Η Αμαλιαδίτισσα αγιογράφος Μαρία Κολυβά εξομολογείται: «Η τέχνη έχει αρχή… τέλος δεν έχει…»

Η πορεία της Μαρίας Κολυβά στο εξωτερικό ως αγιογράφος και συντηρήτρια παλαιών εικόνων είναι τουλάχιστον εντυπωσιακή… στην φωτο με τον Πάπα Βενέδικτο που επισκέφτηκε έκθεσή της στην Ιταλία.

Η Μαρία Κολυβά γεννήθηκε στην Αμαλιάδα και η πορεία της στο εξωτερικό ως αγιογράφος και συντηρήτρια παλαιών εικόνων είναι τουλάχιστον εντυπωσιακή. Αυτοδίδακτη, αποκόμισε τις γνώσεις της από τη μελέτη της Αγιογραφίας και καλλιεργεί τόσο το νεοαναγεννησιακό όσο και το παραδοσιακό Βυζαντινό στυλ. Επίσης, εφαρμόζει την τεχνική της ξυλογλυπτικής, του ψηφιδωτού καθώς και τη ζωγραφική με πενάκι και σινική μελάνι, ενώ γενικότερα παρουσιάζει νέες πρωτοποριακές τεχνικές στη σύνθεση των έργων της…

Έχει αγιογραφήσει πολλές εκκλησίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ενώ κατ’ εντολή σπουδαίων ιερωμένων έχει συντηρήσει εικόνες παλαιές, προσκυνητάρια, τέμπλα και ξυλόγλυπτα. Έχει επίσης παρουσιάσει έργα της σε πολλές εκθέσεις σε Ελλάδα, Γαλλία, Γερμανία και Ιταλία. Αυτό το διάστημα συμμετέχει στην έκθεση «80+1 χρόνια απουσίας | Lorca», αφιερωμένη στην συμπλήρωση 80+1 χρόνων από το θάνατο του Ισπανού ποιητή και δραματουργού Federico García Lorca στην Αθήνα (έως την Πέμπτη 29 Ιουνίου στην Dépôt  Art Gallery, Νεοφύτου Βάμβα 5, Κολωνάκι)…

Πολλά και ενδιαφέροντα είναι όσα μας είπε στην «Εν Οίκω» συζήτηση που είχαμε μαζί της…

 

Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με την τέχνη της Αγιογραφίας;

Η αγιογραφία με κατέκτησε διότι ο χαρακτήρας των εικόνων δεν είναι φυσικός αλλά συμβολικός και λειτουργικός. Είναι  «πνευματική  τέχνη».

Έχετε ήδη στο ενεργητικό σας πολλές εκθέσεις στο εξωτερικό. Θα θέλαμε να μας αναφέρετε τις χώρες που έχετε εκθέσει και ποιες εκθέσεις σας θεωρείτε σταθμούς στην πορεία σας;

Εκθέσεις μου έχουν πραγματοποιηθεί στην Γερμάνια, Γαλλία και Ιταλία. Οι  εκθέσεις που ήταν καθοριστικές για την πορεία της  ζωής μου πραγματοποιήθηκαν στην Ιταλία. Δυο φορές στο Μουσείο του Μπάρι με μεγάλη επιτυχία, στο οποίο ήμουν η πρώτη εν ζωή καλλιτέχνης που παρουσίασα έργα μου, στο Σαν Νίκανδρο στην όποια ήρθε από τα Μύρα της Μικρά  Ασίας για να εγκαινιάσει και να προλογίσει την έκθεσή μου ο Μητροπολίτης κ. Χρυσόστομος Καλαντζής. Το αποκορύφωμα έγινε στην Ρώμη όπου ο Πάπας Βενέδικτος  ήρθε στην έκθεση μου και εγώ καλεσμένη του πήγα στο Βατικανό.

Πόσο εύκολο ήταν στο εξωτερικό να εκθέσετε τις αγιογραφίες σας σε σχέση με την Ελλάδα;

Στο εξωτερικό για όλες μου τις εκθέσεις με καλούσαν τιμής ένεκεν. Έχω αποκομίσει τις πιο ωραίες αναμνήσεις και φιλίες.

