Κέντρο Καινοτομίας Αγροτών αλλά στην Πελοπόννησο…

«Αυτό που διέβλεψε η γειτονική Περιφέρεια πολύ πριν από την δική μας, μπορεί να μετατραπεί σε πολύτιμο ‘εργαλείο’ για παραγωγούς γεωπόνους και επιχειρηματίες…»

Στην Πελοπόννησο, που δεν χαρακτηρίζεται και η… πλέον αγροτική περιοχή της Ελλάδας έχουν «στα σκαριά» το Κέντρο Τεχνολογίας και Καινοτομίας! Και αν δεν κάνω λάθος, η μόνη αξιόπιστη φωνή που ακούστηκε για κάτι παρόμοιο τα τελευταία χρόνια στην Ηλείας και την δυτική Ελλάδα ήταν μόνο εκείνη του Επιμελητηριακού θεσμού αλλά και πάλι χωρίς αποτέλεσμα…

Είναι κρίμα πράγματι, να βλέπεις τους γείτονές σου να αξιοποιούν κάθε ευκαιρία ή δυνατότητα που τους παρουσιάζεται και εδώ να τις αφήνεις να σε διαπερνούν ανέγγικτα και συνειδησιακός αβασάνιστα!

Η δικαιολογία βεβαίως που θα διατυπωθεί άμεσα θα μιλά για τα μεγάλα αγροτικά προβλήματα, την μικρή και κακή παραγωγή ελέω κακοκαιρίας, τις αποτυχημένες προσπάθειες του παρελθόντος για παρόμοιες παρεμβάσεις που έμεινα απλά σε θεωρητικό επίπεδο, για το Διαμετακομιστικό Κέντρο που επίσης το συντηρούσαμε στη δημοσιότητα αλλά δεν έγινε ποτέ και άλλα τέτοια. Άρα τι θέλουμε τώρα τις τεχνολογίες και καινοτομίες όταν δεν πάμε καλά σε όλα τα προηγούμενα;

Το Κέντρο αυτό ωστόσο που η Περιφέρεια Πελοποννήσου διέβλεψε την χρησιμότητά του πολύ, πριν από την δική μας, μπορεί να μετατραπεί γρήγορα σε ένα πολύτιμο «εργαλείο» για παραγωγούς, γεωπόνους και επιχειρηματίες του αγροτικού τομέα αφού μεταξύ άλλων θα προσφέρει:

Εφαρμογές υψηλής τεχνολογίας στη γεωργία, μεταφορά τεχνογνωσίας και εμπειρίας, δημιουργίας θερμοκοιτίδων και χρηματοδότησης προγραμμάτων για την ανάπτυξη νέων δεδομένων στη γεωργία. Κατανοητό γίνεται άλλωστε ότι η καινοτομία είναι πλέον βασικός τρόπος αλλαγής του παραγωγικού μοντέλου και στην ύπαιθρο.

Στην παρουσίαση του Κέντρου Τεχνολογίας και Καινοτομίας επισημάνθηκε πρωτίστως η εμπλοκή με το ΕΣΠΑ που αφορούν στην ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα. Δημιουργείται έτσι, μηχανισμός για την κατάλληλη μεσολάβηση σε χρηματοδοτικούς μηχανισμούς, χωρίς μάλιστα λογικές εξειδίκευσης.

Πρόκειται άλλωστε – όπως τονίσθηκε- για  μια προσπάθεια που δεν έχει βάση, στο τι έγινε στο παρελθόν αλλά τί πρόκειται να γίνει στο μέλλον. Και εδώ ακριβώς απαιτούνται οι κατάλληλες οικον. ενισχύσεις για την στήριξη επιχειρηματικών ιδεών και συνθηκών καινοτομίας.

Προστέθηκε επίσης ότι ο αγρότης πρέπει να ξεπεράσει το παλαιό μοντέλο παραγωγής και να εμπιστευθεί πρότυπα που έχουν ήδη εφαρμοστεί στην Ευρώπη. Η συγκεκριμένη αλλαγή βασίζεται στη μεγιστοποίηση της απόδοσης των υπαρχόντων πόρων και στη μείωση των απωλειών κατά την χρήση.

Ειδικότερα τώρα, ορισμένες από τις εφαρμογές στην Πελοπόννησο θα αφορούν στα εξής: Ψηφιακά υποβοηθούμενες «έξυπνες» συμβατικές και υδροπονικές καλλιέργειες. Εξελιγμένα Συστήματα Παρακολούθησης τηλεμετρικής για εξοικονόμηση άρδευσης και λίπανσης. Τεχνολογίες ενίσχυσης παραγωγικής απόδοσης πτηνοτροφικών μονάδων.

Και ακόμη: Ευφυή συστήματα αλκοολικής ζύμωσης για Οινοποιεία. Τεχνολογίες επεξεργασίας υπολειμμάτων ελαιουργίας. «Έξυπνες» ετικέτες σε προϊόντα, και τεχνολογίες μείωσης περιβαλλοντικού αποτυπώματος, επεξεργασίας υπολειμμάτων σε λατομεία κ.λπ.

Αναρωτιέμαι λοιπόν, πως όλες αυτές οι εισροές στη νέα τεχνολογία μέσω ενός Κέντρου Καινοτομίας για την ύπαιθρο έγιναν αντιληπτές πρώτα στην Πελοπόννησο και όχι στην Δυτ. Ελλάδα και την Ηλεία.

Γιατί άραγε να εξακολουθούμε με τόση «επιμονή» να βρισκόμαστε διαρκώς βήματα ή ακόμη και… «χιλιόμετρα» πίσω απ’ τους άλλους;