Αγγελική Ζάγκλαρη: «Είναι πάθος η θάλασσα»…

Την Κυριακή, 6 Αυγούστου, στο λιμάνι του Κατακόλου μια παρέα εθελοντών ανέλαβε να καθαρίσει τον βυθό της θάλασσας από τα αντικείμενα που οι συνάνθρωποί μας, χωρίς ενδοιασμούς, ξεφορτώνονται. Στόχος της δράσης ήταν να συγκεντρωθούν όσο περισσότερα απορρίμματα –πάσης φύσεως- που βρίσκονταν στο βυθό του λιμανιού προσφέροντας μια «ανάσα» στο βεβαρημένο πυθμένα του…

Η εμπνεύστρια αυτής της δράσης, Αγγελική Ζάγκλαρη και ο εκπαιδευτής ελεύθερης κατάδυσης Βασίλης Καλογερόπουλος μαζί με μια 11μελή ομάδα δυτών, αφιέρωσαν πάνω από 4 ώρες για να για να καθαρίσουν μια (θαλάσσια) έκταση 10 στρεμμάτων περίπου. Την δράση στήριξαν και πολλοί άλλοι εθελοντές, η Τοπική Κοινότητα Κατακόλου, το Λιμενικό Σώμα, το Λιμενικό Ταμείο και ο Πολιτιστικός Σύλλογος “Φάρος”…

Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να προωθήσετε –και εν τέλει να πραγματοποιήσετε μαζί με άλλους εθελοντές- την δράση καθαρισμού του λιμανιού Κατακόλου;

Δυστυχώς μετά από 30 χρόνια ενασχόλησης με το υποβρύχιο ψάρεμα βρίσκομαι στη δυσάρεστη θέση να σας βεβαιώσω ότι υπάρχει πολύ ασχήμια κάτω από το απέραντο γαλάζιο. Υπάρχει ένας βυθός βαθιά πληγωμένος που ανασαίνει δύσκολα. Στην εποχή μας παρατηρείται η διαταραχή στην ισορροπία και την αρμονία της σχέσης του ανθρώπου με τη φύση. Αυτό συμβαίνει από τη στιγμή που ο άνθρωπος από κάτοικος του πλανήτη Γη υιοθέτησε τη συμπεριφορά ενός άπληστου επιθετικού και βαθύτατα αδιάφορου ενοικιαστή. Εμείς πάλι θεωρούμαι τη θάλασσα πηγή ζωής και σπίτι μας και το θέλουμε καθαρό και περιποιημένο. Έρευνες υποστηρίζουν ότι το 2050 τα σκουπίδια στη θάλασσα θα είναι περισσότερα από τα ψάρια. Τότε η κατάσταση δεν θα είναι αναστρέψιμη οπότε ας σκεφτούμε πολύ πριν πετάξουμε το οποιοδήποτε σκουπίδι στη θάλασσα. Η αγάπη για το περιβάλλον γενικότερα και η αγάπη για το αγαπημένο μου Κατάκολο ειδικότερα… Για μένα η αγάπη δεν είναι θεωρητικό κατασκεύασμα αλλά η πρακτική απόδειξη της… Ως ηθική, ως αισθητική και ως οντολογία.

Πόσο σας ικανοποίησε το «αποτέλεσμα» της δράσης;

Πολύ, όχι μόνο από το αποτέλεσμα αλλά γιατί θα υπάρξει και συνέχεια. Σημασία έχει να δημιουργηθεί μια συνθήκη όπου η δημιουργική φαντασία να γίνει τρόπος συνύπαρξης και ένα είδος ταύτισης με την φύση.

Από τα αντικείμενα που περισυλλέξατε ποιο ήταν αυτό που σας προκάλεσε την μεγαλύτερη εντύπωση;

Θα σας ενημερώσω με άβολη ειλικρίνεια ότι το μέγεθος του εγκλήματος που συντελείται στον βυθό είναι σοβαρότερο από αυτό που φαντάζεστε. Είναι ένας βυθός που ανασαίνει δύσκολα και σε προτρέπει να βγάλεις τα γεγονότα από την σιωπή. Και την αδιαφορία…

Πάντως δύσκολα βλέπουμε γυναίκες να ασχολούνται με την υποβρύχια κατάδυση… πως προέκυψε αυτή η ενασχόληση;

Ποτέ δεν θεώρησα στην ζωή μου ότι υπάρχουν «αντρικές» και «γυναικείες» ενασχολήσεις! Είναι πάθος η θάλασσα… Και τα πάθη δεν έχουν φύλο…

Πως θα χαρακτηρίζατε την σχέση σας με το Περιβάλλον;

Η σχέση μου με την φύση είναι σαν την σχέση με τον εαυτό μου. Εφόσον αγαπάω και φροντίζω τον εαυτό μου, είναι αδιανόητο να μην κάνω το ίδιο με την φύση, την μητέρα όλων μας.

Αν σας δινόταν η ευκαιρία να στείλετε ένα μήνυμα σε όλο τον πλανήτη Γη ποιο θα ήταν αυτό;

Η φύση δεν μας ανήκει. Μας φιλοξενεί. Όσο κρατάει το πέρασμα μας από την ζωή αυτή. Την κληρονομήσαμε από τους προηγούμενους και οφείλουμε να την κληροδοτήσουμε καλύτερη στους επόμενους. Για την δική μας συνέχεια ως είδος… Η φύση μπορεί να ζήσει χωρίς εμάς… Εμείς πάλι όχι…