Χρειαζόμαστε μια νέα ιδεολογική «επανάσταση»

Και ένα παλιάτσο (Τζόκερ) που να λέει την πραγματικότητά μας

Του Γ. Σταματόπουλου*

Ο ελληνικός πολιτισμός είναι η βάση του ελληνισμού αλλά και του ελληνικού έθνους-κράτους. Είναι επίσης το θεμέλιο του ευρωπαϊκού πολιτισμού, κατά ομολογία, πάνω στον όποιο δημιουργήθηκε το παγκόσμιο εποικοδόμημα του σημερινού πολιτισμού.

Αν όμως έξω από όλα αυτά κλείσουμε για μια στιγμή τα μάτια και σταματήσουμε να ακούμε τα διάφορα ευτράπελα ότι τάχα περνάμε σε κανονικότητες και αλλά τέτοια, τότε ίσως μπορέσουμε να δούμε καθαρά την πραγματικότητά μας. Δηλαδή τις αδυναμίες του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος να μην μπορεί να λύσει τα μακροχρόνια και πολυεπίπεδα προβλήματα της πατρίδας, καθώς το μειονέκτημα του κράτους να προσλαμβάνει τα μηνύματα του κόσμου με υστέρηση κάποιων χρόνων λόγω του φοβισμού του προς τα έξω, ένα κατάλοιπο της μακρόχρονης σκλαβιάς του που δεν έχει ξεπεράσει ακόμη και σήμερα.

Για παράδειγμα ο φοβισμός προς το καινούργιο και ο προστατευτισμός της νέας γενιάς όχι επί της ουσίας αλλά προς τον τύπο, όπως έγινε με την καταλληλότητα ή μη του «Joker». Το δε πολιτικό σύστημά μας παρότι διακηρύττει την εξωστρέφεια και τον εκσυγχρονισμό δεν φαίνεται να κάνει το βήμα προς τα εμπρός. Από την άλλη ενώ οι κοινωνίες του σύγχρονου κόσμου εφαρμόζουν εδώ και χρόνια πολιτικές ανοικτών οριζόντων σε όλους τους τομείς μέσα από ευέλικτες οικονομικές πολιτικές, εμείς κολλήσαμε σε ένα μίζερο πατριωτισμό τσαλακώνοντας στην πράξη την έννοια της πατρίδας που βαφτίσαμε χώρα δηλαδή χώρο.

Έτσι λοιπόν μας βλέπουν οι άλλοι όπως παρουσιαζόμαστε δηλαδή ως χώρος που εναποθέτουν οτιδήποτε θεωρούν περιττό για αυτούς όπως τους άτυχους πρόσφυγες-μετανάστες όπου το πολιτικό σύστημα θέλει την χώρα που δεν την θεωρεί πατρίδα να την μετατρέψει όχι σε χώρο ανάπτυξης και ευδαιμονίας των κατοίκων της αλλά σε ένα απέραντο μοντέρνο στρατόπεδο συγκέντρωσης που φέρει μια όμορφη ονομασία «Hot Spot».

Το βολεμένο μεταπολιτευτικό σύστημα φαίνεται δεν θέλει κάποιος «Joker» να ξυπνήσει τη νέα γενιά γιατί φοβάται να ξεβολευτεί από τις πολυθρόνες της εξουσίας σε όποια θέση και αν είναι που δεν του κάνει διαφορά, είτε συμπολίτευση είτε στην αντιπολίτευση. Ενώ απλά φωνασκεί με κορώνες χωρίς νόημα για πράγματα κενά περιεχομένου που κάνουν οι άλλοι ως «πολιτικοί αντίπαλοι». Ενώ ο χωροφύλακας των χριστών «ηθών» του συστήματος σώζει τους νέους από τη διαφθορά του «Joker», όταν γύρω μας πεθαίνουν νέοι μας από ναρκωτικά, βιάζονται ανήλικοι και ανήλικες από «φύλακες» των ηθών κι αξιών μας φταίει ο παλιάτσος που λέει αλήθειες και τους ξεβολεύει. Εμείς δε ως κοινωνία ασχολούμαστε με την έλευση, όπως μας λένε, της «κανονικότητας».

