Πέρασα αρκετό καιρό αναλύοντας όλα όσα συμβαίνουν στη χώρα μας και τις αιτίες πίσω από αυτή την κατάσταση. Φυσικά, ως γνήσιος Έλλην, είχα άποψη για τα πάντα, αλλά μια λύση για όλα: να γκρινιάζω. Ώσπου συνειδητοποίησα το εξής απλό: αν συνεχίσουμε να κάνουμε ότι κάναμε, θα συνεχίσει να μας συμβαίνει ότι μας συμβαίνει.
Στις 31 Δεκεμβρίου 2014 έληγε η διάρκεια του προγράμματος – όπως ήταν προγραμματισμένο εδώ και 3 χρόνια – και ήμασταν υποχρεωμένοι να ολοκληρώσουμε μόνο το 19% όσων προέβλεπε. Όμως, η απερχόμενη κυβέρνηση δεν τα κατάφερε. Πρόσφατα η Κομισιόν ανάφερε σε έκθεσή της ότι η Ελλάδα είναι πρωταθλήτρια στην αύξηση της ανεργίας, της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Γιατί εξακολουθούμε να βρισκόμαστε σε αυτή τη θέση; Γιατί μετά από τόσες θυσίες του Ελληνικού λαού δεν είμαστε έτοιμοι να σταθούμε στα πόδια μας;
Η απερχόμενη κυβέρνηση ασχολείται επιλεκτικά με το σύμπτωμα και όχι με την αιτία του προβλήματος. Είναι σαν ένα πηγάδι χωρίς πάτο που ρίχνεις συνεχώς νερό. Δε θα γεμίσει ποτέ. Εν προκειμένω, ρίχνει συνεχώς λεφτά του μικρομεσαίου Έλληνα, αναγκάζοντάς τον να πληρώνει υπέρογκους φόρους από χρήματα που δεν έχει. Αλλά η τρύπα δεν κλείνει.
Κανείς δεν είχε μιλήσει για τις πραγματικές αιτίες του προβλήματος. Κανείς δεν είχε προτείνει ουσιαστικές, ριζικές λύσεις. Είναι ευκολότερο να φταίνε πάντα οι άλλοι και είναι δυστυχώς δυσκολότερο να παραδεχθείς τις δικές σου αδυναμίες.
Ώσπου ο Γιώργος Παπανδρέου δημιούργησε το ΚΙΝΗΜΑ. Διαβάζοντας την ιδρυτική διακήρυξη έπιασα τον εαυτό μου να συμφωνεί απόλυτα με την «επανάσταση του αυτονόητου» που πρεσβεύει αλλά, κυρίως, στάθηκα σε μια φράση:
«Η Δημοκρατία γεννήθηκε όταν οι Έλληνες πίστεψαν ότι μπορούν να πάρουν τη μοίρα τους στα χέρια τους».
Είναι έτσι ακριβώς.
Ξέρω ότι οι Έλληνες είμαστε έτοιμοι να κοιτάξουμε κατάματα τις αδυναμίες μας και έχουμε τη διάθεση, με θάρρος και φιλότιμο, να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα. Είναι εύκολο να κατηγορούμε την τρόικα για ότι μας συμβαίνει, για τα λάθη που έκαναν ή τις στιγμές που μας αδίκησαν. Και λάθη έκαναν και κατά καιρούς μας αδίκησαν. Για να διαπραγματευθείς όμως πρέπει να κοιτάς τον άλλο κατάματα και, για να το κάνεις αυτό, πρέπει να έχεις να αντιπροτείνεις ένα σχέδιο που θα αντιμετωπίζει επιτέλους ουσιαστικά τα δομικά προβλήματα της χώρας μας. Αυτό δεν είναι ούτε το άνευ όρων ΝΑΙ της ΝΔ, ούτε το κάθετο ΟΧΙ του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό είναι ένα δικό μας Εθνικό Σχέδιο βαθύτατων αλλαγών, με βάση το οποίο θα διεκδικήσουμε την οριστική διευθέτηση του χρέους.
Δε χρειαζόμαστε κανένα ξένο και καμιά τρόικα να μας πει τι πρέπει να κάνουμε. Μόνο όμως όταν ξέρουμε εμείς τι πρέπει να κάνουμε. Και όταν πραγματικά το υλοποιούμε. Εύκολο δε θα είναι και, όποιος λέει το αντίθετο, ή δεν έχει καταλάβει τι συμβαίνει ή μας κοροιδεύει και προετοιμάζεται για αλλαγή πλεύσης μετά τις εκλογές. Ήρθε όμως η ώρα να πάρουμε βαθιά ανάσα και να ξεκινήσουμε το δύσκολο, αλλά λυτρωτικό και αναγκαίο αγώνα ριζοσπαστικών αλλαγών, για να παραδώσουμε στα παιδιά μας μια Ελλάδα υγιή, περήφανη και αυτόνομη. Είμαστε έτοιμοι. Άλλωστε, αν όχι τώρα, πότε;
Πάμε λοιπόν μαζί να φτιάξουμε ένα σοβαρό κράτος. Με λογική και δικαιοσύνη. Με χρήματα που θα δίνονται δίκαια από όλους και δίκαια σε όλους.
Που θα αποκαταστήσει την κοινωνική αλληλεγγύη, την ισονομία και το κράτος δικαίου με την πάταξη της διαπλοκής.
Που το πολιτικό σύστημα θα λογοδοτεί.
Που θα κηρύξει διαρκή πόλεμο στο πελατειακό κράτος και την παρασιτική οικονομία.
Που θα βοηθήσει την Ελληνική επιχειρηματικότητα, μεταφέροντας χρήματα από τις χρεοκοπημένες κρατικοδίαιτες επιχειρήσεις . Με υγιείς, σύντομες διαδικασίες, φτιαγμένες από ανθρώπους που καταλαβαίνουν τον Έλληνα που θέλει να δημιουργήσει.
Αυτό είναι το όραμα του Γιώργου Παπανδρέου και ήρθε η ώρα να το κάνουμε πράξη.
Πάμε λοιπόν, όλοι μαζί. Από την αρχή. Όχι από το μηδέν.
