Επάνοδος στην κανονικότητα

Ημερολογιακά τουλάχιστον, αλλά και θρησκευτικά, φαίνεται πως από χθες επανήλθαμε στην κανονικότητα, με λιγότερες ευχές, ελάχιστα πανηγύρια και με την προσμονή της Ανάληψης του Ιησού, για όσους τόλμησαν να μετανοήσουν και φυσικά να ζητήσουν συγχώρεση από θεούς και ανθρώπους.

Επανερχόμαστε λοιπόν στα γήινα καθημερινά και στηνόμαστε ξανά στον τοίχο των επιθεωρητών της Τρόϊκας, που συνεχίζουν να μας αξιολογούν στις αίθουσες του ξενοδοχείου και όχι φυσικά στις αίθουσες των Υπουργείων, μακριά μάλιστα και από τις ενοχλητικές κάμερες της TV, για να πληρωθεί επιτέλους το ρηθέν υπό του τρίτου μνημονίου περί λήψης της δεύτερης δόσης του ευρωδανείου της αριστερής εκδοχής.

Βέβαια για τους αμετανόητους υπάρχει ο χρόνος που γυρίζει και ξεμακραίνει από τις παλιές ανομίες, αφήνοντας ανοικτή την προσδοκία για το επόμενο Πάσχα και δίνοντας την ευκαιρία για την πιθανή επόμενη πράξη μετάνοιας, που ίσως να είναι και πιο γενναία, αφού θα γίνει με επάρκεια χρόνου και με περισσή περίσκεψη.

Άλλωστε πάντα υπάρχει τρόπος για μετάνοια και όσο αργότερα και μακρύτερα γίνεται, τόσο παρέχεται η δυνατότητα πλήρους ειλικρίνειας κατά την υποβολή της αίτησης μετάνοιας, ή για τους πιο ευσεβείς, της δήλωσης μετάνοιας, ακόμη και ψεύτικης αν είναι, αρκεί να φαίνεται στο αλαλάζων πλήθος ότι υπάρχει η πρόθεση και γίνεται η κίνηση.

Το αλάθητο κριτήριο του πλήθους, ως συνήθως μπορεί να δώσει τον εξαγνισμό όλων των ανομιών και να αποφασίσει ποιους θα κρεμάσει και ποιους θα αναστήσει, ποιους θα απαλλάξει από τις αμαρτίες και σε ποιους θα φορτώσει τις άλλες, τις καινούργιες, που αναλαμβάνουν και νομιμοποιούν άνομες και παραβατικές καταστάσεις.

Έτσι είναι η κανονικότητα, έχει πάντα τις κανονιστικές της διατάξεις και κανονίζει τα πάντα, τα νόμιμα και τα παράνομα τα αμαρτωλά και αναμάρτητα, διαγράφοντας συνήθως ανομίες που λόγω των ημερών μπορεί να λέγονται και αμαρτίες, όπως και το αντίστροφο, πάντως πάντα διαγράφει και συγχωρεί και μάλιστα με λαϊκή απαίτηση και νομιμοποίηση, έτσι ώστε η θεία παρέμβαση να μην είναι τόσο εμφανής και να παραμένει το μυστήριό της ανέπαφο.

Βέβαια δεν ξέρει κανείς αν θα γίνει μετάνοια και αίτημα άφεσης αμαρτιών και συγχώρεσης και από ποιους ακριβώς, για την κατάντια του λαού αυτής της χώρας, που τον οδήγησαν, μάλλον με την θέλησή του, για σταύρωση καθημερινή και συνεχιζόμενη επ αόριστον στο άγνωστο, που μπορεί να λέγεται και μέλλον, παραμένει όμως άγνωστο.

Μπορεί όμως ο ίδιος ο λαός, αν αγανακτήσει και ξαναβγεί στις πλατείες όπως παλιά, να απαιτήσει και σταύρωση και ανάσταση, όπως μπορεί και το πράττει ο λαός και το έχει κάνει πολλές φορές στο παρελθόν, με χαρακτηριστικότερη πιθανόν, την σταύρωση του Ιησού και την απαλλαγή και συγχώρεση των ανομημάτων των Βαραβάδων και ληστών.