Η ιστορία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην Ηλεία

2.jpg

H Τοπική Αυτοδιοίκηση αποτελεί θεσμό – θεμέλιο για τη Δημοκρατία. Συμπορεύτηκαν μαζί από τη σύσταση του πρώτου ανεξάρτητου Ελληνικού κράτους.

Σήμερα, η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία. Διαδραματίζει ρόλους που ενισχύουν το επίπεδο της Δημοκρατίας, την κοινωνική συνοχή, καθώς και τη συνολική ανάπτυξη της χώρας. Είναι φορέας αποφάσεων για τα κοινά, άμεσης και ενεργού συμμετοχής του πολίτη στα δημόσια – στα δημοτικά και κοινοτικά πράγματα, καθώς και φορέας κοινωνικών αλλαγών και ανάπτυξης.


Διοικητική Διαίρεση

ΟΙ ΔΗΜΟΙ

Μετά την απελευθέρωση και τη δημιουργία του κράτους, με διάταγμα που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 12/6-4-1833, το βασίλειο της Ελλάδος διαιρέθηκε σε 10 νομούς και 42 Επαρχίες. Τρία χρόνια αργότερα, 21-6-1936, συστάθηκαν με Β.Δ. στην Επικράτεια 30 διοικήσεις (Νομαρχίες ) και 19 Υποδιοικήσεις (Επαρχίες). 4 μήνες αργότερα ιδρύθηκε η Διοίκηση Ήλιδος, η Ηλείας) η οποία περιλάμβανε τους 22 Δήμους, ήτοι: Μυρτουντίων, Κυλληνίας, Ηλειαίων, Ελίσσης, Πηνιειαίων, Εφύρας, Δαφνησίου, Σεληεντίων, Πύλου, Λαμπείας, Φολόης, Ωλένης, Γουμεραίων, Ηρακλείας, Κλαδέας, Πίσσης, Κυθηρίων, Βουπρασίων, Ζενίας, Λετρίνων, Μυρτιάς, Καλοτυχίας.

 

ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΕΙΣ

Τον Δεκέμβριο του 1840, στην εφημερίδα της κυβερνήσεως δημοσιεύτηκε Διάταγμα συγχώνευσης των 22 αυτών Δήμων σε 8. Από τη συγχώνευση προέκυψαν οι Δήμοι: Μυρτουντίων με πρωτεύουσα τα Λεχαινά, Ηλειαίων με πρωτεύουσα τη Γαστούνη, Πηνιειαίων με πρ. τη Λουκάβιτσα, Λαμπείας με πρωτεύουσα τη Δίβρη, Ωλένης με πρωτεύουσα το Λαντζόι, Ολυμπίων με πρωτεύουσα το Δούκα, Βουπρασίας με πρωτεύουσα το Ψάρι και Λετρίνων με πρωτεύουσα τον Πύργο.

 

ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙΣ

Η Κυβέρνηση Ε. Βενιζέλου στις 28-8-1912, αποφάσισε την κατάργηση των Δήμων. Από τους προαναφερθέντες Δήμους που δεν συμπλήρωναν 10.000 κατοίκους, έμεινε μόνο ο Δήμος Λετρίνων.

Το 1914 έγινε η υλοποίηση των συγχωνεύσεων και το 1920 με νέα διαίρεση οι νομοί της χώρας έφθασαν τους 35. Το 1928 η Ελλάδα διαιρείτο σε 38 νομούς, 141 Επαρχίες και 53 Δήμους και 4.990 κοινότητες με συνολικό αριθμό πόλεων και χωριών 10.952.

 

ΣΤΗΝ ΗΛΕΙΑ

Στην Ηλεία η διαίρεση των Δήμων έγινε τα τελευταία 60 χρόνια τρεις φορές. Το 1947-48, το 1997 με τον «Καποδίστρια» και το 2011 με τον «Καλλικράτη». Στην πρώτη οι Δήμοι που αναγνωρίστηκαν ήταν 22, στη δεύτερη παρέμειναν οι ίδιοι και στην τρίτη του «Καλλικράτη» έγιναν 8.

