Αγγελική Γαρουφαλή: «Ηθοποιός θα πει αλήθεια»

Φωτογραφία: Αντώνης Χατζηνικολάου / White Studio Photography

Η Αγγελική Γαρουφαλή, γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αμαλιάδα. Από τότε που άρχισε να αντιλαμβάνεται τον εαυτό της γνώριζε πολύ καλά τι λαχταρούσε να κάνει στη ζωή της. Η καλλιτεχνική φύση της ήταν και παραμένει χειμαρρώδης. Ένα μποέμ κορίτσι που το 2011, πέρασε το κατώφλι της δραματικής σχολής και που πλέον ως γυναίκα και ως καλλιτέχνης εκπροσωπεί την αλήθεια πάνω και κάτω από το θεατρικό σανίδι, μέσα από τον κινηματογραφικό φακό ή μπροστά από έναν πίνακα ζωγραφικής, απαγγέλλοντας τα ποιήματα της. Με γνώσεις, γερά εφόδια και πίστη στις αξίες και στις ιδέες της, βαδίζει αργά και σταθερά στον δρόμο της Τέχνης που υπηρετεί.

Τι σε ώθησε να μυηθείς στην τέχνη της υποκριτικής;

Με πηγαίνεις αρκετά χρόνια πίσω και σου χαμογελώ. Έλαβα την απόφαση αυτή σε πολύ νεαρή ηλικία. Από τότε που μπορώ να αντιληφθώ τον εαυτό μου ως ύπαρξη, η Τέχνη ήταν αναπόσπαστο κομμάτι του ‘’Είναι’’ μου, και μου δημιουργούσε ψυχική πληρότητα. Με αυτά τα λόγια, εξέφρασα πριν χρόνια στην οικογένειά μου πως ως την ενηλικίωση μου θα έχω κατασταλάξει με ποια μορφή της θα ξεκινήσω το ταξίδι μου. Ήμουν συνειδητοποιημένη. Στο δέκατο όγδοο έτος της ζωής μου έφθασα στο κατώφλι της Δραματικής με μποέμ αισθητική. Η καλλιτεχνική πολυμορφία της Υποκριτικής ήταν εκείνο που με ώθησε να την επιλέξω. Ο αμοιβαίος συνδυασμός της  με το λόγο, το μυαλό και το σώμα. Ώσπου η επιλογή έγινε ανάγκη να πατάξω τη θνητότητα και να ζήσω ‘’το αιώνιο’’  μέσα από χαρακτήρες ρόλων όπου κανένας χρόνος ή τόπος δεν τους ξεθωριάζει. Η ανάγκη μου να μάθω τον άνθρωπο πολύπλευρα.

Φωτογραφία: Αντώνης Χατζηνικολάου / White Studio Photography

Ποιες ήταν οι πρώτες καλλιτεχνικές σου επιρροές;

Βασική επιρροή στη τέχνη εξέλαβα και λαμβάνω από τη Φύση. Ίσως και από τη πολεμική ιστορία της χώρας ως προς τη μουσική τη ποίηση όπου πάλι η Φύση είναι η κύρια αναφορά της ελευθερίας σε μελωδία, γραφή μα και εικόνα. Πράγμα καθόλου τυχαίο. Πέραν αυτού, τα εκτενέστερα είδη της Τέχνης και οι άνθρωποι που την εκπροσωπούν ήρθαν αργότερα στο προσκήνιο να τους εξερευνήσω.

