Δώρα Νικολοπούλου: «Μου βγήκε η κόπωση της χρονιάς στη Λάρισα»

Η Θεοδώρα (Δώρα) Νικολοπούλου ξεκίνησε τον στίβο από πολύ μικρή ηλικία και πολύ γρήγορα έδειξε τις μεγάλες δυνατότητες της στα αγωνίσματα ταχύτητας.

Η νεαρή πρωταθλήτρια που αγωνίζεται με τον Πανελλήνιο, τον ιστορικό σύλλογο της Αθήνας, μας ανοίγει την καρδιά της σήμερα και μας μιλάει για την παρουσία της στο πρόσφατο πανελλήνιο στην Λάρισα, για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της, ενώ δεν ξεχνά να αναφερθεί στον μεγάλο γυμναστή Σάκη Καίσαρη, τον άνθρωπο που της δίδαξε τα πρώτα μυστικά του κλασικού αθλητισμού.

Η Θεοδώρα Νικολοπούλου σπουδάζει μικροβιολόγος, αλλά παρά τις απαιτήσεις των σπουδών της, μπορεί να κάνει πρωταθλητισμό και να ονειρεύεται ακόμη μεγαλύτερες επιτυχίες.

 

–  Ποιες είναι οι εντυπώσεις σου από το πανελλήνιο στην Λάρισα; Είσαι ικανοποιημένη από την παρουσία σου ή περίμενες κάτι καλύτερο;

«Το πανελλήνιο της Λάρισας και τελευταίος αγώνας της χρονιάς δεν έκλεισε με τον καλύτερο τρόπο για έμενα. Αν και οι συνθήκες που επικρατούσαν ήταν κατάλληλες για τον κάθε αθλητή για να ξεπεράσει τα όρια του, δυστυχώς για εμένα δεν μου …βγήκε η επίδοση που ήθελα. Η αρχή της αγωνιστικής χρονιάς πάντως είχε ξεκινήσει δυνατά με νέα ατομικά ρεκόρ και πίσω από αυτό κρύβεται η σκληρή και διαφορετική προπόνηση μου.

Ήταν η πιο δύσκολη προετοιμασία που είχα ποτέ. Μου βγήκε όμως στην Λάρισα η κόπωση του τελευταίου καιρού και δεν κατάφερα να κάνω αυτό που μπορούσα… Βέβαια από αυτό το πανελλήνιο έχουμε και την ομαδική χαρά όπου στο αγώνισμα της σκυτάλης πήραμε μια ικανοποιητική θέση».

–  Μετά το πανελλήνιο, η προσεχή αγωνιστική δραστηριότητα σου ποια είναι;

«Μετά και από αυτό το πανελλήνιο, ήρθε επιτέλους ο καιρός της ανάπαυσης και η γεύση του καλοκαιριού για εμάς (η πρώτη θυσία που κάνει ο αθλητής είναι να ξεχνάει το καλοκαίρι) . Αρχές Σεπτεμβρίου επιστρέφουμε στον στιβικό χώρο με καινούργιους στόχους, καινούργιες μεθόδους προπόνησης και ευελπιστούμε για το καλύτερο».

– Ποιος είναι ο άμεσος στόχος σου και ποιος ο μακροπρόθεσμος;

«Άμεσος στόχος και της προσεχής χρονιάς μου είναι πρώτα απ’ όλα να έχω πίστη στον εαυτό μου, επιμονή και υπομονή για την δύσκολη προετοιμασία που με περιμένει και επόμενος στόχος είναι στους αγωνιστικούς μήνες που έρχονται, πολλές επιτυχίες και μια αξιοπρεπή θέση στο πανελλήνιο του καλοκαιριού που θα με οδηγήσει σε μεγάλες διοργανώσεις του εξωτερικού».

 

– Αγωνίζεσαι με Αθηναϊκό σωματείο; Αυτό γίνεται καθαρά για αγωνιστικούς λόγους; 

«Αγωνίζομαι σε αθηναϊκό σωματείο με τα χρώματα του ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ, μια ομάδα με ιστορία όπως ξέρουμε… Ο λόγος της μετεγγραφής μου δεν έγινε καθαρά για αγωνιστικούς λόγους.

Ο κύριος λόγος είναι οι σπουδές μου. Σπουδάζω μικροβιολόγος και αναγκαστικά χρειαζόταν η μετεγγραφή για να συνεχίσω να γυμνάζομαι και να επιβλέπομαι από προπονητή. Και ο αμέσως επόμενος λόγος είναι τα αγωνιστικά κριτήρια. Όπως ο έντονος συναγωνισμός, άλλο επίπεδο συναθλητισμού και πρωταθλητισμού και διαφορετικές τεχνικές επάνω στο τρέξιμο και στην προπόνησή μου.

– Από την παρουσία σου στον Πύργο τι έχεις κρατήσει περισσότερο; Ποιος ή ποιοι σε βοήθησαν περισσότερο στην έως τώρα πορεία σου;

«Στον Πύργο τον αθλητισμό τον ξεκίνησα από αρκετά μικρή ηλικία. Έχω να θυμάμαι πάρα πολλές αναμνήσεις που θα μείνουν χαραγμένες για πάντα μέσα μου… Ήταν το δεύτερο μου σπίτι το στάδιο και ο προπονητής μου Σάκης Καίσαρης ο δεύτερος πατέρας μου, που με έφτασε στο επίπεδο του πρωταθλητισμού. Με κράτησε δίπλα του όσες φορές απογοητεύτηκα και μου έδινε δύναμη να συνεχίσω και να μην τα παρατάω ποτέ. Οφείλω να πω δημόσια πολλά ευχαριστώ για όλα όσα μου χάρισε και όσα μου έμαθε, διότι ο κ. Καίσαρης όπως άλλωστε ξέρουμε, είναι ένας άνθρωπος που είναι πολλά χρόνια στον χώρο του στίβου, ξέρει πολύ καλά το αντικείμενο και αυτό είναι εμφανές στις διακρίσεις αθλητών από παλιά έως και σήμερα…

Αυτοί που με βοήθησαν έως τώρα είναι οι οικογένεια μου. Είμαστε μια αθλητική οικογένεια (αξίζει να σημειωθεί ότι και οι γονείς μου υπήρξαν αθλητές του κ. Καίσαρη ). Ο κ. Καίσαρης που με κράτησε σε αυτόν το χώρο, οι φίλοι μου, η τωρινή προπονήτρια μου Βίκυ Μανιάτη και ο σύλλογος μου ο Πανελλήνιος».