 

Οι δημοτικές εκλογές

Οι πρώτες εκλογές (δημοτικές) στην πατρίδα μας έγιναν τον Μάρτη του 1835 με το διάταγμα της 27/-1834 «περί σχηματισμού και διαιρέσεως των Δήμων ορίζεται ότι «οι δημοτικοί σύμβουλοι εκλέγονται από τους «μάλλον φορολογούμενους» δημότας υπό τον όρον ότι ούτοι δεν θα είναι ολιγότεροι του 1/3 του συνόλου των κατοίκων…». «Οι δημοτικοί σύμβουλοι και ισάριθμοι «μάλλον φορολογούμενοι» δημόται (το δημαιρεσιακόν συμβούλιον) εκλέγουν τρεις υποψηφίους δημάρχους, εκ των οποίων εκλέγει τον ένα ο Βασιλεύς ή ο Νομάρχης…».

Στην εποχή του Όθωνα έγιναν εννέα φορές εκλογές.

Στα 1835, 1837, 1841, 1847, 1850, 1853, 1855, 1857 και 1861.

Μετά την έξωση του Όθωνα εκλογές ξανάγιναν το 1866. Ήταν οι πρώτες εκλογές που έγιναν στα χρόνια του Γεωργίου Α’.

Με το Σύνταγμα του 1864 (άρθρο 105) καθιερώθηκε η άμεση, καθολική και μυστική δια σφαιριδίων ψηφοφορία. Τούτο γινότανε τόσο για τους δημάρχους, όσο και για τους πάρεδρους και τους Δημοτικούς Συμβούλους.

Εκλογές στα χρόνια του Γεωργίου Α’ εκτός από το 1866 ξανάγιναν το 1870, 1874, 1879, 1833, 1887, 1891, 1895, 1899, 1903 και 1907.

Εκλογές ξανάγιναν μετά επτά χρόνια το 1914. Έχει προηγηθεί η κατάργηση των δήμων και ο λαός στις εκλογές του 1914, εκτός από τις πρωτεύουσες των νομών που ‘βγαλαν δήμαρχους, εκλέγει τους πρώτους προέδρους κοινοτήτων.

Μετά το 1914 ο εθνικός διχασμός και οι εξωτερικές ανωμαλίες είχαν αρνητικές επιπτώσεις και στους δήμους και στις κοινότητες. Οι δήμαρχοι διορίζονται από το κυβερνών κόμμα.

Μετά από έντεκα χρόνια ξανάγιναν εκλογές στις 25 Οκτώβρη του 1925. Δημοτικές εκλογές έχουμε και πάλι το 1929 και το 1934.

Οι εκλογές της 11 Φεβρουαρίου του 1934 είναι οι τελευταίες που ‘γιναν προπολεμικά. Το δικτατορικό καθεστώς του Ι. Μεταξά κατάργησε τις εκλογές. Θ’ ακολουθήσει ο πόλεμος του 1940, η εχθρική κατοχή κι ο εμφύλιος. Δημοτικές εκλογές, μετά το 1934 θα γίνουν ξανά στις 15 Απρίλη 1951. 17 ολόκληρα χρόνια είχαμε διορισμένους δήμαρχους και κοινοτάρχες. Εκλογές ξανάγιναν το 1954, το 1959 και το 1964.

Οι δημοτικές εκλογές της 5 Ιούλη 1964 είναι οι τελευταίες που ‘γιναν πριν τη δικτατορία των συνταγματαρχών της 21 Απρίλη 1967.

Δημοτικές εκλογές είχανε ξανά το 1975 και κατόπιν το 1978, το 1982, το 1986, το 1990, το 1994, 1998, 2002, 2006, 2010.

Οι εκλογές του Οκτώβρη 1998 ήταν οι πρώτες που ‘γιναν μετά την εφαρμογή του Νομοσχεδίου «Ι. Καποδίστριας» και το 2010 με το νόμο του «Καλλικράτη».

Δύο αιώνες λοιπόν Δημοτικές εκλογές. 35 φορές από το 1835 μέχρι το 2010.

Το ενδιαφέρον που προκαλούσαν κάθε φορά ήταν μεγαλύτερο κι από τις βουλευτικές εκλογές.

 

Πώς ψήφιζανοι εκλογείς στις Δημοτικές Εκλογές

Οι πρώτες δημοτικές εκλογές 1834 – 1835 έγιναν με χάρτινα χειρόγραφα ψηφοδέλτια. Το 1864 η εκλογή των βουλευτών γινόταν «δι αμέσου καθολικής και μυστικής ψηφοφορίας δια σφαιριδίων» το 1910 η επαναφορά των ψηφοδελτίων είχε γίνει καθολικό αίτημα.