Ποιοι ήταν οι δάσκαλοι που σε καθόρισαν; Υπάρχει κάποια συμβουλή που κρατάς ακόμη;

Σίγουρα έχω γνωρίσει αξιοσέβαστους ανθρώπους στο χώρο ως τώρα που η διδασκαλία τους ήταν καθηλωτική. Με βεβαιότητα μπορώ να αναφέρω πως ορισμένοι από αυτούς ήταν ο Νίκος Νίκας, η Μαρίνα Ψάλτη και ο Νίκος Κουρής. Τους ευχαριστώ από καρδιάς για κάποια θεμέλια που μου έθεσαν. Ως ηθοποιός της νέας γενιάς, μια ήταν η συμβουλή που έχω κρατήσει και δεν ξεχνώ. Φευγαλέα αλλά συνειδητά μου δόθηκε στο τελευταίο έτος της φοίτησής μου από τον καθηγητή και ιδρυτή της Σχολής κ. Γιώργο Αρμένη

 ‘’Να μην φοβηθώ ποτέ να εδραιώσω τη ταπεινότητα και την εντιμότητα μου ως επαγγελματίας καθώς αυτές θα είναι οι ρίζες του δέντρου που θα ανθίσει.’’

Η άσκηση της τέχνης μπορεί να αλλάξει τον άνθρωπο;

Θαρρώ πως η τέχνη είναι αυτή που δύναται να ‘’εξημερώσει’’  τον άνθρωπο σε σχέση με τον εαυτό του. Και αυτό γιατί ως προς ένα μέρισμα της τον ενοχοποιεί μη δείχνοντάς του πως είναι ανώτερη από αυτόν, αλλά δικό του δημιούργημα. Τοποθετώντας τον ίδιο κριτή και κρινόμενο τον κάνει να αντιληφθεί με πολύ ιδιαίτερη επικοινωνία τι είναι και αυτό που πρέπει να αλλάξει. Η άσκηση της τέχνης από την άλλη τον οδηγεί σε ένα κόσμο που πρέπει σμιλεύσει το Εγώ του για να χωρέσει. Χρειάζεται να αφοσιωθεί με τρόπο τέτοιο που δεν κυριαρχεί μα μήτε κυριαρχείται. Ο απώτερος σκοπός είναι η συνύπαρξη της τέχνης και του τεχνίτη με αγνότητα. Ακριβώς τότε γίνεται η αρχή συντονισμού μεταξύ του ανθρωπίνου ‘’εγώ’’ και του ‘’ουδέτερου’’ ψυχισμού της τέχνης.  Ξεχνώντας την εμπειρία του χρόνου και επιτρέποντας να μετατραπεί σε κενό ακριβώς τότε είναι η κομβική στιγμή όπου η τέχνη μπορεί να αλλάξει τον άνθρωπο τόσο σθεναρά σαν να μεταλλάσσεται η διπλή έλικα του DNA σε κάτι άλλο. Εκεί ξεκινούν όλα.

Το επαγγελματικό σου ξεκίνημα πόσο εύκολο ή δύσκολο ήταν;

Ήταν και είναι δύσκολο. Είμαι κυρίαρχος του εαυτού μου στη ζωή μου, στη δουλειά μου  και επιλέγω με λεπτομερή προσοχή τα βήματά μου. Δεν θα κρύψω πως ουκ ολίγες φορές έχω χαρακτηριστεί αγοροκόριτσο με αρέσκεια ή μη στο τρόπο επαγγελματικού χειρισμού εντός του κόσμου των Τεχνών. Καθώς δεν θα γίνω ποτέ μέρος οποιουδήποτε συστήματος καταρρακώνει αξία και τάλαντο για επιφανειακή ανάδειξη φιλαυτίας εφόσον ορίζω τον εαυτό μου να οδεύει με περηφάνια. Η προσωπικότητα μου είναι έτσι πλασμένη που έχω κυρίως συναισθηματικές αδυναμίες και όχι υλικές. Ποτέ δεν ξεχνώ πως ως  γυναίκα οφείλω στο αύριο να κοιτώ τα παιδιά μου με ηθική και εντιμότητα πράγμα που τη σήμερον ημέρα κουβαλά μεγάλο βαθμό δυσκολίας όχι μόνο στο ξεκίνημα αλλά σε πορεία. Μα δεν με μέλει.

