Γιάννης Κορίζης: «Στα έργα μου πάντα θα υπάρχει η ίδια συνέπεια»

Ο Γιάννης Κορίζης παρουσίασε την πρώτη ολοκληρωμένη δισκογραφική του εργασία πριν περίπου ένα χρόνο, με γενικό τίτλο «Καράβια Χάρτινα». Στίχους & μουσική υπογράφει ο πατέρας του, Δημήτρης Κορίζης, ενώ ένα από τα τραγούδια ερμηνεύει ο Μίλτος Πασχαλίδης. Με αφορμή την κυκλοφορία ενός ακόμα τραγουδιού, του «Γιατί δεν μ’ άκουσες ποτέ», που ερμηνεύει μαζί με τον Παναγιώτη Λάλεζα, ο Γιάννης Κορίζης εξηγεί μεταξύ άλλων τα «πώς» και τα «γιατί» της καριέρας του, σε μια σύντομη συνέντευξη στο ogdoo.gr.

Γιάννη, όντας φοιτητής στο τμήμα Οικονομικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Πειραιά, πώς συνδυάζετε την επιστήμη με τη μουσική;

Το Πανεπιστήμιο είναι θέμα επιλογής! Τη μουσική, την κουβαλάω! Είναι μία εσωτερική ανάγκη μου. Πάντα θα συνδυάζεται με κάθε δραστηριότητά μου, με ό,τι κι αν ασχολούμαι!

Τι ήταν αυτό που σας έδωσε το κίνητρο να ασχοληθείτε με την τραγουδοποιία και τι σας εμπνέει;

Δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο κίνητρο. Είναι ο δικός μου τρόπος έκφρασης και αποφόρτισης από την καθημερινότητα! Η τέχνη είναι γενικότερα η αφετηρία, μέσα από αυτή κάθε άνθρωπος βρίσκει τα μονοπάτια της έκφρασής του. Αυτό είναι το κίνητρο. Η ανάγκη της δημιουργίας, η ανάγκη της εξωτερίκευσης των συναισθημάτων και της επικοινωνίας με τους άλλους ανθρώπους. Έτσι το βλέπω εγώ! Όλα τα υπόλοιπα είναι δευτερεύοντα! Τα ερεθίσματα είναι πολλά. Οι κοινωνικές συνθήκες, η ατμόσφαιρα της εποχής. Ο έρωτας, ένα χαμόγελο, ένα δάκρυ! Η ίδια η ζωή!

Πώς επιλέξατε το Μίλτο Πασχαλίδη ως συμμετοχή στα «Χάρτινα Καράβια»;

Μάλλον του Μίλτου ήταν επιλογή να συμμετάσχει στη δουλειά μας. Τον εκτιμώ πάρα πολύ σαν καλλιτέχνη, αλλά και για τη γενικότερη εικόνα του στα δημόσια πράγματα.

Τα σημεία των καιρών βγαίνουν στο σημερινό τραγούδι;

Είναι αναπόφευκτο να συμβαίνει. Η αποξένωση, η μοναχικότητα, εμφανίζονται πιο έντονα σε εποχές κρίσης! Είμαστε στην εποχή έντονων κοινωνικών διεργασιών, ακόμα και η φιλία, ο έρωτας, η σχέση των ανθρώπων, οικοδομούνται μέσα από προϋποθέσεις! Είμαι αισιόδοξος όμως. Μου αρέσει να καταγράφω τα πράγματα και να αφήνω χαραμάδες ελπίδας μέσα απ’ την τέχνη μου!

Ποια η μεγαλύτερη επιθυμία σας, αλλά και ποιος ο μεγαλύτερος φόβος σας;

Επιθυμία μου είναι να πορεύομαι σταθερά, να επικοινωνώ αυτό που κάνω και να βρίσκω ανταπόκριση. Ο κόσμος να είναι σίγουρος ότι στα έργα μου πάντα θα υπάρχει η ίδια συνέπεια, η ίδια αλήθεια! Αυτό είναι το σημαντικότερο! Το μόνο που με φοβίζει είναι η απώλεια…

Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να συνεργάζεται κανείς με τον πατέρα του;

Είναι και εύκολο. Είναι και δύσκολο. Υπάρχουν στιγμές τρυφερότητας, αλλά και στιγμές έντασης. Είναι ωραίο όμως να χαράζεις δρόμους με ανθρώπους που εμπιστεύεσαι, που μπορείς να ακουμπήσεις… χωρίς ιδιοτέλεια! Άλλωστε τον εκτιμώ ιδιαίτερα και ως δημιουργό!

Με τι γεμίζετε τον ελεύθερο χρόνο σας;

Όταν μπορώ αθλούμαι. Παίζω μπάσκετ! Η άθληση κατέχει πάντα ένα σημαντικό μέρος στη ζωή μου! Ακούω πολλή μουσική, ακούω τα πάντα! Τώρα τελευταία διαβάζω και ποίηση, με προτροπή του πατέρα μου και ομολογώ ότι μου αρέσει!

Αν δεν κάνω λάθος έχετε μεγαλώσει στην επαρχία. Ποια είναι τα θετικά και ποια τα αρνητικά της;

Ναι στον Πύργο Ηλείας. Η ζωή στην επαρχεία είναι πιο ανθρώπινη, πιο ήρεμη! Μπορώ να πω ότι βρίσκεις τον εαυτό σου, βρίσκεις την ουσία! Από την άλλη όμως, δε μπορεί να σου προσφέρει την ποικιλία δραστηριοτήτων και επιλογών μιας μεγάλης πόλης! Ίσως αυτό να είναι το μοναδικό αρνητικό! Αγαπώ τον τόπο μου και μου αρέσει να τον επισκέπτομαι, όποτε μου το επιτρέπουν οι συνθήκες!

Ποιο τραγούδι σας θα αφιερώνατε στους αναγνώστες μας;

Το «Όταν γελάς». Ένα τρυφερό, ερωτικό τραγούδι! Το αφιερώνω με πολλή αγάπη σ’ όλους σας!,