Το 1912 ο νέος εκλογικός νόμος εισάγει τα ψηφοδέλτια. Το 1914 γίνονται οι εκλογές με ψηφοδέλτια και βιβλιάρια. «Ψηφοδέλτιον, έλεγε ο νόμος είναι τεμάχιον χάρτου, το οποίον περιλαμβάνει τα ονόματα εκείνα των ανακηρυχθέντων υποψηφίων τους οποίους ο εκλογεύς θέλει να ψηφίσει, δεν φέρει δε ουδέν διακριτικόν σημείον επ’ αυτού…». Για τα δεδομένα της εποχής εκείνης ο τρόπος ψηφοφορίας ήταν περίεργος. Ο ψηφοφόρος αφού έπαιρνε το ψηφοδέλτιο αποσυρόταν εις μέρος της αιθούσης ή εις συνεχόμενου δωματίου και «εκεί κλείει ες μεν τον ερυθρόν φάκελον το ερυθρόν ψηφοδέλτιον και εις τον λευκόν το λευκόν, επικολλά τον φάκελον και επανερχόμενος ρίπτει πρώτον τον ερυθρόν εις το επί τούτω κιβώτιον του οποίου το κάλυμμα είναι βαμμένον δια χρώματος ερυθρού και έπειτα το λευκόν, επίσης, εις το επί τούτω κιβώτιον».

 

Οι δήμαρχοι των δύο αιώνων…

ΔΗΜΟΣ ΠΥΡΓΟΥ

Ο Πύργος και η περιοχή του από Άγιο Ιωάννη μέχρι τη Βαρβάσαινα, έγινε Δήμος το 1833 με τ’ όνομα Δήμος Λετρίνων το οποίο έφερε από την αρχαιότητα. Η ονομασία αυτή καταργήθηκε το 1980. Μετά την Επανάσταση του 1821 πρώτος δήμαρχος διορίστηκε ο Π. Συλλαϊδόπουλος και στη συνέχεια και κατά περιόδους χρημάτισαν δήμαρχοι: Ιω. Κρεστενίτης, (1883, 1891, 1899), Κων. Ζαφειρόπουλος, Αναστ. Βαρουξής, Π. Αυγερινός (1860-1889), Χρ. Στεφανόπουλος (1907 έως 1918), Χαρ. Αυγερινός (1917 – 1920), Αντ. Μπελούσης (1923-1932), Αχόλος (1933), Διον. Κορκολής (1929, 1938, 1947), Τάκης Βακαλόπουλος (1935-1940), Τ. Καζάζης (1943, 1950, 1964-1971), Αργύρης Μιχαλόπουλος (1951-1954, 1959-1963), Τ. Πετρόπουλος (1955-1958), Μιχ. Ξυστρής 1974-1977, 1978-1981), Λάμπης Κανελλακόπουλος (1982-1985), Γ. Δημητρακόπουλος (1990-1998), Γαβ. Λιατσής (1996-2006) και Μ. Παρασκευόπουλος (2006-2014). Υπήρξε και ο Γ. Ψαρρός διορισμένος από 1972-1974).

 

ΔΗΜΟΣ ΑΜΑΛΙΑΔΑΣ

ΜΕ Β.Δ. από το 1842, «το χωρίον Δερβίς Τσελεπή, έδρα του Δήμου Ήλιδος και το συνεχόμενο χωρίον Καλίτζα, αποτέλεσαν αμφότερα μία και μόνη κώμη μετονομασθείσα σε Αμαλιάς. Από το έτος αυτό η Αμαλιάδα ήταν πόλη. Τριάντα χρόνια αργότερα ο αμαλιαδίτης δήμαρχος Ήλιδας Γεω. Ξυδιάς έμπορος, πέτυχε να ψηφιστεί η μετάθεση της πρωτεύουσας του Δήμου από τη Γαστούνη στο Καλίτσα ή στο Δερβητσελεπή. Το 1885 πάλι με Β.Δ. αναγνωρίζεται ως επίσημη ονομασία το όνομα Αμαλιάς. Τον Ιούλιο του 1887 έγιναν Δημοτικές εκλογές και δήμαρχος Ήλιδας εξελέγη ο Αναγ. Δαλιάνης, ο οποίος μετά από μεγάλο αγώνα κατορθώνει το 1891 να μεταφερθεί η πρωτεύουσα του Δήμου Ήλιδας από τη Γαστούνη στην Αμαλιάδα. Το 1909, ο Δήμος Ήλιδας χωρίστηκε σε δύο δήμους: Ελίσσης με πρωτεύουσα την Αμαλιάδα και Ήλιδας με πρωτεύουσα τη Γαστούνη. Έτσι έχει το ιστορικό του Δήμου Αμαλιάδας που με τη μεταρρύθμιση του «Καλλικράτη» ξαναπήρε το παλαιό όνομα της Ήλιδας.

