Επιτέλους ένα όνειρο βγαίνει αληθινό

Επιτέλους το κεντρικό κράτος αποφάσισε να υπογράψει και να ξεσκαλώσει τελικά την υπογραφή της σύμβασης για την κατασκευή και λειτουργία της Μονάδας Επεξεργασίας Απορριμμάτων Νομού Ηλείας στην Τριανταφυλλιά, μετά από 25 χρόνια μελετών, αγώνων, υποσχέσεων ,εγκρίσεων, παλινωδιών, κοροϊδιών και εν τέλει σοβαρότητας από μέρους του φυσικά .

Ήταν το όνειρο του αείμνηστου νομαρχιακού συμβούλου Τάκη Αντωνόπουλου, της εποχής στο τέλος της 10/ετίας του 1990, αρχές αυτής του 2000, που δεν μπόρεσε να ζήσει τις υπογραφές, αλλά τις ονειρεύτηκε και έδωσε μεγάλο αγώνα γι αυτό, σχεδόν μόνος με κόντρα ολόκληρο το πολιτικό κατεστημένο της εποχής, και σχεδόν όλους τους Θεσμούς της Ηλείας, βόρειους και νότιους.

Ηταν τότε ο μόνος που τολμούσε να μιλάει για Τριανταφυλλιά και για δημιουργία χώρου υγειονομικής ταφής υπολειμμάτων, έχοντας πάντα στο γραφείο του και στο αυτοκίνητό του τον ογκώδη φάκελο των μελετών και των εγκρίσεων για την σκοπιμότητα και ωφελιμότητα του έργου, που μόνο ο ίδιος και κάποιοι στενοί τους συνεργάτες και φίλοι, μπορούσαν να καταλάβουν, αλλά να προσδιορίσουν και το μέλλον του σκουπιδαριού της Ηλείας.

Και αφού η Ηλεία ταλαιπωρήθηκε για είκοσι και πλέον χρόνια με το απαράδεκτο σκουπιδαριό, με τις κόντρες βορείων και νοτίων, με τα πρόστιμα που πλήρωσε και πληρώνει ο κόσμος, με τις προεκλογικές και μετεκλογικές κορώνες των υποψηφίων, με ταξίματα και υπαναχωρήσεις, με διαβεβαιώσεις και κοροϊδίες, εδέησαν οι αρμόδιοι και υπεύθυνοι να δώσουν την έγκρισή τους για την υπογραφή της συμφωνίας κατασκευή του ΧΥΤΥ.

Μπορούμε να πανηγυρίσουμε βεβαίως και ταυτόχρονα να μνημονεύσουμε τον αείμνηστο Τάκη Αντωνόπουλο για την επιμονή του, κόντρα σε όλους, απαιτώντας από τους σημερινούς ηγήτορες της κεντρικής και της τοπικής εξουσίας να αποτίσουν  φόρο τιμής για τους αγώνες του και στην μνήμη του, κυρίως δε να παραδειγματιστούν από τις πράξεις του και να κάνουν τα όνειρά του δικά τους, με σκοπό να τελειώσει γρήγορα το έργο και να μετατραπεί η Ηλεία σε περιοχή για να κατοικούν άνθρωποι κυρίως, αλλά και άλλοι ζωϊκοί οργανισμοί με διακριτούς ρόλους.

Φυσικά φαίνεται πως και οι σημερινοί εκπρόσωποι των Θεσμών της Ηλείας, έδωσαν τους δικούς τους αγώνες και κατόρθωσαν μετά  από πολλά χρόνια να πραγματοποιηθεί το αυτονόητο και το πρέπον, γιατί οι έννοιες αυτονόητο και πρέπον, ενώ πρέπει να είναι αυτονόητες, θεωρούνται μάλλον ανόητες και όταν ικανοποιηθούν και εκπληρωθούν , μοιάζει τελικά σας κατόρθωμα.

Πέραν όμως των συμφωνιών, υπογραφών, εγκρίσεων κλπ, μάλλον θα πρέπει οι Ηλείοι να επαγρυπνούν, γιατί όλα μπορούν να ανατραπούν , όπως έχουν ανατραπεί στο παρελθόν και για άλλα σοβαρά ζητήματα, όπως για τον Καϊάφα, για το Διεθνές Πανεπιστήμιο, για το τρένο,  για τον αυτοκινητόδρομο και για πολλά άλλα, που θεωρούνταν αυτονόητα, αλλά τελικά θεωρήθηκαν από τους ελεγκτές και αρμόδιους, αλλά μάλλον ανεύθυνους ανόητα.

Η μαχητικότητα και οι παρακαταθήκες του αείμνηστου Τάκη Αντωνόπουλου, ας μάς κάνουν σκληρούς, άπιστους και διστακτικούς προς τους έχοντες την εξουσία των αποφάσεων και πάντα να κρατάμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας όλες τις επιφυλάξεις και τους δισταγμούς, για να μην πέφτουμε από τα σύννεφα και να μπορούμε να ονειρευόμαστε.