Χωρίς εχθρούς

Φαίνεται σίγουρο πως το βράδυ ψηφίζεται η συμφωνία των Πρεσπών και ένας νέος φίλος γεννιέται στα βόρεια σύνορά μας, ακολουθούν φυσικά και άλλες τακτοποιήσεις με τους γείτονες, βόρειους και ανατολικούς, πολύ σύντομα ίσως λύνεται και το Κυπριακό, περίπου σύμφωνα με το σχέδιο ΑΝΑΝ, οπότε τελειώνουν πλέον οι εχθροί και βαδίζουμε σε άλλους δρόμους.

Βέβαια θα χρειαστεί κάποιος χρόνος προσαρμογής και συνήθειας στην ιδέα απουσίας εχθρών, αλλά κυρίως στην επιβίωσή μας χωρίς εχθρούς και ακόμη στην επιβίωσή μας με πρώην εχθρούς, είμαστε όμως γερά σκαριά, με εμπειρίες χιλιετιών και πολλές επαναλήψεις παρόμοιων σκηνικών, είναι σίγουρο ότι θα το αντέξουμε και θα συνεχίσουμε εν ειρήνη πλέον και φυσικά θα ασχοληθούμε με τους εαυτούς μας.

Με τους καλούς και κακούς μας εαυτούς, με την διαμάχη μεταξύ τους, με τον αγώνα επικράτησης του ενός έναντι του άλλου, εκεί θα δείξουμε και θα αποδείξουμε, αν πραγματικά επιθυμούμε ειρήνη και πρόοδο στην περιοχή, αν μπορούμε να ζήσουμε φυσιολογικά χωρίς εχθρούς και χωρίς εχθροπραξίες, αν μπορούμε να αλλάξουμε δρόμους και να επιλέξουμε αυτούς της συνεργασίας και της προόδου.

Πολλοί βέβαια θα χάσουν τον ύπνο τους από την απουσία εχθροπραξιών, αλλά οι περισσότεροι είναι σίγουρο, θα κοιμούνται καλύτερα και θα βλέπουν όνειρα, από αυτά που γεννούν ελπίδες και προοπτικές για το μέλλον των ίδιων και των γειτόνων, για το γενικότερο ωφέλιμο μέλλον όλων.

Αυτό το μέλλον φαίνεται πως δείχνει και η συμφωνία των Πρεσπών και μπορεί αν λειτουργήσει καλά στην αρχή, να αποτελέσει δυνατό  πρόκριμα και για άλλες συμφωνίες, σε σχέση με ανοικτά θέματα, που για χρόνια εμποδίζουν την ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου και δεν έχουν πάντα σχέση μόνο με εμάς.

Και αν όλα εξελιχθούν σύμφωνα με το όνειρα και τις ελπίδες των αισιόδοξων και υποστηρικτών φυσικά, της συμφωνίας των Πρεσπών,  του σχεδίου ΑΝΑΝ, αλλά και άλλων εκκολαπτόμενων συμφωνιών, ίσως μπορέσει η ευρύτερη περιοχή μας να  απελευθερωθεί από κηδεμόνες και άσπονδους φίλους, από Τρόϊκες και αμφίβολης ωφελιμότητας Θεσμούς, δανειστές και κηδεμόνες, που δήθεν προσφέρουν  καλές υπηρεσίες, αλλά ξέρουμε όλοι ότι είναι πανάκριβες και επικίνδυνες.

Τότε μπορούμε να κοιτάξουμε  τα εσωτερικά μας προβλήματα, αυτά που λύνονται χωρίς την παρουσία ξένων αλλά μόνο με την δική μας ενασχόληση και σοβαρότητα, αυτά τα προβλήματα που χρειάζονται επιμέλεια και προσοχή, για να επιβληθεί ο άνθρωπος  ως ο κύριος παράγων στο κέντρο της κοινωνίας, και να μπορέσει να προγραμματίσει και να δράσει για το ίδιο του το μέλλον.

Και αν ξεπεράσουμε το σύνδρομο του γείτονα-εχθρού  και τον φόβο της συνύπαρξης, ναι τότε μπορούμε να ονειρευτούμε ανάπτυξη και πρόοδο, με επενδύσεις δημόσιες και ιδιωτικές, εντός των πλαισίων προστασίας του περιβάλλοντος  και της ζωής όλων, χωρίς εξαιρέσεις και υποσημειώσεις σε προνομιούχους και μη και χωρίς διαφορετικές ταχύτητες στην πορεία της ζωής.

Μπορεί λοιπόν το αύριο να είναι καλύτερο, μάλλον από εμάς εξαρτάται και αν αρχίσουμε να το ονειρευόμαστε καλύτερο, σίγουρα θα το διαμορφώσουμε όπως επιθυμούμε και μας ταιριάζει.-