Οι διατελέσαντες δήμαρχοι στις τρεις αυτές περιόδους είναι: Αθαν. Κουτσουβάς (1836-1837), Αναγνώστης Ματσούκας (1837-1842), Ιω. Μαστρογιαννόπουλος (1846-1859), Αναγ. Δαλιάνης (1870-1881 και 1887-1895), Γ. Ξυδιάς (1833-1887), Διον. Παυλόπουλος (1895-1899), Γεω. Παπαγιαννόπουλος (1899-1903), Βασ. Παπακωνσταντίνου (1906-1907), Νικ. Καρακίτσος (1907-1914), μεσολάβησαν οι πόλεμοι. Από το 1925 μέχρι σήμερα Δήμαρχοι ήταν: Β. Παπακωνσταντίνου (1925-1930), Π. Ξυδιάς (1930-1931), Δημ. Καραμήτσος (1931-1934), Διον. Λαγκαδινός (1934), Αλέκος Αλεξανδρόπουλος (1935), Αρ. Παπαγιαννόπουλος (1934-1937),Γεω. Καπατσώλης (1937-1940), Ιω. Αγγούρης (1941), Αρ. Ζαφειρόπουλος (1942), Αποστ. Αποστολόπουλος (1944), Μαρίκα Τσαπαληρα – Μπότση (1944-1945), Νικ. Καλλιοτζής 1945, Τ. Πετρόπουλος (1946), Αθαν. Λεονταρίτης (1947), Β. Τσαπαλήρας (1948), Νικ. Σιγαλάς (1948-1951), Αντ. Πετραλιάς (1951-1954), Γρ. Τόγιας (1954 και  1959 – 1963), Θεόδωρος Σιμιτζής (1955 -1959), Κων. Γρηγορόπουλος (1964-1967), Χαρ. Τσεριώνης (1967-1969), Ιω. Ηλιόπουλος (1969-1974), Αθαν. Μπρίλλης (1975), Σπυρ. Μπεράτης (1975-1978), Αυτ. Πετραλιάς (1979-1981), Διον Πανόπουλος (1982-1986), Δημ. Ράλλης (1987-1994),  Δημ. Κράλλης (1995-1998) και Ιω. Λυμπέρης από το 1998 μέχρι σήμερα.

 

ΔΗΜΟΣ ΖΑΧΑΡΩΣ – ΦΙΓΑΛΕΙΑΣ

Ο Δήμος Ζαχάρως έχει ιστορική πορεία στον ηλειακό αυτοδιοικητικό χώρο. Συστάθηκε το 1947 με πρώτο δήμαρχο τον Γεω. Τζαμαλούκα 1947-1949. Στη συνέχεια διετέλασαν δήμαρχοι οι: Φωτ. Ζήρος 1951-1954, Ζαχ. Παπαδόπουλος 1965-1967, και 1974-1975, Ιωαν. Καραπαναγιώτης από 1975-1982, Μένης Κριτσέλης 1983 -2006, Παντ. Χρονόπουλος 2006-2009, Μπάμης 2010-2014.

 

Ν. ΦΙΓΑΛΕΙΑΣ

Ο Δήμος Ν. Φιγαλείας είχε συσταθεί με τον «Καποδίστρια» το 1998. Δήμαρχος μέχρι τον… «Καλλικράτη» διετέλεσε ο Ιωαν. Πιπιλής 1998-2010.

