Αζήτητα και ζητούμενα

Εδώ και δέκα χρόνια τουλάχιστον έχει εγκαταλειφθεί η επισκευή και συντήρηση της ΕΟ Πύργου-Πάτρας, αρχικά με πρόφαση την κατασκευή του αυτοκινητόδρομου και κατόπιν  με δικαιολογία την έλλειψη χρημάτων, λόγω της κρίσης.

 

Ωστόσο ο αυτοκινητόδρομος, φαίνεται πως στο εγγύς μέλλον δεν πρόκειται να κατασκευασθεί, λόγω αλλαγής προτεραιοτήτων και λόγω έλλειψης χρημάτων, οπότε ξεμείναμε και από αυτοκινητόδρομο, αλλά και από την υπάρχουσα καρμανιόλα, αποκαλούμενη και εθνική οδό.

 

Επανερχόμαστε έτσι στις αρχές της προηγούμενης 10/ετίας και ξανατοποθετούμε τις διεκδικήσεις μας σε προγραμματισμό υλοποίησης, εφ όσον και εάν εξευρεθούν χρήματα, αλλά και εφ όσον και εάν ιεραρχήσουμε σωστά και αξιολογήσουμε πειστικά προς την κεντρική εξουσία τις αιτιάσεις και τις απαιτήσεις μας.

 

Θα πρέπει λοιπόν να πείσουμε ότι υπάρχει ανάγκη κατασκευής της Ολυμπίας Οδού, για την εξυπηρέτηση επιβατών, εμπορευμάτων και για την επικοινωνία των πολιτών γενικά, διαφορετικά μάλλον δεν πρόκειται να χρηματοδοτηθεί το έργο, επειδή υπήρχε στους προγραμματισμούς της προηγούμενης 10/ετίας και μόνο.

 

Αν καταλάβουμε, ακόμη και εμείς οι Ηλείοι, ότι η Ολυμπία Οδός, είναι απόλυτα απαραίτητη, είναι οικονομικά ανταποδοτική, κοινωνικά αποδεκτή και άρα βιώσιμη, για την βελτίωση των συνθηκών της ζωής στην περιοχή, τότε ναι, θα κατασκευασθεί, διαφορετικά μάλλον θα αρκεσθούμε στην λεγόμενη καρμανιόλα.

 

Αν για παράδειγμα λειτουργήσει το Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελληνικών Σπουδών της Αρχαίας Ολυμπίας («νόμος 2413/96,ΦΕΚ.Α.124/96), αν αυτονομηθούν ή ενταχθούν στο Διεθνές Πανεπιστήμιο, τα παραρτήματα του ΤΕΙ Πάτρας, αν κατασκευασθεί το Γκόλφ Αγουλινίτσας, το Θεματικό Πάρκο Μουριάς και αν προχωρήσει σοβαρά και όχι με μπαλώματα και κοροϊδίες για ιθαγενείς, η τουριστική αξιοποίηση του Καιάφα, τότε αλλάζει το τοπίο και οι προοπτικές στην Ηλεία.

 

Τότε καθίσταται απαραίτητη η κατασκευή του αυτοκινητόδρομου, ίσως του αεροδρομίου, η λειτουργία του σύγχρονου τρένου, αφού ήδη έχουν δημιουργηθεί οι ανάγκες και οι αιτίες διεύρυνσης της επικοινωνίας και συγκοινωνίας  του νομού, ώστε να βγει από την απομόνωση και τότε μπορεί να ξεσκαλώσουν οι τράπεζες και να ρισκάρουν την χρηματοδότηση, διαφορετικά μην περιμένουμε και μην ονειρευόμαστε όνειρα απατηλά.

 

Άρα λοιπόν μπορεί να γίνει ο αυτοκινητόδρομος, το αεροδρόμιο, το τρένο, αν προηγηθούν οι υποδομές που θα δημιουργήσουν τις ανάγκες εξυπηρέτησης των λειτουργιών τους και οι υποδομές αυτές είναι οι προαναφερθείσες και όχι μόνο βέβαια, οι οποίες μάλιστα στο παρελθόν εξαγγέλθηκαν πολλές φορές ως σίγουρες, ακόμη και με νόμους, όπως το Πανεπιστήμιο, αλλά στην πορεία ακυρώθηκαν και ξεχάσθηκαν στα αζήτητα, ίσως και στα ζητούμενα…

Επαναδημοσίευση από τις ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ της 16.12.2012, προς δόξαν της στασιμότητας.