Ανάπτυξη;

mallios.jpg

Ανακάλυψαν όλοι τελευταία πως το ζητούμενο για να βγούμε από την κρίση και να προχωρήσει η χώρα μπροστά, έτσι ώστε ο κόσμος να αρχίσει να ανασαίνει, είναι η λεγόμενη ανάπτυξη, αλλά ουδείς κάθεται να εξειδικεύσει λίγο  σε πρακτικό επίπεδο, κατανοητό από τον κόσμο, ίσως δε και χρήσιμο για τους ανθρώπους της αγοράς.

Και ο απλός κόσμος της καθημερινότητας, κυρίως οι συμπολίτες μας που έμειναν άνεργοι τα ίδια λένε  και ως άμεσα θιγμένοι και ενδιαφερόμενοι, ομιλούν πιο απλά και κατανοητά, λέγοντας  το συνηθισμένο πια και γνωστό «να ανοίξουν δουλειές».

Φυσικά το «κουμπί» της υπόθεσης είναι να ανοίξουν δουλειές, αλλά αλήθεια πως μπορεί να γίνει αυτό, όταν  δεν φαίνεται να υπάρχει κανένα σχέδιο επενδύσεων, είτε κρατικών είτε ιδιωτικών κεφαλαίων, σε υπάρχουσες  ή  νέες  επιχειρήσεις, σε καινοτόμες δράσεις ή σε υποδομές.

Και όταν το τέρας της γραφειοκρατίας, υπηρετούμενο απόλυτα από τους λειτουργούς του Δημοσίου παραμένει τροχοπέδη σε κάθε θετική προσπάθεια, με την πρακτική του πήγαινε-έλα, που εφαρμόζει σε κάθε περίπτωση, σαν να φοβάται να προχωρήσει απλά και αποτελεσματικά, μην τυχόν διαταραχτεί το βόλεμα και απολεσθεί η ησυχία των υπηρετών του.

Έχουν  ξεχαστεί βασικές οικονομικές αρχές και πρακτικές  και τούτο συμβαίνει γιατί η αξιοπιστία των κρατικών υπηρεσιών για άδειες διαφόρων ειδών είναι στο κατώτατο σημείο, και  γιατί  το τραπεζικό σύστημα παραμένει άτολμο και αδύναμο για οτιδήποτε σοβαρό, πλην της επιβίωσής του με κρατικές επιχορηγήσεις και οι επιχειρηματίες αναμένουν στην γωνία μήπως αλλάξει κάτι ή επενδύουν στο εξωτερικό.

Η ανάπτυξη λοιπόν θα έρθει αν οι επιχειρηματίες βάλουν πρώτα τα δικά τους λεφτά, ακολουθήσουν οι τράπεζες με το ανάλογο  και παραδεκτό ποσό χρηματοδότησης  και φυσικά το κράτος να παρέμβει σε διαδικαστικά ζητήματα με άμεσες και πρακτικές λύσεις, κατόπιν να εργασθεί ο κόσμος, να πληρωθεί την εργασία, να καταναλώσει τα αναγκαία, ίσως να σπαταλήσει κιόλας , έτσι ώστε να γίνει ο κύκλος της αγοράς και να ισχυροποιηθεί η αλυσίδα.

Στην συνέχεια να πληρωθούν οι φόροι, να πληρώσει το κράτος τις υποχρεώσεις του προς τους πολίτες και τους δανειστές, να σταματήσει να δανείζεται για την λειτουργία του και για την κατανάλωση των κρατικοδίαιτων, ιδιωτών και επιχειρήσεων, να μάθει να λειτουργεί έντιμα , σοβαρά, πρακτικά και ανταποδοτικά και να αποκτήσει το απαραίτητο κύρος στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.

Δεν νομίζω να υπάρχει η αίσθηση ότι γίνεται τίποτα από τα παραπάνω, πλην μεμονωμένων περιπτώσεων  και κατά συνέπεια οι όποιες εξαγγελίες και επικοινωνιακές κορώνες παραμένουν κενές και παραπλανούν τον κόσμο της εργασίας και της επιχείρησης μόνο, χωρίς πρακτικό αποτέλεσμα και σοβαρές προοπτικές για ανάκαμψη και έξοδο από την κρίση.

 

Δημήτρης Μάλλιος

 

 

 

 

Συνταξιούχος τραπεζικός υπάλληλος, Αρθρογράφος στην εφημερίδα «ΠΑΤΡΙΣ».