Δραχμοφύλακες και άλλοι

Συνεχίζουμε ψύχραιμοι τις συνομιλίες με την τρόϊκα, για  την λήψη της δεύτερης δόσης του τρίτου μνημονίου, ή για να ακριβολογούμε και να είμαστε σύμφωνοι με τους όρους της κυβέρνησης, διαπραγματευόμαστε με τους θεσμούς, για την δεύτερη δόση του τρίτου προγράμματος στήριξης και είμαστε αισιόδοξοι για την επιτυχία, αν και δεν μας ενδιαφέρει και τόσο, γιατί η δόση όπως θα έρθει θα φύγει πάλι για την πληρωμή των τοκοχρεολυσίων που λήγουν τον Ιούνιο.

Ουσιαστικά δηλαδή, για να καταλαβαινόμαστε, απλά και πιθανόν απλοϊκά για υπερμορφωμένους και υπερδιαβασμένους, με κάθε δόση που εισπράττουμε από τους δανειστές, πρώτα πληρώνονται οι προηγούμενες ληξιπρόθεσμες, ή συντόμου λήξεως δόσεις και ότι περισσέψει διοχετεύεται στα κρατικά ταμεία για την κάλυψη μέρους των εξόδων λειτουργίας του κράτους, με το υπόλοιπο να καλύπτεται από τις συνεχόμενες μειώσεις συντάξεων και την υπερφορολόγηση γενικώς επί εχόντων και κυρίως μη εχόντων.

Βολευόμαστε ως φαίνεται σε αυτή την τραγική πραγματικότητα της στασιμότητας και σιωπούμε μπροστά στην ιδεοληπτική κατάντια που φαίνεται ότι έχει περιπέσει το πολιτικό σύστημα, αδύναμο και ανίκανο πλέον να παρουσιάσει μία σοβαρή πρόταση εξόδου από την κρίση και το χειρότερο, να εμφανίζεται πολύ δυνατό και υπάκουο σε ότι καλό η κακό, παρουσιάζει η τρόϊκα μετά ή άνευ ΔΝΤ, αλλά οπωσδήποτε με Μέρκελ και όλους τους περί αυτήν παρατρεχάμενους.

Και παράλληλα παρακολουθούμε τελευταία τους δραχμοφύλακες και τους αρχαιοφύλακες, όλους αυτόκλητους και αυτοπροσδιοριζόμενους, πέρα από τους υπεύθυνους και αρμόδιους περί τα χρηματοοικονομικά και περί την φύλαξη της αρχαίας κληρονομιάς, να παρελαύνουν στα κανάλια της TV και στα λοιπά ΜΜΕ, διαφημίζοντες τις σκουριασμένες ιδεοληψίες τους περί νομίσματος και περί αρχαιοτήτων.

Όλα επισκιάζονται από την επίσημη διαπραγμάτευση με την τρόϊκα ή θεσμούς και με τις «κοτσάνες» των δραχμοφυλάκων και των αυτόκλητων αρχαιοφυλάκων, περί σκληρής διαπραγμάτευσης από την μια και περί σκληρού εθνικοπατριωτισμού από την άλλη, για την λήψη της δόσεις του τρίτου ευρωδανείου, την επαναφορά της δραχμής και την περιφρούρηση των αρχαιοτήτων.

Για το μέλλον, τις προοπτικές μας, την οικονομία, την ανάπτυξη, τις επενδύσεις, την μείωση της φορολογίας, των εισφορών, για την φτώχια, την ανεργία, την εργασία, την υγεία την πρόνοια την παιδεία και την ασφάλεια των πολιτών αυτής της χώρας, δεν ακούγεται κουβέντα, κι αν ακούγεται από μερικούς κάτι, έρχεται από το περιθώριο και από κάποια υποσημείωση κάποιου αιρετικού που κατά λάθος παρεισέφρησε μέσα στο κλάμπ των ορθόδοξων της αριστερής γεωγραφικής κατάστασης.

Ποιος αλήθεια σοβαρός επενδυτής, εγχώριος ή αλλοδαπός, θα τολμήσει να δοκιμάσει και να κάνει κάποια προσπάθεια επένδυσης, όταν έχει πιθανότητες να μπλέξει με την δημιουργική ασάφεια, που πρακτικά σημαίνει σαφέστατη στασιμότητα, όπως έμπλεξαν οι μέχρι τώρα τολμήσαντες, με αυτόκλητους δραχμοφύλακες,  αρχαιοφύλακες και ιδεοφύλακες  που ζουν τους μύθους τους, ανάμεσα σε δράκους και φαντάσματα;

 

Κοινοποίηση