Τι σημαίνει για σένα το θέατρο;

Όντας ηθοποιός ή θεατής να γυρίζω ξανά στη γέννηση μου και να παραδίνομαι.

Μπορούμε να διαχωρίσουμε τον ηθοποιό του θεάτρου από τον ηθοποιό του σινεμά;

Ένας καλός ηθοποιός είναι ένας καλός τεχνίτης. Το σημείο όπου ο θεατής θα σε διαχωρίσει σε θεατρικό ή κινηματογραφικό ηθοποιό είναι το σημείο που για εμένα  ως τεχνίτης ξέχασες ή επέλεξες να αφήσεις κάποιο σημαντικό σου εργαλείο στο συρτάρι.

Ποιον θεατρικό ή κινηματογραφικό ρόλο θα ήθελες να ενσαρκώσεις ιδανικά;

Ομολογώ πως αγαπώ το κινηματογράφο όσο και το θέατρο. Επομένως θεατρικά έργα ή ταινίες αναβίωσης πολεμικής ιστορίας είναι όνειρο ζωής μου ως ηθοποιός. Δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος ρόλος που θα ήθελα με ζήλο να υποδυθώ καθώς είμαι ένα άγραφο χαρτί που πάνω μου αφήνω με ευλάβεια να χωρέσουν αναρίθμητοι ρόλοι ευπρόσδεκτα . Λόγος είναι πως η ιδιοσυγκρασία κάθε ρόλου μετατρέπεται και εφαρμόζεται στον εκάστοτε ηθοποιό που τον υπηρετεί. Έτσι ο ρόλος έχει αυτούσια μοναδικότητα που σε καλεί να αναδείξεις και σε εμένα ακριβώς αυτό τον κάνει να φαντάζει ιδανικός. Θα μπορούσα να αναφέρω πως το να συνεργαστώ με συγκεκριμένους σκηνοθέτες της χώρας είναι αυτό που μου δημιουργεί έντονο πόθο. Στην Ελλάδα υπάρχουν σκηνοθέτες άξιοι σεβασμού σε θεματική κλίμακα τέχνης και επιμόρφωσης τόσο για το κοινό όσο και για τους ηθοποιούς που τους πλαισιώνουν.

Ποιος είναι ο πρώτος κανόνας στη δουλειά σου; Ποιο είναι το κριτήριο των επιλογών σου;

Ως βασικό κανόνα στη δουλειά μου έχω πως ‘’Ηθοποιός θα πει Αλήθεια’’. Όσον αφορά το κριτήριο της επιλογής ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο είχε αναφέρει κάποτε πως το ταλέντο κρίνεται στις επιλογές. Εγώ ταπεινά θα προσθέσω παραπλήσια πρόταση στα λόγια του. Την επιλογή να μην διαβρώνω εκείνο που αγαπώ πιο πολύ. Την υποκριτική την έχω μετατρέψει σε παιδί που προστατεύω. Έχω επιλέξει να εργαστώ σε ποικίλες θέσεις εργασίας διαφορετικής ιδιότητας από αυτή του ηθοποιού με μόνο μου μέλημα ‘’να μην διαβρώσω αυτό που αγαπώ πιο πολύ’’ σε βωμό όπου μου προτείνεται να θυσιάσω. Αυτό είναι το βασικό κριτήριο της επιλογής μου. Να μην ενεργήσω σε κάτι που με βεβαιότητα δεν επιθυμώ.

Τι ρόλο παίζει η προσωπικότητα του ηθοποιού κατά τη διάρκεια μιας παράστασης ή γυρισμάτων;

Έναν από τους σημαντικότερους για το αποτέλεσμα της δημιουργίας. Η τέχνη ισούται με το σύνολο εκείνων που την δημιουργούν και ο ηθοποιός είναι ‘’μέρμηγκας εργάτης’’. Χρειάζεται υπομονή, μεθοδικότητα και αντίληψη. Να έχει ευγένεια και κατανόηση. Το επάγγελμα διαθέτει δυσκολίες και αντιξοότητες.  Η σκηνή είναι ένας καθρέφτης που έχει την ιδιότητα να δείξει το πιο μέσα σου. Αν πρωτίστως ως άνθρωπος δεν είσαι δομημένος με το στοιχείο της αυθεντικότητας με ό,τι κουβαλά η έννοια αυτή  κανένας ρόλος ή τίτλος δεν θα σε καμουφλάρει.

