Α’ βραβείο η ζωγραφιά του μικρού Θανάση

a_epiloges.jpg

Πήγαινα να τους συναντήσω φορτωμένη με ένταση, από τις μέρες των γιορτών, αλλά και συγκινημένη γιατί διαλέξαμε να κάνουμε την αρχή των «ΕΠΙΛΟΓΩΝ» για το 2016 με ένα πρόσωπο που μίλησε όλη η Ελλάδα.

Τον 7χρονο Θανάση Σωτηρόπουλου που πήρε το Α’ βραβείο ζωγραφικής στον διαγωνισμό του  Ίδρυματος Μαριάννας Βαρδινογιάννη. Ο μικρός «Πικάσο» που γεννήθηκε στην Αμαλιάδα το Σάββατο 14 Ιουνίου 2008 είναι ο μοναχογιός του Γιώργου Σωτηρόπουλου προπονητή της ομάδας του Κοροίβου στο βόλεϊ και ιδιοκτήτη του καφέ «Avenue» και της όμορφης Εριέττας Σωτηροπούλου, με το γνωστό της χώρο στο «Eri bizoux» στην οδό Αρχαίας Ήλιδας στην Αμαλιάδα. Δίπλα, ένας άλλος χώρος “Έκφραση” που φιλοξενεί δημιουργίες της καλλιτέχνιδας ζωγράφου – μαμάς της Θάνας Λυκουρέση και άλλα αντικείμενα που δεν  ξέρεις ποιο να πρωτοθαυμάσεις.

 

Και πιο κάτω με άλλα κατάστημα ο παππούς του ο γνωστό έμπορος υποδημάτων Θανάσης Σωτηρόπουλος και η γιαγιά του Τασία, καμαρώνουν και αυτοί για τον μικρό Θανάση που τον θέλουν και γιατρό και ζωγράφο τον εγγονό τους

Ένιωσα για μια ακόμη φορά πολύτιμη την δουλειά μου, όταν και οι ίδιοι οι άνθρωποι που συναντάς και τους γνωρίζεις για πρώτη φορά σου «ταξιδεύουν» το μυαλό και αυτό είναι κάτι που δεν έχεις στην καθημερινότητά σου. Έχει νόημα η κάθε λέξη και είναι μαγεία όταν την ακούς από ένα μαθητή της Β’ τάξης του 5ου Δημοτικού Σχολείου Αμαλιάδας.

Αρχικά, αισθάνθηκα την ανάγκη να τον σφίξω στην αγκαλιά μου και να του πω τρυφερά και εγώ ένα μεγάλο “μπράβο”. Μου έδωσε και εκείνος ένα φιλί λέγοντάς μου “ευχαριστώ πολύ”. Γύρω μου δακρυσμένα μάτια χαράς και συγκίνησης από τα πιο αγαπημένα πρόσωπα της ζωής του. Τον μπαμπά του Γιώργο, τη μανούλα του Εριέττα και τη νεότατη γιαγιά του Θάνα. Ένιωθαν όλοι την απόλυτη ευτυχία για όσα είχαν συμβεί. Απίστευτο όνειρο που έγινε πραγματικότητα και υπερηφάνεια για τον γλυκούλη τους “Νάκο”. Τον κοιτάζουν να δουν όλοι τι θα πει και πώς θα αντιδράσει ο ίδιος αφού είναι η πρώτη φορά μου μιλάει ανοιχτά για την αγάπη του, τη ζωγραφική αλλά για την μοναδική επιτυχία του. Είχα μπει τόσο στα παιδικά του μάτια που με κοίταζαν με έκπληξη, περιμένοντας να τον ακούσω. Με καμάρι μου έδειξε την ζωγραφιά του, στο χαρτί της ακουαρέλας πήρε τα πινέλα της γιαγιάς και άρχιζε να δημιουργεί χωρίς κανείς να τον καθοδηγήσει.

Αρκούσε η προτροπή της γιαγιάς του που είναι ο φύλακας αγγελός του να λάβει μέρος για δεύτερη φορά στον διαγωνισμό της Πινακοθήκης της Ελλάδος με έδρα την Ρόδο για μαθητές του Δημοτικού.

Η Θάνα Λυκουρέση είναι μια χαρισματική γυναίκα, πολυτάλαντη, που δίνει γενναιόδωρα τη δική της έγνοια για όλους. Ιδιαίτερη με πολύ γούστο και φλέβα καλλιτεχνική από τη μαμά της Θεώνη που ήταν σχεδιάστρια παπουτσιών.

