Έμεινε πολύ πίσω η Ελληνική γεωργία…

georgia.jpg

«Ακόμη και πριν εκδηλωθεί η οικονομική κρίση, η συμβολή της γεωργίας στο ΑΕΠ είχε περιορισθεί στο 1/3 δηλ. από 12,6% το 1995 στο 4,1% το 2009…»

Με αφορμή τις πρόσφατες μεγάλες αγροτικές κινητοποιήσεις και τα σοβαρά και αξεπέραστα μέχρι σήμερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ύπαιθρος, τα ευρήματα της έρευνας του καθηγητή της Ουψάλας Κώστα Καραντινινή, τα οποία δημοσιοποιήθηκαν μόλις την περ. εβδομάδα, παρουσιάζουν ξεχωριστό ενδιαφέρον.

Στην έρευνα, γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στον ελληνικό χώρο που διαφέρει σημαντικά με την ευρωπαϊκή περιφέρεια, καθώς εδώ, κυριαρχούν οι μικρές καλλιεργήσιμες εκτάσεις, όταν την ίδια στιγμή, το υπουργείο αγροτικής ανάπτυξης, που παραμένει ασταθές και σε καθεστώς μόνιμης αμηχανίας έχει κυριολεκτικώς αποσυνδεθεί από τον ιδιωτικό τομέα…

Από την καλλιεργούμενη γη της χώρας μας, το 51% είναι ενοικιαζόμενη, με τη μέση εκμετάλλευση, να κυμαίνεται από τα πέντε αγροτεμάχια έως τα 41 στρέμματα. Και οι τιμές μισθώσεως γης μέχρι τα χρόνια της μνημονιακής ασφυξίας, να έχουν σταθερή άνοδο από το 1991.

Αντίθετα με την παραπάνω εικόνα, οι αγοραπωλησίες εκτάσεων σε ορεινές και ημιορεινές περιοχές, είναι περιορισμένες, ενώ δεν υπάρχουν εκεί ευκαιρίες για επενδύσεις.

Επισημαίνεται εξάλλου ότι, η ένταξη της Ελλάδας στην ΕΕ είχε το αρνητικό αποτέλεσμα της μείωσης των παραδοσιακών καλλιεργειών, όπως των οπωροφόρων ή του καπνού.  Οι δενδροκαλλιέργειες μειώθηκαν και αυτές με εξαίρεση τα ελαιόδεντρα. Περαιτέρω μείωση παρατηρήθηκε βέβαια και στην περίοδο της κρίσης.

Για το ελαιόλαδο ειδικότερα, περίπου το 70% της ποσότητας που εξάγεται πωλείται χύδην στην Ιταλία, και εκεί αναμιγνύεται, εμφιαλώνεται και επανεξάγεται ως προϊόν της γειτονικής μας χώρας. Αυτό είναι κάτι που γνωρίζουν πολύ καλά οι Ηλείοι παραγωγοί μας, και πολύ περισσότερο οι νέες γενιές που με γνώση και μεγαλύτερο επιχειρηματικό πνεύμα προσπαθούν να εισέλθουν δυναμικά έχοντας «ως όπλο» την ποιότητα, στη διαδικασία της σύγχρονης τυποποίησης.

Αυτό που προκαλεί εντύπωση, σύμφωνα με την έρευνα, είναι ότι ο ελληνικός αγροτικός τομέας, κατατάσσεται στην 9η θέση μεταξύ των είκοσι οκτώ χωρών της ΕΕ, ως προς τη συνολική αξία γεωργικής παραγωγής, η οποία βαίνει μειωμένη από το 2006. Ακόμη και πριν εκδηλωθεί η οικονομική κρίση, η συμβολή της γεωργίας στο ΑΕΠ είχε περιορισθεί στο 1/3 δηλ. από 12,6 % το 1995 στο 4,1% το 2009.

Αξιοσημείωτο είναι πάντως και το γεγονός ότι κράτη όπως η Βουλγαρία και η Ρουμανία εξάγουν προϊόντα με χαμηλότερο κόστος – και στην ίδια την Ελλάδα – ενώ τα δικά μας προϊόντα, έχουν σταματήσει να είναι ανταγωνιστικά στις αγορές της βόρειας Ευρώπης. Μάλιστα, ο καθηγητής που έκανε την έρευνα, σημειώνει ότι η συγκεκριμένη κατάσταση ευνοεί τη μετακίνηση Ελλήνων αγροτών στο εξωτερικό όπως π.χ. στις δύο προαναφερόμενες βαλκανικές χώρες.

Ο δανεισμός εξάλλου με πολύ υψηλά επιτόκια, συγκριτικώς με τον αγρότη της υπόλοιπης Ευρώπης, είναι ένα ακόμη στοιχείο που δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητο. Δυστυχώς, ο γεωργοκτηνοτροφικός τομέας αντιμετωπίζει, όπως και πριν την κρίση, έτσι και τώρα πολλά προβλήματα, και επί της ουσίας υστερεί σε αρκετά σημεία στα οποία θα έπρεπε να πρωτοπορεί και να αναδεικνύει τα πλεονεκτήματα της υπαίθρου στηρίζοντας την οικονομία…

 

Χρίστος Πλευριάς

xr_plevrias@yahoo.gr