος προσφάτως είχε αναδειχθεί και σε Imperator (δικτάτορα), έχοντας τελέσει και θρίαμβον εις το Μάτι μετά την διάβαση του Ρουβίκωνα των Πρεσπών.

Ο Tsiprius Alexius: ανήρ γνωστός για την ειλικρίνειά του και την τήρηση των υποσχέσεών του. Ανήρ μειλίχιος, αλλά πραγματικός ανήρ.

«Τελικά τι μου προτείνεις;» ρώτησε με έκδηλη αγωνία τον Gavrioglius o Alexius.

«Θα την καταστρέψουμε Imperator! Εδώ καταστρέψαμε μία Καρχηδόνα, μπροστά σε μία νεκρά γλώσσα θα διστάσουμε;» απάντησε ο Gavrioglius.

«Ναι αλλά με την Καρχηδόνα το λύσαμε με γεωγραφικό προσδιορισμό. Με την νεκρά γλώσσα τι θα κάνουμε; Θα την ποντίσουμε εις την Νεκρά Θάλασσα;» έθεσε το καίριο ερώτημα ο Imperator.

«Μην ανησυχείτε Υπατέ μου» απάντησε πονηρά ο Gavriοglious, αφήνοντας να φανεί ένα παιχνιδιάρικο χαμογελάκι κάτω από το μεσοπολεμικό παχύ μουστάκι του: «Θα την αποτεφρώσουμε στην terra Bulgarica» (γη της Βουλγαρίας).

«De facto;» (είναι τελειωμένο;) τον κάρφωσε με το ζεστό μεταλλικό του βλέμμα ο Alexius, «μήπως Gavrioglious έχουμε τίποτα νομικά ζητήματα με την Senatus;» (Σύγκλητο)

«Δεν υπάρχει πρόβλημα Ύπατέ μου. Έχουμε εξαγοράσει την majoritas (πλειοψηφία)  με πλαστούς sestertius (μονάδα ρωμαϊκού νομίσματος). Όταν το καταλάβουν θα είναι πολύ αργά. Άλλωστε είναι και ο Εμπιπραμένος (καμμένος) στο κόλπο. Η lex (νόμος) θα εκδοθεί στο «άψε – σβήσε». Και σε διαβεβαιώ ότι θα είναι «dura lex» (ισχυρός νόμος).

«Finally I agree» απάντησε στα ελληνικά μετά από σύντομο συλλογισμό ο Primus Minister Alexius Tsiprius. «Άλλωστε seripta manent, verba volant» (τα γραπτά μένουν τα λόγια πετάνε).

«Βεβαίως άρχοντά μου» συγκατένευσε ο Gavrioglious, έχοντας πλέον υπερβεί τα όρια της δουλικότητας, αφού η σιαγών του χάϊδευε ήδη το πάτωμα του Circus Maximus. Και συνέχισε: «Εσύ άρχοντά μου δεν είσαι κανένα κορόϊδο που ό,τι υπόσχεσαι, το υπόσχεσαι πάντα προφορικά. Αλλιώς θα ήμασταν ως party (κόμμα), δέσμιοι των υποσχέσεών σου και θα είχαμε εκτεθεί».

Με αυτά τελείωσε ο Gavriοglious, έχοντας ήδη μισανοίξει την porta (πόρτα) για να τρέξει κωλοσουρτηδόν προς την Σύγκλητο.

«Quo Vandis?» (που υπάγεις;) , τον έκοψε απότομα ο Imperator. «Ξέρεις Gavrioglious μού’ρθε μία ιδέα από το «Pulp Fiction*». Μην την θάψεις, μην την κάψεις. Φώναξε τον Mr Woolf, πλύντε καλά τ’αμάξι από τα αίματα και βάλτε την στο πορτ-μπαγκάζ. Θα πούμε ότι εξαφανίστηκε».

* «Pulp Fiction»: Ταινία του Quentin Tarantino 1994