Φωτογραφία: Αντώνης Χατζηνικολάου / White Studio Photography

Είσαι ένας άνθρωπος που εκφράζει τη δημιουργικότητα του με πολλούς τρόπους, ενδυματολογία, σκηνογραφία, φωτογραφία, ποίηση, χειροποίητα κοσμήματα και σίγουρα μπορώ να γεμίσω μια λίστα. Μίλησε μας γι’ αυτές σου τις αγάπες.

Η συγκεκριμένη συνέντευξη με τιμά ιδιαίτερα καθότι δέχομαι ερωτήσεις  ευρέος καλλιτεχνικού φάσματος και όχι θεατρικού ‘’εγκλωβισμού’’  για το οποίο σε χαιρετίζω! Όντας ελεύθερος καλλιτέχνης έχω επιλέξει να δοκιμαστώ σε διάφορους τομείς της τέχνης και δεν θα άντεχα  να με φανταστώ δίχως έμπνευση ή θέληση για δημιουργία. Ό,τι επιλέγω να ασχοληθώ έχει γίνει με λεπτομέρεια ,μελέτη και αυθεντικότητα. Ξεκινώντας από τη δημιουργία portfolio προς το L.C.F [London College of Fashion] ως την αρχαίου ελληνικού ύφους συλλογή κοσμημάτων που δημιουργώ τώρα με την ονομασία ΤERPSICHORE [Τερψιχόρη]. Από σφυριλατημένα κράματα χαλκού και μετάλλου φτιάχνοντάς τα η ίδια σε μοναδικά ατομικά κομμάτια με απώτερο σκοπό να δημιουργήσω μια ιδεολογική μορφή τέχνης με ιστορίες λαών σε υλική υπόσταση. Με τη σκηνογραφία και τη φωτογραφία ασχολήθηκα στα σχολικά ως τα φοιτητικά μου χρόνια αναλαμβάνοντας θεματικά πρότζεκτ σε ερασιτεχνικό και έπειτα σε επαγγελματικό επίπεδο. Η υπαρξιακή μου ανάγκη για έκφραση ξεδιπλώθηκε σε στιγμή που μήτε η ίδια αντιλήφθηκα. Η ποιητική συγγραφή και αναγνώριση που ήρθε στο τέλος του 2015 από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης με το ποίημα ‘’Ανέφικτη Πορεία’’ στο Διαβαλκανικό Διαγωνισμό Ποίησης  ήταν από τις ομορφότερες στιγμές της ζωής μου.

Πως γεμίζεις τον ελεύθερο σου χρόνο (όταν υπάρχει);

Ακούγοντας παθιασμένα τη μουσική του Ludovico Einaudi. Δημιουργικά σχέδια για το κοντινό μέλλον που καταγράφονται σε φύλλα ρυζόχαρτου. Λέγοντας ‘’σε αγαπώ μαμά’’ στο βλέμμα μου προς τη μητέρα μου Λένα.  Ώρες τρυφερότητας με τη γάτα μου, διαλογισμός και στιγμές θαυμασμού σε ανθρώπους που με τις συζητήσεις μας εξελίσσεται ο νους και το πνεύμα μου. Σχέση ανάγκης με τη παρουσία της θάλασσας στη ζωή μου και πραγματικά πολλή πολλή αγάπη.

