Εμείς οι τυχεροί ιδιωτικοί υπάλληλοι

Είμαστε τυχεροί εμείς οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα, για πολλούς και διάφορους λόγους, σημαντικούς αλλά και ασήμαντους, σοβαρούς αλλά και λιγότερο σοβαρούς, με τις αργίες, τις ημιαργίες, τις άδειες, γραπτές και προφορικές, με τις αναρρωτικές άδειες, γραπτές και προφορικές, με όλα μας τα προνόμια δηλαδή, αυτά που λέγονται και τα άλλα που ψιθυρίζονται κάπως, αλλά ποτέ δεν λέγονται.

Κι αν ο κλάδος μας έχει 20% ανεργία, που ίσως είναι και παραπάνω, κι αν το 8/ωρο για εμάς είναι παραμύθι και η απασχόλησή μας κυμαίνεται από ολίγων  λεπτών μέχρι και 12/ωρο  αν χρειαστεί,  κι αν δεν πάρουμε καθόλου σύνταξη, ή απελπιστικά χαμηλή, καμία σχέση με την ανταπόδοση επί των κρατήσεων που προβλέπει η σχετική νομοθεσία κι αν συμβαίνουν εις βάρος μας τόσα στραβά κι ανάποδα, όπως διαδίδεται, εμείς είμαστε τυχεροί.

Να και προχθές στην γιορτή του Αγίου Πνεύματος, κι εμείς γιορτάσαμε, είχαμε αργία, κλείσαμε τις επιχειρήσεις, οι εργοδότες μας μαζί μας, στην εκκλησία όπου προσευχηθήκαμε και κατόπιν στο πανηγύρι, όπως παλιά με τις κομπανίες και τους τραγουδιστάδες, να υμνούν το Άγιο Πνεύμα, που μας προσέχει και μας φροντίζει και ταυτόχρονα να μας διασκεδάζουν με Ελληνικά τραγούδια, γιορτινά και χαρούμενα.

Βέβαια υπήρχαν συνάδελφοί μας, όπως για παράδειγμα οι Δημόσιοι υπάλληλοι, που ήταν αναγκασμένοι να εργάζονται τέτοια γιορτινή ημέρα, μα δεν έχουν συνδικαλισμό αυτοί οι άνθρωποι, δεν βλέπουν τι γίνεται γύρω τους, ποιος καθιέρωσε εργασία στο Δημόσιο τέτοιες γιορτινές ημέρες, λες και θα έπεφτε η επιχείρηση έξω με μία αργία παραπάνω;

Λένε πως η χώρα μας είναι χρεωκοπημένη, πως δεν μπορεί και δυσκολεύεται το κράτος μας να λειτουργήσει τις υπηρεσίες του, να πληρώσει μισθούς και συντάξεις και γι αυτό δανείζεται από τους κηδεμόνες της επιτήρησης και των μνημονίων και από τους τραπεζίτες τους  και παράλληλα το δανείζουμε και εμείς οι ιδιωτικοί εργαζόμενοι, χωρίς να μας ρωτούν και χωρίς να το θέλουμε, τι να κάνουμε δηλαδή να το αφήσουμε να διαλυθεί και να γίνουμε ζούγκλα;

Και αναλογιζόμαστε, πόσο αλήθεια τυχεροί είμαστε εμείς οι ιδιωτικοί, με όλα τα παραπάνω προνόμια, αλλά και με την μονιμότητα και της σταθερότητα στην πληρωμή του μισθού μας, εμείς βρέξει χιονίσει, θα πάρουμε κανονικά τον μισθό μας, και όπως προείπαμε  θα συν εισφέρουμε και για το κοινωνικό κράτος με την σημερινή του μορφή, ιδιαίτερα με τα επιδόματα αλληλεγγύης, πρόνοιας, βοηθήματα, συσσίτια και με τις ΜΚΟ να περιμένουν στην σειρά τους να πάρουν τα βοηθήματα από όπου κι αν έρχονται, για να βοηθήσουν κατόπιν τους αναξιοπαθούντες συμπολίτες μας.

Και σε λίγο που θα ψηφίσουμε για την ανάδειξη των εκπροσώπων και αντιπροσώπων μας στο Κοινοβούλιο, ξέρουμε πολύ καλά, πως θα ψηφίσουμε ταξικά και βαθιά ιδεολογικά, θα στηρίξουμε τους αντιπροσώπους μας που θα υποστηρίξουν τα ταξικά μας συμφέροντα και θα προσελκύσουν επενδύσεις ιδιωτικές κατά βάση, αλλά και δημόσιες στις υποδομές, όπου υπάρχει σοβαρό πρόβλημα και πρέπει να παρεμβαίνει το κράτος.

Κι όλα αυτά παρότι είμαστε τυχεροί και κανονικά δεν θάπρεπε να ζητάμε τίποτα, ίσως μόνο να εξισωθούν μαζί μας και οι καταπιεσμένοι υπάλληλοι του δημόσιου τομέα.-