Αναζητείται η καθημερινότητα

mallios.jpg

 

Δώδεκα ημέρες πριν τις εκλογές και είναι σαν να μην συμβαίνει τίποτα, σαν να μην πρόκειται να γίνουν, ή και που θα γίνουν φυσικά, σαν να μην ενδιαφέρουν κανέναν, πλην των υποψηφίων, των προπαγανδιστών τους και ελάχιστων ενημερωτών της κοινής γνώμης.

Είναι ασφαλώς και κάποιοι άλλοι που ενδιαφέρονται για τις εκλογές και φυσικά για την πρωτιά του κόμματός τους, είναι αυτοί που προσδοκούν να εξαργυρώσουν τα πολλά  «θα» που έλαβαν ως παρακαταθήκη για την ψήφο τους και κυρίως το μεγάλο και μάλλον πλαστό  «θα» του διορισμού τους στο χρεοκοπημένο Ελληνικό Δημόσιο.

Έτσι γίνεται σε κάθε προεκλογική περίοδο, χιλιάδες κρατούν και από μερικά «θα» για τον αναμενόμενο διορισμό τους στο Δημόσιο κυρίως, αλλά και για άλλα θέματα που τους αφορούν άμεσα και εξειδικευμένα κατά κανόνα, σαν να περνά μεταμεσονύκτια, ύποπτη ρουσφετολογική τροπολογία στην Βουλή.

Είναι αυτοί οι οποίοι, θα παίξουν και σε αυτές τις εκλογές τον ρόλο τους και θα γείρουν την ζυγαριά προς το μέρος του ενός πόλου του δίπολου, προς αυτόν τον πόλο που έπιασε καλύτερα τον σφυγμό του ρουσφετιού και της ψηφοθηρικής συναλλαγής, αυτής της συναλλαγής που δημιουργεί στρατιές βολεμένων και υπεράριθμων στο Δημόσιο, χωρίς κριτήρια ,χωρίς γνώσεις και σε πολλές περιπτώσεις με πλαστά δικαιολογητικά και προσόντα.

Παρότι λοιπόν αυτό το παραπολιτικό παιγνίδι η Χώρα μας το πλήρωσε, το πληρώνει και θα συνεχίσει να πληρώνει για χρόνια ακόμη, κυριαρχεί η άρνηση συμμόρφωσης και προσαρμογής στην πραγματικότητα της πολιτικής έκφρασης και δράσης ,σε αντικατάσταση της παραπολιτικής του ρουσφετιού και της συναλλαγής.

Όσο για ζητήματα γενικότερου ενδιαφέροντος που απασχολούν την κοινωνία, για προβλήματα που μαστίζουν πολλές κοινωνικές τάξεις, για την ανεργία, για το κλείσιμο των μικρών, των μεσαίων και των μεγαλύτερων επιχειρήσεων, για επενδύσεις υποδομών και ανάπτυξης, ουδείς ενδιαφέρεται και αναφέρεται, αλλά παραμένουν τοποθετημένοι όλοι πέριξ του κυρίαρχου δίπολου κραυγάζοντες ή ψιθυρίζοντες κραυγές και ψιθύρους περί των κινδύνων πραγματικών ή φανταστικών που μπορούμε να διατρέξουμε αν ψηφίσουμε τον έναν εκ των δύο πόλων.

Και εμείς οι πολίτες-ψηφοφόροι, προσπαθούμε μάταια να κατανοήσουμε τις ξενόγλωσσες  εκδοχές της πολιτικής διαμάχης για την καλή ή κακή Ευρώπη, τους καλούς ή κακούς δανειστές και οπωσδήποτε τα καλά και απαραίτητα χρήματά τους, ακόμη και αν διατεθούν σε σπατάλες ή έστω σε λειτουργικά έξοδα του κράτους.

Η καθημερινότητα δεν συμπεριλαμβάνεται στην πολιτική ατζέντα, όλοι την παρακάμπτουν, πολιτικοί και ΜΜΕ, ασχολούμενοι τάχα μου με τα σοβαρότερα, κατά την δική τους αυθαίρετη αξιολόγηση και ταξινόμηση, προφανώς αγνοώντας ότι το σοβαρότερο όλων είναι ο άνθρωπος και η τρωθείσα βάναυσα αξιοπρέπειά του.