Δεν πιστεύουμε πλέον τίποτα

Αν δεν έχετε δοκιμάσει να παρακολουθήστε πρωϊνά ενημερωτικά στην τηλεόραση, καλό θα ήταν να μην το πράξετε γιατί κινδυνεύετε να περιπέσετε σε κατάσταση προσωρινής έστω κατάθλιψης, αν όμως είστε τηλεθεατές τους και θαυμαστές και συνεχίζετε, μάλλον έχετε πάθει ανοσία και πολύ καλά κάνετε, προσθέτοντας και την συμμετοχή σας στην αύξηση της τηλεθέασης και κατ επέκταση την αύξηση των κερδών των επιχειρήσεων της τηλεόρασης και των διαφημιζόμενων.

Πάντως ότι και να πράξετε, μάλλον γνωρίζετε ότι δεν πρόκειται να γίνετε σοφότεροι για κανένα από τα παρουσιαζόμενα θέματα και ειδικά για τα τρέχοντα που έχουν σχέση με τα εθνικά, τα οικονομικά, τα συνταξιοδοτικά και τα εργασιακά, αλλά και ούτε να χάσετε και κάτι αν δεν παρακολουθείτε, γιατί όλα κρίνονται στο «δια ταύτα» και στην πράξη, με την εφαρμογή των όποιων μέτρων.

Και βέβαια όλα αυτά που παρουσιάζουν στα πρωϊνά, ή πιο δόκιμα αναφερόμενα ως πρωϊνάδικα , οι δήθεν επαϊοντες δημοσιογράφοι και καλεσμένοι, έχουν σκόπιμα υπεραναλύσεις με παραδείγματα μάλιστα, έτσι ώστε ο μέσος πολίτης να ικανοποιείται πολλαπλώς και αν δεν είναι λίγο υποψιασμένος να προσδοκά πάντα οφέλη θεωρητικά βέβαια μέχρι να αισθανθεί την πραγματικότητα στην εφαρμογή των μέτρων.

Μπορεί κάποιοι να θυμηθούμε όταν πρωτοάρχισαν να γίνονται περικοπές συντάξεων κυρίως αλλά και μισθών, που είχαν βαπτισθεί ως κρατήσεις αλληλεγγύης, αλλά μονιμοποιήθηκαν, επακολούθησαν και άλλα πολλά και δυσμενή για την μεσαία και χαμηλή κοινωνική τάξη, σιγά σιγά και πάντα με υποσχέσεις, όταν ανακάμψει η κατάσταση θα επαναχορηγηθούν.

Φυσικά όταν γίνονταν οι περικοπές οριζοντίως σε μεγάλες κοινωνικές ομάδες και απόλυτα καθέτως, δεν υπήρχε καμία πρόβλεψη στο σχετικό νομοθέτημα, περί επαναχορήγησης των παρακρατημένων και περικοπτόμενων με την μέθοδο του «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» και παρόλα αυτά ο κόσμος πίστευε τις προφορικές διαβεβαιώσεις, που  διέρρεαν ή κατασκευάζονταν προς καθησυχασμό του κόσμου και καθήλωσή του στον καναπέ της αποφυγής και αποδυνάμωσης.

Και όταν σήμερα βομβαρδιζόμαστε από τις τηλεοράσεις, κυρίως για επαναχορήγηση της κράτησης αλληλεγγύης, αλλά και λοιπών περικοπών, , ακούγοντας μάλιστα και για αυξήσεις μισθών και συντάξεων άμεσα και έμμεσα με μείωση εισφορών και φορολογίας, πως μπορούμε αλήθεια και τι να πιστέψουμε, παρότι μας σερβίρονται έτοιμα ώστε να δηλώσουμε πίοτη;

Φτάσαμε στην κατάσταση απάθειας και σιωπής, ώστε να μην πιστεύουμε και να μην ελπίζουμε τίποτα, έχουμε υποστεί απανωτές κοροϊδίες σε όλους τους τομείς της δράσης μας, αποτελούμε μία εξαπατημένη κοινωνία, μονομερώς φτωχοποιημένων πολιτών, που δεν έφταιξαν ποτέ σε τίποτα, πλην ίσως της παροχής της ψήφου τους και της εξουσιοδότησης για το καλό τους, αλλά που μάλλον δεν υποστηρίχτηκε ποτέ.

Και τώρα πάλι κοντεύουμε να παρασυρθούμε, ή μάλλον δεν πρόκειται να γλυτώσουμε, γιατί μάλλον έτσι μας αρέσει, να προσδοκούμε αυξήσεις, μειώσεις, στηρίξεις εισοδημάτων διαβίωσης και καλυτέρευση της ζωής μας, αλλά προσοχή μην απογοητευτούμε.-