Πέρασε ποτέ από το μυαλό σου να φύγεις και να εργαστείς στο εξωτερικό;

Έχοντας κάνει 6 φορές θέατρο δρόμου στο εξωτερικό μπορώ να πω πως το κοινό εκεί αντιλαμβάνεται με μεγάλο δέος τον άνθρωπο της τέχνης και εξερευνά τη παρουσία του. Αυτό δεν θα με έκανε όμως να αναιρέσω το πόσο πολύ αγαπώ τη γλώσσα της πατρίδας μου. Η χώρα μας βρίσκεται σε πολιτική και κοινωνική κρίση μα οι καλλιτέχνες είναι εκείνοι που οφείλουν να είναι στους πρώτους που θα κρατήσουν τη πολιτιστική μας κληρονομιά ζωντανή και σε ενέργεια.

Ως νέο άτομο που ζει και εργάζεται στην Ελλάδα του σήμερα τι είναι αυτό που σου δίνει κίνητρο και ελπίδα για το μέλλον;

Αυτή είναι μια ερώτηση που χρειάζεται σθένος να απαντηθεί. Δεν είναι μόνο η επαγγελματική αστάθεια όλων που μας καταβάλει μα πρωτίστως η ψυχική. Προσωπικά αντιλαμβάνομαι το χρόνο της ημέρας ως ατομική κλεψύδρα προσπαθώντας να έχω γνωρίσει το καλύτερο εαυτό μου ως το τελευταίο απόσταγμα κόκκου της. Επομένως δεν ελπίζω για το μέλλον αλλά για το τώρα. Και αυτό ορίζει ένα μέλλον με αποδοτικότητα.

H δημοσιότητα βοηθά τον καλλιτέχνη;

Αναλόγως  με το υπόβαθρο της δημοσιότητας και τη κινητήριο δύναμή της. Η ουσία βρίσκεται στη διαμονή σου στο χρόνο και πως αντιπροσωπεύεις ο ίδιος τον εαυτό σου βρισκόμενος σε αυτόν. Η θέση δημόσιας αναγνώρισης στον καλλιτέχνη δεν αφορά χρηματική εισφορά σε τραπεζικό λογαριασμό αλλά κυρίως πως ως μέρος της κοινωνίας οφείλεις να σε ενδιαφέρει η δημόσια δράση σου εφόσον αποσπάς και διασπάς το κοινό και ενδεχόμενος τη βούληση αυτού. Να μπορείς να αντιληφθείς πως η απήχηση που δημιουργείται συμπεριλαμβάνει γενιές συνανθρώπων σου και είσαι υπόλογος στο πως θα τις δομήσεις. Αν οι συνθήκες δημιουργηθούν έτσι όπου βρεθώ σε μια τέτοια ευθύνη θα το κάνω με μεστότητα και σαφώς με ηθική προς τον εαυτό μου μα και τους γύρω μου. Σίγουρα μια δημόσια αναγνώριση συμπεριλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα κόσμου που δεν φαντάζεσαι τις ιδιότητές του και πόσο αυτές μπορούν να σε εξελίξουν. Όπως και το αντίθετο.

Ποια πράγματα στη ζωή έχουν σημασία για σένα;

Η συντήρηση και η διατήρηση της ψυχικής και σωματικής υγείας. Θαρρώ πως έτσι εδραιώνεται η ουσία της ανταπόκρισης ως προς τις ζωές μας.

Φωτογραφία: Νότα Δαμιανάκη

Η κοινωνία μας είναι πιο σκληρή για τους άντρες ή για τις γυναίκες;

Η κοινωνία είναι σκληρή προς τον ίδιο της τον εαυτό. Δηλαδή εμάς. Όσο οι ίδιοι νομίζουμε πως δεν έχει καταγραφεί σε στιγμή σφάλματος το ονοματεπώνυμο μας σε εκείνη τόσο μας καταβροχθίζει. Είμαστε υπαίτιοι διαπροσωπικών σχέσεων κακής χρήσης.  Έχουμε δημιουργήσει μια κοινωνία ενοχής και ασύδοτης επίκρισης που με τα χρόνια μας καταβάλλει σε δίνη. Είναι πλέον αναγκαιότητα να αντιληφθούμε πως όταν λέμε ότι η κοινωνία οφείλει να αλλάξει εννοούμε να αλλάξουμε οι ίδιοι το μέσα μας.