Όντας συντηρήτρια παλαιών εικόνων κι εκκλησιαστικών κειμηλίων, ποια είναι τα συναισθήματα που σας γεννιούνται, όταν καλείστε να αναλάβετε τη συντήρηση ή και την αναπαλαίωση τους;

Η αγάπη και το πάθος για την τέχνη, την συντήρηση και αναπαλαίωση είναι μια εμπειρία πρωτόγνωρη. Παίρνεις γνώση και σε ταξιδεύει στο χρόνο που σου λέει αργά αργά τα μυστικά που κρύβονται σε κάθε τεχνοτροπία όπως και τα υλικά που έχει χρησιμοποιήσει ο κάθε καλλιτέχνης.

Θεωρείτε ότι η κρίση υπάρχει και στον κλάδο της αγιογραφίας που «ακουμπάει» σε θέματα πίστης και θρησκείας; Πως μπορεί να αντιμετωπιστεί;

Η κρίση ποτέ δεν θα έχει επιπτώσεις στην αγιογραφία διότι η «πίστη και η Θρησκεία»  παραμένουν αλώβητες.

Ποιες είναι οι τεχνικές που χρησιμοποιείτε και ποια θεωρείτε ότι είναι η ειδοποιός διαφορά στα έργα σας που είχε ως αποτέλεσμα να έχετε μια μεγάλη και σημαντική πορεία στο εξωτερικό και ειδικά σε χώρες που είναι κατ’ εξοχήν καθολικές κι όχι ορθόδοξες;

Μέσα στα έργα μου εναποθέτω το μεγάλο μου πάθος για το πνευματικό, που τολμώ να κάνω με σεβασμό στις Θείες μορφές που απεικονίζω, και ταπεινά πάντοτε παρακαλώ να μου καθοδηγούν το χρωστήρα μου. Στην Ιταλία εκτός από τις εκκλησιές τις καθολικές που έχουν πάρει και παίρνουν έργα μου είναι και οι εκκλησιές οι Ελληνόμορφες Βυζαντινές όπου έχω αγιογραφήσει αρκετές.

Ποιες είναι οι πηγές έμπνευσής σας, ειδικά, όταν έχετε κληθεί πολλές φορές να αγιογραφήσετε ολόκληρες εκκλησίες;

Ο χώρος και η αρχιτεκτονική του Ναού και η έμπνευση εκείνης της στιγμής.

Με αφορμή τη συμμετοχή σας στην ομαδική έκθεση «80+1 χρόνια απουσίας | LORCA», πως μπορεί ένα έργο αγιογραφίας να ταιριάξει μέσα σε έναν χώρο όπου παρουσιάζονται κυρίως έργα ζωγραφικής; Είχατε κάποιους ενδοιασμούς, όταν σας έγινε η πρόταση και με ποιο έργο σας συμμετέχετε;

Όταν  μου  ζητήθηκε να συμμετέχω στην ομαδική έκθεση «80 +1 χρόνια απουσίας LORCA»  στο μυαλό μου ήρθε το ποίημα «Κασίντα» για το κλάμα, στο οποίο υπάρχει ο στίχος «Το κλάμα είναι ένας  άγγελος πελώριος». Τότε  θεώρησα ότι το ιδανικό έργο θα ήταν αυτό που είχα φιλοτεχνήσει πάνω σε κορμό ελιάς  όπου και αυτό απεικονίζει το κλάμα ενός αγγέλου. Άλλωστε ένα έργο αγιογραφίας κλείνει τόσα δυνατά συναισθήματα όσο και ένας ζωγραφικός πίνακας. Γι’ αυτό  δεν μου δημιουργήθηκε κανένας ενδοιασμός.

Ποια είναι η σχέση σας με τον τόπο καταγωγής σας;

Πάντα γυρνούσα σε αυτόν, παρά την γεμάτη υποχρεώσεις στο εξωτερικό ζωή μου και πλέον μόνιμα εδώ. Άλλωστε έχω αγιογραφήσει κατά τη διάρκεια της πορείας μου και πολλές εκκλησίες στο νομό, όπως την Παναγία Ρουπακιώτισσα, τον Άγιο Αθανάσιο στα Αμπελάκια Πύργου, την Αγία Ελένη Κάστρου Κυλλήνης.

Ποια είναι τα σχέδια σας για το μέλλον;

Ετοιμάζω έκθεση στην Ελλάδα και ελπίζω να σπάσουν τα ταμπού των γκαλερί που μέχρι τώρα δεν εκθέτουν έργα αγιογραφίας παρά μόνο έργα ζωγραφικής και γλυπτικής.

Ποιο είναι το μότο σας σχετικά με τη ζωή και την τέχνη που υπηρετείτε;

Η τέχνη αρχή έχει. Τέλος δεν έχει. Κάθε μέρα  αναζητά καινούργια στοιχεία.