Ενώ δεν βλέπουμε γύρω μας που πεθαίνουν άστεγοι και ο κόσμος τρέχει στα συσσίτια και στις κάρτες σίτισης των «σούπερ μάρκετ» μην χαλάσει η συνταγή της ροής του χρήματος. Έτσι με γνώμονα την εσωτερικότητα της διατήρησης του βολέματος της παλαιάς τάξης πραγμάτων, έξω δε από εμάς τρέχει η έλευσης της νέας τάξης πραγμάτων που δεν απειλεί μόνο το πολιτικό σύστημα, όπου έτσι και αλλιώς περνά την ύστερη μορφή της μεταπολίτευσης είτε το παίρνει χαμπάρι είτε όχι, τα γεγονότα που διαδραματίζονται εκτός Χώρας δεν αφορούν την επιβίωση του πολιτικού συστήματος αλλά την ύπαρξη μας ως έθνος αυτό κάθε αυτό και εμείς είμαστε στον «Joker».

Δεν αντιλαμβανόμαστε ότι ο ελληνισμός βιώνει δύσκολες ώρες όχι για λόγια κινδυνολογίας εσωτερικής κατανάλωσης αλλά σε πραγματική βάση όπου απειλούνται τα βόρεια σύνορά μας αλλά και η θάλασσά μας την οποία οι απέναντι αποκαλούν όλο και πιο έντονα «γαλάζια πατρίδα» τους. Υπάρχει ένα μεγάλο ερώτημα από τον «Joker» μας, τι περιμένουμε και από ποιους, όταν μετά από μια δεκαετία μνημονίων που μας επέβαλαν χωρίς αιτία οι ξένοι πάντα «φίλοι» μας, εξαθλίωσαν κυριολεκτικά ολόκληρη την κοινωνία αφάνισαν την μεσαία τάξη της πατρίδας μας, ακόμη και αυτή την ελίτ της που δεν έχει πάρει χαμπάρι τι την περιμένει στο τέλος.

Καθώς γκρεμίζουν ολόκληρο το πολιτικό σύστημα για να επιβάλουν δικό τους και αυτό σφυρίζει για την κανονικότητα, νοθεύουν τον πληθυσμό της πατρίδας που συνοδεύεται από τον εθνομηδενισμό μας, αμφισβητούν εμμέσως αλλά με σαφήνεια ακόμη και αυτή την εθνική κυριαρχία μας.

Έτσι ο «Joker» που μπορεί να μην λύνει ζητήματα αλλά θέτει προβληματισμούς που για χρόνια βάζουμε κάτω από το χαλί της κοινωνίας μας. Από την άλλη πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ως κοινωνία, έθνος, πολιτικό σύστημα, και κυρίαρχη ελίτ ότι αντιμετωπίζουμε ένα τεράστιο εθνικό πρόβλημα με πολλές παραμέτρους για την ύπαρξη μας στον παγκόσμιο χάρτη όπως το δημογραφικό, το μεταναστευτικό, τη διεκδίκησή μας από τους δίπλα μας, την μετανάστευση των παραγωγικών κυττάρων της πατρίδας τους νέους μας, και τέλος την πολιτισμική μας παρακμή που χωρίς να δημιουργούμε εμείς εκμεταλλευόμαστε με χείριστο τρόπο ένα πολιτισμό που δημιούργησαν άλλοι και μας τον άφησαν ως οδηγό δημιουργίας στους αιώνες των αιώνων.

Δεν μας μένει παρά ως ύστατη προσπάθεια μια νέα ιδεολογική «επανάσταση» μέσα από τις ρίζες μας που είναι βαθιές και πλούσιες σε δημιουργικό χυμό ώστε να αποτάξουμε την μίζερη εποχή. Γιατί στην «επαναστατική» δραστηριότητα ο άνθρωπος αλλάζει τον εαυτόν του καθώς αλλάζει τις περιστάσεις. Χωρίς λοιπόν συμβιβασμούς αλλά με διεκδικήσεις και δίχως να περιμένουμε από άλλους να δημιουργήσουν το μέλλον μας αλλά μόνο από τους εαυτούς μας.

Αρκεί να αλλάξουμε νοοτροπία και να εξακολουθήσουμε τον προβληματισμό ενός παλιάτσου (Joker) αντί το παραμύθι της ανάπτυξης που θα φέρουν οι άλλοι που ποτέ δεν πρόκειται να έλθει σαν το βασιλόπουλο της σταχτοπούτας…

 

* Πολιτισμολόγος