Ανοιχτοί δρόμοι

Ανακοινώθηκε επίσημα, κάπως διστακτικά και λίγο αόριστα, αλλά ανακοινώθηκε ότι στις αρχές του 2019 θα ξεκινήσουν οι εργασίες αποπεράτωσης του αυτοκινητόδρομου Πάτρα – Πύργος, οι εργολάβοι θα εγκατασταθούν στο έργο και πιθανότατα όλα θα πάνε καλά, εκτός και αν κάπου σκαλώσουν και ξαναρχίσει το όλο θέμα από την αρχή.

Ωστόσο στην υπάρχουσα εθνική οδό, που αποκαλείται από πολλούς πλέον και καρμανιόλα, συνεχίζονται τα τροχαία δυστυχήματα και η τοποθέτηση εικονισμάτων έχει γίνει πια καθεστώς στα σημεία όπου ο «προκρούστης» αφαιρεί ελεύθερα ζωές, για πολλά χρόνια τώρα, παρότι κατά διαστήματα και μάλιστα πολύ έντονα σε προεκλογικές περιόδους, οι Κυβερνήσεις τον φοβερίζουν, εξαγγέλλοντας την κατασκευή του αυτοκινητόδρομου.

Και βέβαια οι εξαγγελίες έχουν την ιστορία τους, ξεκινάει αυτή η ιστορία κάπου στα μέσα της 10/ετίας του 1990, όταν ανακοινώθηκε η κατασκευή της Ιόνιας Οδού, ως διευρωπαϊκός άξονας που θα ενώνει την Ευρώπη με την Αφρική και Μέση Ανατολή, από Αγκώνα μέχρι Ηγουμενίτσα ατμοπλοϊκώς, εν συνεχεία μέχρι Καλαμάτα οδικώς και πάλι μέχρι τον τελικό προορισμό ατμοπλοϊκώς μέσω Κρήτης και Κύπρου.

Μεγάλος σχεδιασμός, μεγάλα όνειρα, μεγαλύτερες ελπίδες, μέχρι που όλα άλλαξαν το έργο κόπηκε στην μέση, με το ζόρι κατασκευάστηκε η κουτσουρεμένη Ιόνια Οδός στο τμήμα Πάτρα – Γιάννενα, απεντάχθηκε το τμήμα Πάτρα – Καλαμάτα και αργότερα το τμήμα Πάτρα – Πύργος, μπήκε ως τσόντα στην λεγόμενη Ολυμπία Οδό, με οριστική απένταξη του τμήματος Πύργος – Τσακώνα.

Όλα μπερδεύτηκαν τόσο που κανείς πλέον δεν πιστεύει τίποτα, όσο πειστικά κι αν ανακοινώνονται, που φυσικά δεν είναι πειστικά, αλλά πάντα με εάν , εφόσον και όταν συντρέξουν οι ανάλογες προϋποθέσεις, ασκηθούν οι αναμενόμενες προσφυγές και φτάσει το θέμα στο τελικό στάδιο που τον λόγο θα έχουν οι εργολάβοι, αν φυσικά μπορέσουν να δώσουν τις απαραίτητες εγγυήσεις για την καλή εκτέλεση του έργου και αν το κράτος διαθέσει το ανάλογο χρήμα, εφόσον υπάρχει και αν δεν υπάρχει, αν μπορέσει να δανειστεί από τις αγορές.

Και μέχρι τότε, όσοι χρησιμοποιούν στις μετακινήσεις τους την καρμανιόλα, θα μετρούν τα εικονίσματα στις άκρες του δρόμου, και θα προσεύχονται μην τύχει και είναι οι ίδιοι το επόμενο θύμα του ανεξέλεγκτου και σκληρού προκρούστη, που έχει εγκατασταθεί μόνιμα και κόβει ζωές.

Όσο για το τμήμα Πύργος- Τσακώνα, που αποτελούσε παλαιότερα μέρος της Ολυμπίας Οδού, ας μην ασχοληθούμε, δεν υπάρχει λόγος να φλυαρούμε, αφού όπως λένε δεν έχει σοβαρή κίνηση και μάλλον δεν χρειάζεται, άλλωστε δεν υπάρχει και λόγος σοβαρός, ώστε η πολιτεία να ασχοληθεί με την εγκαταλελειμμένη άλλωστε νότια Ηλεία, μην ξανοιγόμαστε, η πολιτεία να μην ξανοίγεται τόσο πολύ και μπερδευτεί από τα πολλά εργοτάξια.

Άλλωστε, ανακοινώθηκε και η επαναλειτουργία της σιδηροδρομικής γραμμής  Πάτρα – Πύργος, πιθανόν και μέχρι Καλαμάτα, οπότε έχουμε εναλλακτικούς πλέον δρόμους μετακίνησης, αρχικά στις προσδοκίες και στις ελπίδες μας, αν φυσικά μπορέσουμε να ονειρευόμαστε και μάλλον θα πρέπει να είμαστε ευτυχείς αν μπορούμε να ονειρευόμαστε δρόμους ανοιχτούς και όχι καρμανιόλες και προκρούστες.-