– Πως αποφάσισες να ασχοληθείς με τον στίβο, μιας και προέρχεσαι από αθλητική οικογένεια;

«Όπως το λέτε και εσείς προέρχομαι από μια αθλητική οικογένεια. Δεν γινόταν να ξεφύγω και εγώ ως η μικρότερη της οικογένειας. Οι γονείς μου από μικρά παιδιά θεωρούσαν αναγκαίο να μεγαλώσει ένα παιδί κατά αυτόν τον τρόπο, το απόλυτο σωστό όπως έλεγαν και οι αρχαίοι Έλληνες, νους υγιείς εν σώματι υγιή. Τίποτα οπότε δεν ήταν τυχαίο και μας έφεραν κοντά στον αθλητισμό. Μεγαλώσαμε σε αυτόν και εν τέλει μας έγινε και τρόπος ζωής. Από την τετάρτη δημοτικού ξεχώρισα σε τοπικούς αγώνες και όλοι οι γυμναστές μου έλεγαν ότι είσαι γρήγορη και πρέπει να ασχοληθείς με τον στίβο. Ο κ. Καίσαρης ταυτόχρονα μίλησε στους γονείς μου και τους είπε ότι πρέπει να με φέρουν αμέσως σε αυτόν. Και όντως έτσι και έγινε. Στην αρχή να ομολογήσω ότι δεν μου άρεσε ο στίβος και τελικά είμαι ακόμη εδώ και δεν ζω χωρίς αυτόν…».

– Η Ηλεία έχει ταλέντο στον χώρο του στίβου. Πιστεύεις ότι αυτό το ταλέντο δουλεύεται σωστά εδώ;

«Η Ηλεία όντως έχει ταλέντο, πολλές φορές ανεκμετάλλευτο, γιατί οι περισσότεροι γονείς δεν ωθούν τα παιδιά στον αθλητισμό και τα επιβαρύνουν από μικρή ηλικία σε μαθήματα. Οι προπονητές του Πύργου και ο δικός μου ο κ. Καίσαρης είναι πρώτα απ’ όλα δάσκαλοι μεταδίδοντας μας σεβασμό και πειθαρχία, που είναι τα κύρια χαρακτηριστικά για ένα παιδί, για να ζήσει φυσιολογικά και αρμονικά μέσα στο κοινωνικό σύνολο».

– Ποια είναι τα βασικότερα προβλήματα που αντιμετώπιζες στην προετοιμασία σου στον Πύργο και ποια αντιμετωπίζεις στην Αθήνα;

«Κατά την τότε προετοιμασία μου ο ανταγωνισμός ήταν περιορισμένος, οπότε και η προπόνηση σαφώς και ταυτισμένη στις ανάγκες μου.

Γι’ αυτό και δεν αντιμετώπισα κάποιο σοβαρό πρόβλημα. Αντίθετα η τωρινή προετοιμασία μου είναι δύσκολη και έχει απαιτήσεις που δυστυχώς ο σύλλογος μου δεν μπορεί να μου τα παρέχει όλα λόγω οικονομικών περιορισμών. Ένας αθλητικής χρειάζεται το μασάζ του, την διατροφή του και τα απαραίτητα συμπληρώματα. Δυστυχώς δεν μου καλύπτουν τίποτα. Και μου κοστίζουν όλα αυτά ακριβά. Όμως με την θέληση μου όλα θα γίνουν. Ευελπιστώ την καινούργια χρονιά η ομάδα μου να λάβει κάποια μέτρα γι’ αυτό».

 

– Έχεις κάποια αθλήτρια πρότυπο;

«Ως πρότυπο εννοείται έχω την Allyson Felix. Πρόκειται για μια αθλήτρια Αμερικανίδα με μεγάλες επιδόσεις στο άθλημα μου στα 400 μέτρα. Είναι και μια αθλήτρια που μπορεί και προσαρμόζεται στα 100 και 200 μέτρα, κάτι που είναι δύσκολο, διότι η προπόνηση στα 100 είναι διαφορετική».

 

– Θα ήθελες όταν σταματήσεις να είσαι αθλήτρια να ασχοληθείς με την προπονητική στον χώρο του στίβου; Ή έχεις άλλες επαγγελματικές βλέψεις;

«Προφανώς και όταν αγαπάς κάτι θα βρεις χρόνο να το κανείς. Οπότε ως μικροβιολόγος θα βρω χρόνο και για τη δουλειά και για τον στίβο ως μια ηλικία που θα μπορώ να ανταποκρίνομαι και αργότερα ναι θα ήθελα πάρα πολύ να εργαστώ και ως γυμνάστρια. Πλέον οι γνώσεις μου πάνω σε αυτό τον τομέα είναι αρκετές και θα μπορούσα ακόμη και να διδάξω και να μεταδώσω όλα αυτά που μου μετέδωσαν και σε εμένα από την αρχή της ενασχόλησής μου».