Αναφέρεσαι πιο πάνω στην πολιτική κοινωνική κρίση την οποία  βιώνουμε, η οποία είναι όντως πολύ σοβαρή και σχεδόν όλους μας βρίσκει θορυβημένους. Σε ευαισθητοποιούν αυτά τα γεγονότα;

Ανησυχώ για όσα βιώνει η χώρα και δεν επέρχεται αλλαγή. Θυμάμαι πριν κάποια χρόνια να αναρωτιέμαι τι μπορεί να έκανα εγώ λάθος. Συζητώντας με άτομα μεγαλύτερης ηλικίας με καθησύχαζαν με αίσθημα απενεχοποίησης του εαυτού μου λόγω νεαρού της δικής μου ηλικίας και τότε τους ρωτούσα εκείνοι ποια ευθύνη φέρουν. Κάνοντας αδιάκοπες συζητήσεις, ψάχνοντας σφάλματα που έφθασαν τη χώρα μου σε τέλμα, ο χρόνος κυλούσε όλο και πιο πίσω. Ώσπου μια μέρα σταμάτησα να αναζητώ υποσχόμενη στον εαυτό μου πως θα κάνω ό,τι μπορώ ώστε να γίνω κομμάτι μια καλύτερης γενιάς.  Αμέσως μετά επέλεξα να κάνω μαθήματα θεάτρου και ψυχαγωγία σε παιδιά παθήσεως του καρκίνου ως το δεύτερο στάδιο.

Ποιο θεωρείς το υπ’ αριθμόν 1 πρόβλημα της εποχής μας;

Έλλειψη δικαιοσύνης. Προμηνύοντας θετικά ή αρνητικά αποτελέσματα στο καθένα από εμάς. Ανεξαρτήτως αυτού δικαιοσύνη σημαίνει γαλήνη της ισορροπίας αίσθηση αυθεντικότητας. Εκεί που η δικαιοσύνη απουσιάζει ριζώνει μια τεχνική που επιτυγχάνεται με μαεστρία και είναι γνωστή ως διπλωματία συμφερόντων. Θλίβομαι και αγανακτώ για τον λαό κάθε κρατιδίου στο πλανήτη που συμβάλλει κυριολεκτικά ως πληρωμένος εκτελεστής  σε αυτό.

Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου στα επόμενα πέντε χρόνια;

Συναινώ στο να με φαντάζομαι ενεργά τοποθετημένη στη καλλιτεχνική δράση του τόπο της Ηλείας και να μου έχει δοθεί η δυνατότητα ως επαγγελματίας να συμβάλω ενεργά στη πολιτιστική ανάδειξη της περιοχής που έχει το υπόβαθρο να προσφέρει πολλά στη τοπική και όχι μόνο κοινωνία.  Έχω ένα όραμα για το τόπο και το γνωρίζω από τη πρώτη στιγμή που έφυγα για σπουδές και με τα χρόνια το εξέλισσα. Πλέων πιστεύω ακράδαντα πως έφθασε η ώρα να δραστηριοποιηθεί και σε εμβριθές επίπεδο καλλιτεχνικού επαγγελματισμού η περιοχή. Έπειτα να έχει επιτευχθεί ένας βαθύς μου στόχος να κάνω παράσταση το βιβλίο της Οριάνα Φαλάτσι ‘’Γράμμα σ’ ένα παιδί που δεν γεννήθηκε ποτέ’’ που ως δώρο μου δόθηκε από τον κ. Βασίλη Γεωργακόπουλο βαθιά συνειδητοποιημένο πολίτη Αμαλιάδας και οικογενειακό φίλο. Κατόπιν ανάγνωσης του βιβλίου αυτού εδραίωσα την άποψή μου πως οι αλήθειες μπορούν να αποτυπωθούν γραπτώς αμετάβλητες. Τέλος να έχει εκδοθεί η πρώτη ολοκληρωμένη ποιητική μου συλλογή που είναι αφιερωμένη στο πρόσωπο και το ήθος του πατέρα μου.

