Οπλισμένοι με πολλή αγάπη για το Περιβάλλον και το δάσος, υπομονή, μεράκι και όρεξη για δουλειά κάνουν ότι μπορούν προκειμένου να αναδείξουν ένα σχεδόν… ξεχασμένο μνημείο!

Ο λόγος για την ομάδα κοινωφελούς εργασίας του προγράμματος Δασοπροστασίας του Δασαρχείου Πύργου που υπό τις οδηγίες του δασάρχη Παναγιώτη Λάττα και κάτω από δύσκολες συνθήκες, λόγω της μορφολογίας του εδάφους, προχωρά το τελευταίο διάστημα, στην ανάδειξη του Ποντικόκαστρου που βρίσκεται στο βουνό του Κατακόλου ακριβώς πάνω από τον Άγιο Ανδρέα…

Την Ομάδα Κατακόλου του προγράμματος Δασοπροστασίας αποτελούν ο Σάκης Πυριόχος, ο Νίκος Χαλκιάς, ο Αντώνης Μπεκυράς, ο Θανάσης Αποστολόπουλος, ο Φώτης Πλέσσας και ο υπάλληλος του Δασαρχείου Πύργου Αντώνης Ζωζώνης, που διακρίνονται στη φωτο με τον Δασάρχη Πύργου Παναγιώτη Λάττα.

 

Ιστορικά στοιχεία αναφέρουν ότι το Κάστρο χτίστηκε τον 13ο αιώνα από τους Φράγκους πάνω στα ερείπια παλαιότερου Βυζαντινού φρουρίου και πάνω στην ακρόπολη της αρ- χαίας Φειάς. Ονομάστηκε από τους Φράγκους Μπο-Βουάρ (γαλλικά : Beau-Voir) και αναφε- ρόταν και σαν Μπελ Βεντέρε (ιταλικά: Bel Vedere). Και τα δύο σημαίνουν «ωραία θέα». Η Βυζαντινή ονομασία του κάστρου ήταν Ποντικόν ή Πονδικόν, και μετά την οθωμανική κα- τάκτηση, Ποντικόκαστρο…

Γύρω στα 1427 περιήλθε στους Έλληνες Δεσπότες του Μυστρά, αρχικά στον Κωνσταντίνο και κατόπιν στο Θωμά Παλαιολόγο. Για τελευταία φορά αναφέρεται στο 1470, οπότε πιθανότατα καταστράφηκε από τους Τούρκους.

Το Ποντικόκαστρο καταλαμβάνει μια έκταση μήκους περί τα 90 μέτρων και μέγιστου πλάτους 55 μέτρων. Είναι ερειπωμένο και κατεστραμμένο σε μεγάλο βαθμό. Υπάρχουν πάντως αρκετά υπολείμματα της οχύρωσης που δεν είναι εύκολα ορατά αφού τα έχουν «σκεπάσει» το χώμα και η βλάστηση…

«Το Κάστρο βρίσκεται σε ένα φανταστικό σημείο αποτελώντας στολίδι για την περιοχή του Κατακόλου. Εδώ και 20 περίπου ημέρες δουλεύουμε για την ανάδειξη του μνημείου αφού η άγρια φυσική βλάστηση, ξυλώδης και θαμνώδης, που είχε αναπτυχθεί το είχε υπερκαλύψει και δεν ήταν ορατό. Πολλοί αντιλήφθηκαν την ύπαρξη του χάρις στο καθαρισμό που κάναμε. Θεωρώ ότι δεν πρέπει να μείνουμε μόνο στον καθαρισμό αλλά να επιδιώξουμε και την περαιτέρω ανάδειξη του, ιστορική και αρχαιολογική. Νομίζω ότι ως μνημείο μπορεί να γίνει επισκέψιμο αν συνδυαστεί με την θέα που διαθέτει, τα μονοπάτια του Κατακόλου και τον μεγάλο αριθμό επισκεπτών που έχει το λιμάνι»… τονίζει ο δασάρχης Πύργου Παναγιώτης Λάττας, ο άνθρωπος που είχε την έμπνευση για τον καθαρισμό του Κάστρου…

«Το προσωπικό της κοινωφελούς εργασίας έχει συμβάλλει καθοριστικά αφού, πλέον, διαθέτουμε την δυνατότητα για παρεμβάσεις. Παράλληλα η ομάδα Κατακόλου έχει νέους ανθρώπους με μεράκι και πολύ όρεξη για δουλειά, κάτι που έχει ανάγκη η Δασική Υπηρεσία. Θυμίζω ότι παρεμβάσεις έγιναν και στο βουνό του Κατακόλου και στα μονοπάτια του, στο δάσος της Σπιάτζας, στον Αλφειό, στο Στρέφι. Αυτοί οι άνθρωποι δημιουργούν ένα απόθεμα ενώ υπηρετούν και τον πρωταρχικό στόχο μας που είναι η δασοπροστασία. Και πάνω σ` αυτό δουλεύουμε, να απομακρύνουμε δηλαδή όσο μπορούμε σε επισκέψιμα μέρη ή μέρη που έχουν φόρτο ανθρώπινο να απομακρύνουμε την παραεδαφιαία και θαμνώδη βλάστηση, έτσι ώστε να λειτουργήσει σαν ζώνη σε περίπτωση πυρκαγιάς αλλά κι αν ακόμα αναπτυχθεί μια πυρκαγιά να πάρει τις μικρότερες δυνατές διαστάσεις».

Ο ωφελούμενος του προγράμματος της Κοινωφελούς εργασίας για την δασοπροαστασία Σάκης Πυριόχος δήλωσε στην ΠΑΤΡΙΣ ότι «Η ομάδα Κατακόλου, πάντα σε συνεργασία με τον κ. Λάττα, τους τελευταίους μήνες πραγματοποιούμε παρεμβάσεις σε διάφορα σημεία της κορυφογραμμής του Κατακόλου με στόχο την πυροπροστασία. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα και την ανάδειξη του τοπίου της περιοχής. Τις τελευταίες ημέρες τολμούμε μια παρέμβαση για να αναδείξουμε ότι είναι δυνατό από την ομορφιά και τη θέα που προσφέρει το Κάστρο του Αγίου Ανδρέα. Ένα μνημείο που μετρά εννέα αιώνες ζωής, όντας κατεστραμμένο στο μεγαλύτερο του μέρος διαθέτοντας όμως όρθιο ένα τμήμα του που όμως έχει θαφτεί από χώμα. Θεωρώ ότι οι αρμόδιοι θα πρέπει να σκεφτούν πιο σοβαρά την περαιτέρω ανάδειξη του αφού το σημείο αξίζει πολύ».

Με τη σειρά του, ένας ακόμα ωφελούμενος, ο Νίκος Χαλκιάς, συμπλήρωσε πως «Ο καθαρισμός του Κάστρου είναι μια πολύ δύσκολη δουλειά αλλά νομίζω ότι αξίζει τον κόπο αφού πλέον διακρίνεται από μακριά κάτι που δεν συνέβαινε πριν. Αποτελεί ένα στοίχημα για εμάς το σημείο να γίνει προσβάσιμο για όποιον το επιθυμεί, ντόπιο ή τουρίστα».