Εκπαίδευση: Νέα ήθη, νέα μαθήματα!

Σεξουαλική διαπαιδαγώγηση & οδηγική συμπεριφορά σε προτεραιότητα για την Υπουργό Παιδείας Ν. Κεραμέως..

 

Την πρόθεσή της να ενταχθούνκανονικά στα προγράμματα διδασκαλίας στα σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης τα μαθήματα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης και οδηγικής συμπεριφοράς, προανήγγειλε η υπουργός Παιδείας Νίκη Κεραμέως, «ανοίγοντας» έτσι το δρόμο στη δυνατότητα ενημέρωσης των μαθητών για σημαντικά και ουσιαστικά ζητήματα, που θα μπορούν να συμβάλλουν στην διαμόρφωση μιας υγειούς και υπεύθυνης στάσης ζωής για τους ίδιους και το περιβάλλον τους. Μέσα στις προθέσεις της υπουργού, εκτός των δύο αυτών ζητημάτων, που έχουν αποτελέσει συχνά «πεδίο» συγκρούσεων – για το πρώτο – και αντιπαραθέσεων είναι και η εξοικείωση με τις ειδικές ανάγκες και την επιχειρηματικότητα.

Σε δήλωσή της είπε χαρακτηριστικά ότι:«Το ζητούμενο πια δεν είναι πώς θα φτάσεις στη γνώση, αλλά πώς θα την αξιοποιήσεις», με τις σχετικές αλλαγές να περιλαμβάνονται στο νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας, που αναμένεται να τεθεί προς ψήφιση στη Βουλή το επόμενο διάστημα.
Σύμφωνα με τον μέχρι τώρα σχεδιασμό τα νέα  μαθήματα θα διδάσκονται είτε από τους εκπαιδευτικούς που βρίσκονται ήδη στα σχολεία, αν διαθέτουν  τη γνώση και την σχετική κατάρτιση,  είτε από ειδικούς που θα επισκέπτονται τα σχολεία για να εκπαιδεύσουν τους μαθητές.

Κωνσταντίνα Μουζάκη Ψυχολόγος

Σχετικά με την εισαγωγή στο ωρολόγιο πρόγραμμα των σχολείων μαθήματος σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης, τοποθετήθηκε η ψυχολόγος κα Κωνσταντίνα Μουζάκη:

«Όταν ακούμε για το μάθημα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης, οι περισσότεροι εστιάζουν στο τι θα μάθουν τα παιδιά σχετικά με την διαδικασία συνεύρεσης δύο ανθρώπων. Η αλήθεια είναι πως δεν θα μπορούσα να φανταστώ πως απλά αυτό θα διδασκόταν σε σχολικό πλαίσιο και θα διαρκούσε και μια ολόκληρη διδακτική χρονιά! Θα φανταζόμουν πως θα είχε να κάνει με το να θέσει τα σωστά θεμέλια και να μην καταλήγουν τα παιδιά να παίρνουν “ελαφράς τας καρδίας” αποφάσεις για το σώμα τους.

Στην χώρα μας αυτό το θέμα θεωρείται ακόμη ταμπού αν και όλο και περισσότεροι γονείς ενδιαφέρονται να μάθουν για την σωστή ηλικία που θα πρέπει να μιλήσουν στα παιδιά τους. Στην πραγματικότητα η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση ξεκινάει από πολύ μικρή ηλικία και δεν είναι αυτό που έχουμε στο μυαλό μας! Στα μωρά μέχρι και 2 ετών τους μαθαίνουμε τα μέρη του σώματος τους (ακόμα και του γενετικού οργάνου τους) καθώς και τους εξηγούμε την ταυτότητά τους (πχ εσύ είσαι αγόρι, αυτό το παιδάκι είναι κορίτσι κτλ).. Στην συνέχεια και μέχρι τα 5 τους έτη μαθαίνουν για την ιδιωτικότητά τους και το δικαίωμα που έχουν να μην θέλουν να τα αγγίζουν οι άλλοι (να τα αγκαλιάσουν, να τα χαϊδέψουν να τα φιλήσουν κτλ)  αλλά και τα ίδια να φέρονται αναλόγως. Όσο τα παιδιά μεγαλώνουν οι πληροφορίες αυξάνονται τόσο σε επίπεδο βιολογίας όσο και σε σεξουαλικό επίπεδο. Για να συμφωνήσουμε ή να διαφωνήσουμε για το μάθημα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης θα πρέπει πρώτα δούμε τι ακριβώς πραγματεύεται.

Αν κρίνουμε από τα επίπεδα αμβλώσεων στην χώρα μας (το 2016 η Ελλάδα βγήκε η πρώτη χώρα σε αμβλώσεις στην Ευρώπη)  και τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, τότε μας είναι ξεκάθαρο πως δεν είμαστε σωστά ενημερωμένοι ως λαός. Τα ποσοστά ασέλγειας και σεξουαλικής παρενόχλησης είναι επίσης πολύ υψηλά στην χώρα μας (τα περισσότερα θύματα “μουδιάζουν” δεν αντιδρούν και μένουν ανήμπορα στο να προστατέψουν το εαυτό τους καθώς δεν έχουν πραγματικά κατανοήσει το δικαίωμά τους στο να μην θέλουν κάτι και να μπορούν να το δηλώσουν).