 

ΔΗΜΟΣ ΑΡΧ. ΟΛΥΜΠΙΑΣ

Από τους ιστορικότερους και… αρχαιότερους Δήμους της Ηλείας. Από τους πρώτους δημάρχους του ήταν ο Απόστολος Κοσμόπουλος 1951. Από το 1951 έως και το 1963 ήταν ο Ασημάκης Καραπαναγιώτης από 1963-1964. Στη συνέχεια εξελέγησαν δήμαρχοι οι: Αθαν. Κοσμόπουλος, Ευστάθιος Σπηλιόπουλος, Άγγελος Κούτρας, Σπ. Φωτεινός, Γεω. Κοσμόπουλος, Γ. Δεββές, Γ. Αηδόνης, Γιαν. Σκουλαρίκης και Θυμ. Κοτζιάς.

 

ΔΗΜΟΣ ΦΟΛΟΗΣ

Ο Δήμος Φολόης (Λάλα) ιδρύθηκε και… λειτούργησε επί «Καποδίστρια». Πρόλαβαν και εξελέγησαν οι δήμαρχοι Θ. Παπαηλιού και Ιω. Μαρούντας. Ο «Καλλικράτης» τον ενσωμάτισε στον Δήμο Ολυμπίας.

 

ΔΗΜΟΣ ΑΝΔΡΙΤΣΑΙΝΑΣ – ΚΡΕΣΤΕΝΩΝ

Δύο ιστορικοί ούτως δήμοι της Ανδρίτσαινας και του Σκιλλούντος, συγχωνεύτηκαν από τον «Καλλικράτη» για ν’ αποτελέσουν το νέο «Ανδρίτσαινας – Κρέστενας» με έδρα την Κρέστενα. Ο Δήμος Ανδρίτσαινας ιδρύθηκε από τον κυβερνήτη Ιω. Καποδίστρια το 1834. Στην πρώτη περίοδο 1835-1912 διετέλεσαν δήμαρχοι οι: Κων. Ζαριφόπουλος ή Φαρμάκης, Γεω. Χριστόπουλος, Ζαρ. Ζαριφόπουλος, Ιω. Τσεκούρας, Ν. Κατσούρας, Γεω. Παπαδημητρίου, Ν. Κανελλόπουλος. Από το 1912 και μέχρι το 1952 η Ανδρίτσαινα έγινε κοινότητα για να… ξαναγίνει τον χρόνο αυτό πάλι Δήμος. Στην τρίτη αυτή περίοδο οι δήμαρχοι ήταν: Ιω. Κανελλόπουλος, Γεω. Σωτηρόπουλος, Χαρ. Κανελλόπουλος, Χρ. Χριστόπουλος, Γεω. Χριστόπουλος, Γεωργία Πλατή, Γεω. Κανελλόπουλος, Χαρ. Κανελλόπουλος, Ν. Νικολόπουλος, Παν. Γιαννίτσας, Γεω. Σγούρος και τελευταίος ο Τρυφ. Αθανασόπουλος.

 

ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΑΛΙΦΕΙΡΑΣ

Ο Δήμος Αλιφείρας (Καλλιθέας) συστάθηκε με τον «Καποδίστρια» το 1998. Λειτούργησε ως την συγχώνευσή του από τον «Καλλικράτη» το 2010. Στην περίοδο αυτή εξελέγησαν οι δήμαρχοι Χαρ. Δέλγας δύο τετραετίες και Δ. Γεωργακόπουλος μία.

 

ΔΗΜΟΣ ΣΚΙΛΛΟΥΝΤΟΣ (ΚΡΕΣΤΕΝΩΝ)

Ο Δήμος Σκιλλούντος άρχισε την ιστορία του από το 1870 με πρώτο δήμαρχο τον Μιλ. Κουκόπουλο ο οποίος εξελέγη δύο φορές, τον διαδέχθηκε ο Γεω. Πανταζόπουλος που και αυτός βγήκε δύο φορές. Ο Δήμος καταργήθηκε το 1912 και επανιδρύθηκε με τη μεταρρύθμιση του «Καποδίστρια» το 1998. Πρώτος Δήμαρχος της περιόδου αυτής ήταν ο γιατρός Παν. Αθανασόπουλος, ο οποίος θήτευσε τρεις 4ετίες. Τον διαδέχθηκε ο Διον. Μπαλιούκος, ο οποίος εξελέγη επί 4 συνεχείς τετραετίες.

