Εφιάλτες και φαντάσματα

Ενώ ξεκίνησε σαν ένα χαρούμενο όνειρο και η νύχτα προοιωνίζονταν ευχάριστη, δεν μπόρεσε να συνεχίσει έτσι, κάτι μεσολάβησε, κάτι δεν κατάλαβε, κάποιος έκανε παρέμβαση άνωθεν και έξωθεν και το όνειρο χάθηκε, πήγε σε άλλα μέρη, σε άλλες νύχτες και εδώ έμεινε ο εφιάλτης και το τίποτα που μπορεί να κουβαλάει ένας εφιάλτης.

Έβλεπε ο φίλος μας συνέχεια από το 1996 πως ιδρύθηκε και μετά από λίγο λειτούργησε στην Αρχαία Ολυμπία το Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελληνικών Σπουδών, ένα πανεπιστήμιο που κάθε χρόνο εδραιώνονταν ως διεθνούς κύρους και μάλιστα στην κοιτίδα του αρχαίου Ελληνικού πνεύματος, πέρναγε από την σκέψη του σαν φωτογραφικό φιλμ ο ιδρυτικός νόμος 2413/96 και έβλεπε την άλλη όψη της Αρχαίας Ολυμπίας, την ακαδημαϊκή για όλες τις φυλές του κόσμου.

Και συνέχιζε να βλέπει το όνειρο για πολύ καιρό, έβλεπε και άλλα παρόμοια ή ίδια όνειρα, για τα παραρτήματα του ΤΕΙ, πως τάχα μου έγιναν το αυτόνομο ΤΕΙ της Ηλείας, για την σχολή του Πανεπιστημίου Πατρών και αργότερα τα όνειρα άρχισαν να ξεθωριάζουν και να χάνονται στο σκοτάδι, ακριβώς εκεί ξυπνάει και ο φίλος μας ο Αμερικανοέλληνας, μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα και διαπιστώνει τον εφιάλτη τελικά και πως σε ασήμαντο νυχτερινό χρόνο τα όνειρα έγιναν εφιάλτες.

Ούτε το Διεθνές Πανεπιστήμιο λειτούργησε ποτέ, ούτε τα παραρτήματα του ΤΕΙ έγιναν το αυτόνομο ΤΕΙ της Ηλείας, ούτε η σχολή του Πανεπιστημίου Πατρών ιδρύθηκε και λειτούργησε ποτέ στην Ηλεία, ξεχάστηκαν όλα στον χρόνο, νομίζουμε πως φύγαμε όλοι μπροστά με γοργά βήματα, για να προλάβουμε την ανάπτυξη, ή για να γλυτώσουμε απ την κρίση, ή και τα δύο μαζί, αλλά ξεχάσαμε τα μεγάλα αναπτυξιακά έργα που ονειρευόμασταν.

Τα αφήσαμε να γίνουν εφιάλτες, ήταν όνειρα απατηλά, δεν καταλάβαμε την αξία και το μέλλον τους, βασιστήκαμε ίσως σε ακατάλληλους και ανίκανους αντιπροσώπους μας στους περιφερειακούς και κεντρικούς Θεσμούς της πολιτείας και των πολιτών, μείναμε και συνεχίζουμε σε μόνιμο λήθαργο, άβουλη και ανίκανοι, έστω για μία τυπική διαμαρτυρία, για ένα ολιγόωρο κλείσιμο των συνόρων του νομού με την Αχαϊα για όλους τους αντιπροσώπους μας στην πολιτική και διοικητική εξουσία και ένα ημερήσιο κλείσιμο του αρχαιολογικού χώρου της Αρχαίας Ολυμπίας, της Ήλιδας , της Ανδρίτσαινας και της Φιγαλείας.

Δεν τολμήσαμε να αγανακτήσουμε για την κοροϊδία και την αθέτηση των υποσχέσεων, για την κατάργηση με νόμο ή σιωπηλά των δεσμεύσεων για του Διεθνές Πανεπιστήμιο, για την σχολή του Πανεπιστημίου Πατρών και για το ΤΕΙ της Ηλείας, παραμείναμε σε ύπνωση με τους εφιάλτες μας, ανίκανοι πλέον να ονειρευτούμε έστω, απλά, κανονικά και ευχάριστα όνειρα.

Μας αφαίρεσαν το δικαίωμα στα όνειρα, μας έριξαν στο βάραθρο του εφιάλτη, μας κατατρέχουν και μας κυνηγούν, μας τα παίρνουν όλα, μας βολεύει να πιστεύουμε ότι τάχα συμβαίνει έτσι, δεν συμβαίνει όμως αγαπητέ μας φίλε Αμερικανοέλληνα, εμείς οι ίδιοι παραιτηθήκαμε, αποχωρήσαμε και δεν είμαστε ικανοί να ονειρευτούμε, βλέπουμε μόνο εφιάλτες και φαντάσματα.