Πολλοί έφηβοι 15 και 16 ετών έχουν ολοκληρωμένες σχέσεις και σε πολλές περιπτώσεις ο λόγος που προχωρούν τις σχέσεις τους σε αυτό το επίπεδο είναι επειδή το θέλει ο ένας από τους δύο ή επειδή οι υπόλοιποι φίλοι ή φίλες έχουν ήδη ολοκληρώσει και παρακινούν και τους άλλους φίλους. Ίσως να φοβόμαστε πως με το μάθημα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης είναι σαν να λέμε στα παιδιά μας πως είναι έτοιμα να προχωρήσουν σε ολοκληρωμένες σχέσεις. Αυτό που μας διαφεύγει όμως είναι πως πριν φτάσουμε σε αυτό το σημείο πρέπει να βεβαιωθούμε πως ο κάθε ένας (ενήλικες και ανήλικοι) σέβεται το άλλο άτομο και σέβεται τον εαυτό του και δεν κάνει κάτι μόνο επειδή το θέλει κάποιος άλλος.

Παρόλο που οι γονείς αγχώνονται πολλές φορές και είναι νευρικοί σχετικά με το τι μπορούν να πουν στα παιδιά τους για αυτό το θέμα, τα παιδιά έχουν προλάβει να μάθουν πολύ περισσότερες πληροφορίες από φίλους, τηλεόραση και ίντερνετ (στις περισσότερες περιπτώσεις έχουν ήδη μάθει πιο πολλά από αυτά που θα έπρεπε και με άκομψο τρόπο). Με το να κρατάμε το θέμα αυτό κλειστό δεν μπορούμε να έχουμε τον έλεγχο στο τι πληροφορίες παίρνουν τα παιδιά μας και πως τις επεξεργάζονται.

Ένα δομημένο μάθημα που θα ξεκινούσε με τον σεβασμό του εαυτού μας αλλά και του κάθε ατόμου ίσως να εξασφάλιζε και πιο γερές βάσεις για τα παιδιά. Προτού προλάβει να μας ανησυχήσει ένα μάθημα τέτοιας φύσεως καλό θα είναι να θυμούνται οι γονείς πως παρόλο το περιβάλλον (φίλοι, ίντερνετ, σχολείο κτλ),  η οικογένεια έχει ίσως την πιο σημαντική επιρροή σε ηθικό επίπεδο στο παιδί».

Κων/νος Πετρόπουλος Υπεύθυνος Σχολής Οδηγών

Σημαντικό χαρακτήρισε το μάθημα οδηγικής συμπεριφοράς ο υπεύθυνος σχολής οδηγών κ. Κων/νος Πετρόπουλος, εφόσον, όπως τόνισε, γίνεται από ειδικούς που γνωρίζουν το αντικείμενο για να δώσουν και τις σωστές βάσεις στους μαθητές.

«Σε κάθε περίπτωση εάν συμβεί κάτι τέτοιο θα είναι πολύ θετικό. Έπρεπε να ισχύει εδώ και χρόνια γιατί αφορά στην πρόληψη των τροχαίων ατυχημάτων και δυστυχημάτων. Και στη χώρα μας τα στοιχεία είναι αποθαρρυντικά, διαβάζοντας κάθε χρόνο πόσοι συνάνθρωποί μας χάνονται στην άσφαλτο, στις περισσότερες των περιπτώσεων λόγω έλλειψης σωστής οδηγικής συμπεριφοράς.

Θα πρέπει λοιπόν να γίνει μάθημα η οδηγική συμπεριφορά, γιατί δυστυχώς οι νεότεροι μιμούνται τους γονείς τους, με τις όποιες συχνά αρνητικές επιπτώσεις μπορεί να έχει αυτό. Δηλαδή νευρική οδήγηση, παραβιάσεις, χειρονομίες, δυστυχώς σε αρκετές περιπτώσεις.

Βέβαια, το θέμα είναι ποιοι θα διδάξουν ένα τέτοιο μάθημα. Θα πρέπει να διδάξουν ειδικοί και άρα να βρεθεί το πλαίσιο αυτής της συνεργασίας για να αποδώσει και το μάθημα. Επίσης, θα πρέπει να λειτουργήσουν και τα πάρκα κυκλοφοριακής αγωγής. Είναι πάρα πολύ σημαντικό αυτό.

Εμείς για παράδειγμα είχαμε στην Κουρούτα ένα πολύ καλό πάρκο, που ουσιαστικά δεν λειτούργησε ποτέ, και πλέον έχει καταστραφεί. Πρέπει κάτι να γίνει για τις νέες γενιές και όλοι πρέπει να συμβάλλουμε».