Τι αγαπάς στον τόπο σου και ποιες είναι οι πιο όμορφες αναμνήσεις που έχεις από τα μέρη αυτά;

Στάθηκα τυχερή στη ζωή μου που μεγάλωσα  σε τούτο το τόπο. Το τόπο της Αμαλιάδας και αναφέρομαι με ειλικρίνεια σε αυτό. Ταξιδεύοντας αρκετά έχω καταλήξει πως ολόκληρη η Ηλεία είναι ένα από τα πιο φωτεινά παιδιά της Ελλάδας καθώς ο ήλιος εδώ λαμβάνει πνευματική διάσταση και από αυτό το φώς επηρεάστηκα καλλιτεχνικά. Η ανάμνηση που με κυριεύει όλα τα χρόνια του βίου μου βρίσκεται σε αυτή την εποχή του Πάσχα. Η ευωδία του κάμπου και η αδυναμία μου στα ζουμπούλια με κάνουν να αισθάνομαι νοερά την θέρμη των χεριών της γιαγιάς μου Ελένης να με σταυρώνει στο πρόσωπο βαστώντας τα την ημέρα Αναστάσεως του Κυρίου  στο μέρος που διαμένει στα Χανάκια του Πύργου Ηλείας. Συγκινούμαι κάθε φορά που λαμβάνω την αίσθηση αυτή στη ψυχή μου.

Τέλος, θα ήθελα να μου μιλήσεις για την συμμετοχή σου σε διεθνή παραγωγή του National Geographic και για την εμπειρία αυτή.

Το 2017 ο National Geographic μου έδωσε το δικαίωμα συμμετοχής στο να φανερώσω το τάλαντό μου και μάλιστα δια αποστάσεως στη διεθνή παραγωγή Genius Picasso μέσω Self Tape Auditions. Στο ρόλο της ζωγράφου Mariè Laurencin με έδρα τη Μονμάρτη στο Παρίσι. Αυτό μου έδωσε μια αστείρευτη ψυχική δικαιοσύνη . Στην Ελλάδα δεν είναι λίγοι εκείνοι που έχουν επιλέξει να κάνουν τη τέχνη του Θεάτρου και Κινηματογράφου παζάρι δια του ψιθύρου. Πόσο μάλλον βεβαιότητας του τίτλου. Ελάχιστοι όσοι μπορούμε να μιλάμε σε τόνο βροντερό αντιπροσωπεύοντας τη μόνη αλήθεια του εαυτού μας έχοντας πέλματα αστραφτερά και όχι λασπωμένα.  Γελώ με γλαφυρότητα στη συγκεκριμένη συνθήκη γνωρίζοντας πως ο χρόνος στην καλλιτεχνική επαγγελματική μου ανάπτυξη είναι αργός μα με στιβαρότητα. Μέσα σε αυτόν τον χρόνο υπομονής λοιπόν θα με πιάσεις να σιγοτραγουδώ κάνοντας έτσι το βήμα μου συρτό , σταθερό και πιο επίμονο.  Έχει το χρονοβόρο ορισμό επιλογής μα δεν λερώνω τα πόδια μου.


Προσωπικό ιστολόγιο ως πλήρες βιογραφικό προσέγγισης ηθοποιού.

«Κάθε μελλοντικός συνεργάτης μπορεί να κατανοήσει όσο το δυνατόν περισσότερο τον ηθοποιό ως προς την αισθητική και τη παρουσία του καλλιτέχνη εντός της ιστολογικής βιογραφίας που σας παρατίθεται»

Πατήστε εδώ/click here:

http://anjelicgaroufaliportfolio.weebly.com