«Ταξιδεύει» στις μνήμες και θυμάται: «Όταν τον κρατούσα τις ώρες τις απογευματινές μου έπαιρνε τα μολύβια και τα πινέλα και χρωμάτιζε στο χαρτόνι. Υπήρχαν στιγμές που μου τα χρωμάτιζε όλα όμως μέσα μου έβλεπα σαν ζωγράφος, ότι τα χρώματα του είχαν τόση σχέση μεταξύ τους. Aπό το ταίριασμά τους ένιωθα ότι ο μικρός μου Θανάσης έχει την ευχέρεια του καλλιτέχνη. Στα χέρια του έβλεπα σταθερότητα  στο σχέδιο και όταν τελείωνε μια ζωγραφιά του, υπέγραφε με το ίδιο γράμμα τετραγωνισμένο, όπως γράφω και εγώ. Αυτό μας εξέπληξε και συγκίνησε όλους. Για μένα ειδικά ήταν μια ταύτιση και επιβεβαίωση που έχει γίνει τώρα πια εμμονή μου. Ο Θανάσης μου να γίνει ένας σπουδαίος ζωγράφος.

Ήμουν η πρώτη που είδα τους διαγωνισμούς της Πινακοθήκης της Ελλάδας που την έχουν δημιουργήσει μια ομάδα καθηγητών στην Ρόδο για να ξεχωρίζουν τις καλύτερες ζωγραφιές παιδιών από 3 χρόνων (νηπιαγωγείου). Τότε ο 3,5 χρονών Θανάσης πήρε το βραβείο «αρμονία» με την πιο αρμονική σύνθεση χρωμάτων. Φέτος όταν είδα τον διαγωνισμό για παιδιά Δημοτικού αμέσως έβαλα τον Θανάση να ζωγραφίσει. «Όση ώρα μιλούσε η γιαγιά,  κανείς δεν την σταματούσε όμως την ώρα της δημιουργίας αυτής ο γλυκούλης Θανάσης με περηφάνεια μας δείχνει την ζωγραφία του και μας λέει: «Στην αρχή έφτιαξα το δένδρο μετά έβαλα τις μπάλες με το χρώμα και το χρυσό, μετά έφτιαξα τον ουρανό, μετά το αγροτόσπιτο, το φουγάρο με τον καπνό από το τζάκι, το φράχτη, τα πολύχρωμα λουλούδια με το πράσινο του κήπου». Το σχέδιο κράτησε 20 λεπτά δημιουργίας. Λίγες ώρες πριν κλεισει ο διαγωνισμός η γιαγιά έστειλε ηλεκτρονικά τη ζωγραφιά. Του Ίδρυματος “Μαριάννα Βαρδινογιάννη” και ειδικά η ίδια έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τις ζωγραφιές αυτές που διοργανώνει η Πινακοθήκη. Έγινε πρόταση – πρόσκληση για την καλύτερη ζωγραφιά για να γίνει η κάρτα ευχών της ευαίσθητης και ρομαντικής Μαριάννας Βαρδινογιάννη, της γυναίκας που δίνει χρόνια την πιο μεγάλη προσφορά ζωής με την καρδιά της να κτυπά και να δακρύζει μόνο για τα παιδιά. Ανάμεσα σε 300 και πλεόν ζωγραφιές από παιδιά  από όλη την Ελλάδα πήραν μέρος η ίδια η Μαριάννα Βαρδινογιάννη μαζί με την επιτροπή του Ιδρύματος επέλεξαν την ζωγραφιά του μικρού Θανάση. Έτσι λοιπόν τα ευχάριστα νέα τα μετέφερε η υπεύθυνη της Πινακοθήκης της Ελλάδας κα Κατερίνα Λέγγου στην γιαγιά “Δεν πίστευα στα αυτιά μου, έκλαιγα από τη χαρά μου».

Λόγια επαίνων

Μαριάννα Βαρδινογιάννη

Ο ζωντανός μύθος, η πορεία της ζωής της, το όνειρό της να αγγίζει την ψυχή μικρών και μεγάλων. Είναι η ΜΟΝΑΔΙΚΗ που πιστεύει ότι κάθε παιδί που έρχεται στη ζωή πρέπει να’ ναι ευτυχισμένο. Αυτό είναι το πιστεύω της και γι’ αυτό πασχίζει κάθε λεπτό, κάθε στιγμή. Για όλα εκείνα τα παιδιά που είναι στη μεγάλη της αγκαλιά, στο Νοσοκομείο “Ελπίδα”. Τα λόγια είναι λίγα μπροστά σ’ αυτό που προσφέρει. Ο μικρός Θανάσης, πήρε τόση χαρά, τόση ευτυχία. Την είδαμε στα δυο καστανά μάτια του και στο γλυκό χαμόγελό του. Όταν μάλιστα πήρε και την ιδιόχειρη ευχή από την Μαριάννα Βαρδινογιάννη τότε νιώσαμε όλοι μαζί γύρω του, ότι οι στιγμές παίρνουν χρώμα ζωής όταν υπάρχουν άνθρωποι σαν τη Μαριάννα Βαρδινογιάννη.

 

Από την Σοφία Βαρουξή

 

Δημοσιογράφος της εφ.Πατρίς , Υπευθ. στήλης Ηλειούπολη (Επιλογές)