Αχαΐα:Πανελλήνια πρωτιά στην παραγωγή τσίπουρου

Νέες προοπτικές στον αγροτικό τομέα

ε μία περίοδο που οι επιδόσεις του πρωτογενούς τομέα, στη Δυτική Αχαΐα, μειώνονται δραματικά και οι αγροτοκτηνοτρόφοι βλέπουν τα εισοδήματά τους ακόμα και να μηδενίζονται ένεκα και του υψηλού κόστους παραγωγής, μία ελπιδοφόρα εξέλιξη έρχεται να δώσει μια διαφορετική τροπή στην αγροτοπαραγωγική εικόνα του «Κάμπου».
ΑΙΣΙΟΞΟΞΙΑ
Με την προ ημερών ολοκλήρωση της περιόδου απόσταξης τσίπουρου στην περιοχή, τα στοιχεία για τη φετινή χρονιά, δίνουν, για πρώτη φορά, μια άλλη διάσταση στην παραγωγή του παραδοσιακού ποτού.
Με βάση τον αριθμό των νόμιμων αδειών, που έχει εκδώσει το Τελωνείο Πατρών, αλλά και τους καταβληθέντες φόρους αυτών που δραστηριοποιούνται στην παραγωγή και απόσταξη τσίπουρου είναι αισθητά μεγαλύτερος από το 2016, ενώ και η ποσότητα που παρήγαγαν παρατηρείται αυξημένη σε σχέση με πέρσι, κατά τουλάχιστον 20%.
ΚΟΡΥΦΗ
Αυτό που όμως δείχνει ξεχωριστό και ιδιαίτερο για τη δυτική Αχαΐα, είναι πως πέραν των ινίων που κρατά σ’ όλη την Αχαΐα (με μεγάλο μέρος των 7.000 αδειών) και τη Δυτική Ελλάδα, για πρώτη φορά παίρνει την πρωτιά πανελλαδικά, κερδίζοντας την Ηπειρο (Γιάννενα) που είχε τα πρωτεία, αλλά ο αριθμός των αμπελιών, την παγίωσε έναντι αυτών της Δ. Αχαΐας.
ΔΕΔΟΜΕΝΑ
Αυτό και μόνο ως στοιχείο (χωρίς να συμπεριλαμβάνονται και οι παράνομοι παραγωγοί της περιοχής), αλλάζει τα δεδομένα και διαμορφώνει ένα διαφοροποιημένο και συνάμα υπολογίσιμο οικονομικό πεδίο ,με πολλές προοπτικές.
Αρκεί να σημειωθεί πως οι νόμιμοι παραγωγοί, πριν καν αποστάξουν και παραγάγουν τσίπουρο προκαταβάλλουν χρήματα στην αρμόδια υπηρεσία, που αναλόγως τα επεξεργάσιμα κιλά, ξεκινά από 50 ευρώ ημερησίως και φτάνει ακόμα και τα 100.
ΜΕΛΛΟΝ
Η αλλαγή που επήλθε στην ελληνική νομοθεσία, άνοιξε την όρεξη πολλών αμπελοκαλλιεργητών ή και τους «σοβάρεψε», αφού πλέον το ποτό «θησαυρός», το οποίο ανταγωνίζεται όλο και πιο πολύ άλλα, ακόμα και το ουίσκι, δεν θα είναι απλά για ιδία χρήση (όπως μέχρι τώρα), αλλά πλέον επιτρέπεται η προώθησή του και πώλησή του, παντού σε καταστήματα, ακόμα και στις υπαίθριες λαϊκές αγορές από τους ίδιους τους παραγωγούς των προϊόντων.
Αυτό και μόνο, προσθέτει υπεραξία στην αγροτική περιοχή της δυτικής Αχαΐας, προσθετικά ή και πιο δυναμικά από τα γνωστά προϊόντα (πατάτα, καρπούζι, οπωροκηπευτικά, ελιές, φράουλες, κρασί κ.ά.).
ΕΞΑΓΩΓΕΣ
Παρότι πρόκειται για μια μεγάλη αλυσίδα, ώστε να φτάσει ο παραγωγός στο τσίπουρο -από τη φύτευση, την καλλιέργεια, το ράντισμα, το κλάδεμα, τον τρύγο, τη συγκομιδή του σταφυλιού- και με αναρίθμητα μεροκάματα προσωπικής εργασίας, οι προοπτικές συνέχισης της παράδοσης του ελληνικού προϊόντος, δεν αποκλείεται σύντομα να περάσει σε παραγωγικές καταστάσεις βιομηχανίας, με κονδύλια και πιθανά επιδοτήσεις επιχειρηματικής φύσεως, για εμφιάλωση, συσκευαστήριο ή ό,τι άλλο.
Αλλά και στο εμπόριο δείχνει να μπορεί ν’ ανθήσει, πιθανά μέσα από τη σύσταση συλλόγου ή συνεταιρισμού τσίπουρου στην Δ. Αχαΐα, με ορίζοντα εξαγωγών και απαιτούμενες πιστοποιήσεις ISO.
Πηγή pelop.gr