Δημοψήφισμα για τον Καϊάφα

dimopsifisma_gia_ton_kaiafa.jpg

Θορυβημένος εμφανίζεται τις τελευταίες ημέρες ο καθηγητής Γιόχανσον, με την βεβαιότητα πλέον ότι το νομοσχέδιο για την μετατροπή του Κυπαρισσιακού Κόλπου σε οικολογικό πάρκο, κατατίθεται σύντομα στην Βουλή και οι περιορισμοί όσον αφορά τις ανθρώπινες δραστηριότητες στις παραλίες της νότιας Ηλείας και της βόρειας Μεσσηνίας, θα θεσμοθετηθούν πλέον νομοθετικά.

Ο θόρυβος φυσικά και δεν είναι προσωπικός, αλλά αφορά την τοπική κοινωνία των ανθρώπων, η οποία περίμενε ότι τουλάχιστον θα εξαιρεθεί η ευρύτερη περιοχή του Καϊάφα, ως ιδιαίτερη περιοχή που θα μπορούσε με την κατάλληλη τουριστική υποδομή να αποτελεί σοβαρό τουριστικό προορισμό και να παίξει σημαντικό ρόλο στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της περιοχής.

Θα μπορούσε λέει ο καθηγητής να προβλεφθεί, ειδικά για τον Καϊάφα, η συνύπαρξη των ανθρώπων, των ζώων και των φυτών, κάτω από συγκεκριμένους όρους και προϋποθέσεις συμβίωσης  και βέβαια θα έπρεπε να προβλεφθεί  η παραχώρηση μίας μικρής έκτασης αιγιαλού, παραλίας, θάλασσας, λίμνης και των παρυφών του Λαπίθα στον άνθρωπο για την επιβίωσή του και μόνο.

Θα γινόταν έτσι και πιο εύκολη η επιβίωση και φυσικά η προστασία της χλωρίδας και της πανίδας της περιοχής, αφού θα ήταν προστατευόμενος και ο κυρίαρχος της περιοχής, ο άνθρωπος δηλαδή, αντί να παραμεληθεί εντελώς, ως πρόσφυγας στον τόπο του και να εξαναγκασθεί σε μόνιμη βάση πλέον να μεταναστεύσει στην ενδοχώρα ή σε άλλη χώρα.

Η ανισορροπία που θεσμοθετείται σύντομα, με την τοποθέτηση του ανθρώπου σε μειονεκτική θέση έναντι όλων των άλλων  «συγκατοίκων του», μακροπρόθεσμα μπορεί να αποτελέσει κίνδυνο για την ύπαρξη όλων φυσικά, ακόμη και ιστορικά αν το δούμε, έχοντας πάμπολλα παραδείγματα αποτυχίας σε όσες περιπτώσεις επιβάλλονται περιορισμοί στις κοινωνίες και παρεμποδίζεται η επικοινωνία και η συνεργασία τους.

Δυστυχώς, όπως αναφέρουν οι πληροφορίας, η διαβούλευση μεταξύ των φορέων έχει ήδη τελειώσει, με την σοβαρή επιφύλαξη όλων όσον αφορά την προωθούμενη νομοθέτηση και την αλλαγή χρήσης της ευρύτερης περιοχής του Κυπαρισσιακού, προκλητικά υπέρ της χελώνας καρέτα-καρέτα κυρίως και βέβαια ουδείς εκ των φορέων, των θεσμών και των λοιπών εμπλεκόμενων σκέφτηκε να ρωτήσει και τους πολίτες της περιοχής.

Ίσως ήταν η μοναδική ευκαιρία ο σχεδιασμός για τον Κυπαρισσιακό να τεθεί στην κρίση των πολιτών της περιοχής με δημοψήφισμα, όπως προβλέπεται και στο Σύνταγμα της Χώρας μας και όπως γίνεται σε άλλες χώρες του κόσμου, όπου οι ευαισθησίες δεν εκδηλώνονται με αποφάσεις της κεντρικής εξουσίας, αλλά με την έκφραση της βούλησης των πολιτών.

Ίσως υπάρχουν ακόμη περιθώρια για την διενέργεια τοπικού δημοψηφίσματος, ως του πλέον δημοκρατικού τρόπου λήψης σοβαρών αποφάσεων και βέβαια η μετατροπή, εν απουσία των πολιτών, του Κυπαρισσιακού κόλπου σε οικολογικό πάρκο θα είναι πάντα διάτρητη και αναστρέψιμη, όπως ακριβώς συμβαίνει και τώρα.