 

ΔΗΜΟΣ ΑΝΔΡΑΒΙΔΑΣ – ΚΥΛΛΗΝΗΣ

Ο «Καλλικρατικός» αυτός Δήμος περιλαμβάνει τρεις πρώην Δήμους: Ανδραβίδας, Λεχαινών, Βουπρασίας (Βάρδας). Στον Δήμο Ανδραβίδας, ο οποίος συστήθηκε το 1948, με πρώτο δήμαρχο τον Ανδ. Γ. Κοτσαύτη, που θήτευσε μέχρι το 1959, εξελέγησαν οι δήμαρχοι: Παν. Πανταζής, Αναστάσιος Παπανδρέου, Ν. Φραγκοπανάγος, Κων. Ζύγουρας, Γεω. Ξυμητούλιας, Δημ. Γκουντζουρής, Κων. Βαρβαρέσος, Διον. Βατσής, Αθαν. Χαντζής, Δημ. Καγκελάρης και Ιωαν. Παπανδρέου.

 

ΔΗΜΟΣ ΛΕΧΑΙΝΩΝ

Στον Δήμο Λεχαινών που αναγνωρίστηκε το 1948, πρώτος δήμαρχος μέχρι το 1951 ήταν ο Π. Οικονόμου. Ακολούθησαν οι δήμαρχοι: Δημ. Μπρέζας, Παν. Γενοβέζος, Ανδρ. Τρυφωνόπουλος, Βελ. Κατσίνας, Δημ. Καρκαβίτσας, Δημ. Σκαλτσάς, Κων. Αφθονίδης, και πάλι Δημ. Καρκαβίτσας, Αθαν. Τσάγκος, Δημ. Χατζηγιάννης, Νίκος Κουλούρης.

 

ΔΗΜΟΣ ΒΟΥΠΡΑΣΙΑΣ

Ο Δήμος Βουπρασίας (Βάρδα) έγινε δήμος με τον «Καποδίστρια». Στις δύο τετραετίες που λειτούργησε μέχρι να συγχωνευτεί δήμαρχος διετέλεσε ο Σωτ. Θανασούλας.

 

ΔΗΜΟΣ ΠΗΝΕΙΟΥ

Ο Δήμος Πηνειού προήλθε από τη συγχώνευση τριών πρώην δήμων Γαστούνης – Βαρθολομιού – Τραγανού. Ο Δήμος Γαστούνης (είναι ο πρώτος ιστορικά Δήμος της Ηλείας. Η… καταγωγή του είναι ομηρική. Έφερε την ονομασία της Αρχαίας Ήλιδας και κυριάρχησε μέσα στους αρχαίους χρόνους. Από την επανίδρυσή του 1834 και μέχρι το 1914 η Γαστούνη ήταν η έδρα του. Τελευταίος δήμαρχος της περιόδου εκείνης ήταν ο Γεω. Ν. Σισίνης. Από το 1914 έως το 1947 είχε γίνει κοινότητα και επανασυστάθηκε το 1948. Στις πρώτες δημοτικές εκλογές της εποχής εκείνης εξελέγη ο Λουκάς Μαργαρίτης έως το 1963. Από το 1963 και μέχρι το 2006 διετέλεσαν οι εξης δήμαρχοι: Παν. Γκούγκας, Κων. Πεπελάσης, Π. Θωμόπουλος, Βασ. Καστρινός, Γεω. Λαγανόπουλος, Κ. Πεπελάσης, Παν. Πεπελάσης, Κων. Λούρμπας, Αθαν. Χριστόπουλος, Κ. Λούρμπας και Αλεξ. Καστρινός. Ο τελευταίος επανεξελέγη και για την «Καλλικρατική» 4ετία…

 

ΟΙ ΔΗΜΟΙ ΩΛΕΝΑΣ, ΒΩΛΑΚΟΣ, ΤΡΑΓΑΝΟΥ

Για τους πρώην Δήμους Ωλενας (Καράτουλα) που συστάθηκαν με τον «Καποδίστρια» το «ιστορικό» είναι σύντομο. Στον Βώλακα (Επιταλίου) θήτευσαν οι δήμαρχοι: Βασ. Αδαμόπουλος και Π. Καρτάλος. Στον Ώλενας οι: Γιάννης Παναγόπουλος και Κων. Αρβανίτης. Στον δήμο Τραγανού οι: Γρηγ. Γιαννακόπουλος και Βασ. Κασσιανός.