Οι… αντικειμενικές της συμφοράς!

«Στα Λεχαινά οι κάτοικοι βρέθηκαν αιφνηδίως «όμηροι» μιας απίστευτης πραγματικότητας, προϊόν μιας αντίστοιχηςλανθασμένης και παράλογης απόφασης…»

Με τα Σχέδια Πόλης, την αρτιότητα οικόδομησης, την χωροταξική διευθέτηση, τη αναγνώριση οικισμών και όλα τα συναφή έχουμε ταλαιπωρηθεί αρκετές φορές στο μακρινό ή και στο πρόσφατο παρελθόν.

Ελάχιστα προβλήματα, σχετιζόμενα με τα παραπάνω έχουν βρει σήμερα την επίλυσή τους στην Ηλεία αν και εκκρεμμούν ολόκληρες δεκαετίες ως χαρακτηριστικό παράδειγμα της δυσκίνητης δημόσιας διοίκησης που ενίοτε δεν παύει να «ξεχνά» και την… εξυπηρέτηση διαφορετικών και περίεργων συμφερόντων!

Στα Λεχαινά ωστόσο οι κάτοικοι βρέθηκαν αιφνηδίως «όμηροι» μιας απίστευτης πραγματικότητας που ήρθε ως προϊόν μιας αντιστοίχως λανθασμένης και παράλογης απόφασης.

Η οποία τελικώς παρά τις ενστάσεις και τις δικαιολογημένες διαμαρτυρίες των εξοργισμένων Ηλείων πολιτών παρέμεινε σε ισχύ επί σειρά «χαμένων» για τους ιδιοκτήτες ακινήτων ετών και μόλις πρίν από λίγο καιρό βρήκε τον… «χώρο» για την αναθεώρησή της.

Η εμπλοκή άρχισε από τότε που έγινε ο καθορισμός των αντικειμενικών αξιών. Η αρμόδια Μικτή Επιτροπή εκ παραδρομής στην περιοχή των Λεχαινών επέβαλλε τον ορισμό αντικειμ. τιμής που αφορά στα ακίνητα της πόλης και στην επέκταση του Σχεδίου Πόλης δηλαδή στα… χωράφια.

Αποτέλεσμα τούτου ήταν η «εκτόξευση» των τιμών ακόμη και στο 50πλάσιο της πραγματικής αξίας, όπως ισχυρίζονται οι ειδικοί και εμπλεκόμενοι με το θέμα επιστημονικοί παράγοντες. Ήταν κάτι που μέχρι τώρα είχε φέρει σε δυσχερή θέση τους ιδιοκτήτες και εμφανίστηκε στην ολότητά του με το πρώτο ενδιαφέρον αγοραπωλησιών.

Από τότε άρχισε ένας μεγάλος αγώνας προκειμένου να ανατραπεί το άδικο καθεστώς και να αλλάξουν οι αντικειμενικές στην ευρύτερη περιοχή, ενώ μεγάλη και διαρκή προσπάθεια έκανε ο πρώην Δήμαρχος Λεχαινών, Δημήτρης Χατζηγιάννης, ο οποίος αντελήφθη τη ζημιά που είχε γίνει για τον τόπο και τους συμπατριώτες του.

Υπήρξαν έτσι αναφορές στη Βουλή, παραστάσεις προς τους αρμοδίους, παρεμβάσεις σε υπουργούς, γεν. γραμματείς, αρχές εσόδων, εφορίες κλπ αλλά η γνωστή φράση «τα γραπτά μένουν…» ταλαιπώρησαν επί μακρόν όσους φαντάστηκαν ή επιδίωξαν μια σύντομη διέξοδο από τις υπέρογκες τιμές που κάποιοι ανοήτως υπέδειξαν…

Το προηγούμενο διάστημα πολλοί κάτοικοι έμειναν «εγλωβισμένοι», η αγορά σημείωσε ακινησία, περιουσίες παρέμειναν ανενεργές και αναξιοποίητες και η τοπική οικονομία στον συγκεκριμένο τομέα επλήγη «βάναυσα» ειδικά αφού εισήλθε σε περίοδο κρίσης.

Ενδιαμέσως όλης αυτής της κατάστασης, ψηφίστηκε ένας νόμος που έδωσε ελπίδα λύσης και μάλιστα ομόφωνης απ’ όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα. Τί έγινε; Ότι όπου υπάρχει δυσαρμονία (δηλ. περίπτωση Λεχαινών) να μπορεί ο Δήμος να αναπροσαρμόζει ή να προτείνει με δική του Επιτροπή και πρωτοβουλία τις αντικειμενικές αξίες, έτσι ώστε να υπολογίζεται κατά το λογικότερο και η εισφορά σε χρήμα.

Δεν γνωρίζω που ακριβώς μετά «κόλλησε» το θέμα, γιατί ακολούθησε επίσης ένας μεγάλως αγώνας, αυτή τη φορά δικαστικός, στο τέλος του οποίου δικαιώνεται η προσπάθεια των κατοίκων και των εκπροσώπων τους.

Έτσι τώρα, συγκροτήθηκε η Επιτροπή για να πάρει απόφαση, κρίνοντας τις τιμές ως απαράδεκτες που σαφώς πρέπει να αναθεωρηθούν. Αυτό το «μήνυμα» λαμβάνει πλέον και το Υπουργείο που οφείλει με τη σειρά του να κατανοήσει και να… «συμμορφωθεί» αναλόγως. Και ας ευχηθούμε, ένα τεράστιο λάθος που και αργά και δύσκολα αναγνωρίσθηκε, να σταματήσει επιτέλους εδώ…