Οι μέν και οι δε…

Για άλλη μια φορά εμφανίζεται διχασμένη η Ηλεία και τούτη την φορά με αφορμή τα τερτίπια της κεντρικής εξουσίας σχετικά με τον αυτοκινητόδρομο Πάτρα-Πύργος, χωρίς βέβαια να παραβλέψουμε την διαχρονική αντιπαλότητα βορείων και νοτίων, παρότι εν προκειμένω φαίνεται πως η αντιπαλότητα διαχέεται σε όλα τα γεωγραφικά μήκη  και πλάτη του Νομού μας.

Επαναστατημένοι οι μεν, συμβιβασμένοι οι δε, αλλά και το αντίθετο, ουσιαστικά όπως προσδιορίζεται από τους μεν και τους δε, όχι για τους εαυτούς τους, αλλά για τους άλλους και μάλιστα με κίνδυνο να κοπούν και να καταστραφούν οι όποιοι δεσμοί συνδέουν τον λαό της Ηλείας, επειδή αυτό επιθυμούν οι ηγήτορές του και μάλιστα πρόσφατα εκλεγμένοι ως οι άριστοι εκ των αρίστων.

Και αντί αυτοί οι άριστοι  αντιπρόσωποί μας στην Διοίκηση των Δήμων και της Περιφέρειας αντί   να καθίσουν σε έναν ειλικρινή και βασανιστικό διάλογο μέχρι να καταλήξουν σε μία απόφαση και σε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο δράσεις, θεώρησαν σκόπιμο και άριστο, ο καθένας για την μεριά του, οι μεν να επαναστατήσουν, οι δε να συνθηκολογήσουν και να προσαρμοστούν με τις απόψεις και θέσεις του Υπουργείου  Υποδομών.

Και ο κόσμος βέβαια, που εν προκειμένω καλείται να συμμετάσχει η να μην συμμετάσχει ανάλογα, στην  «επανάσταση» ή στην «συνθηκολόγηση» δεν καταλαβαίνει τι γίνεται, μπορεί να πιστέψει ότι οι μεν θέλουν τον αυτοκινητόδρομο, αλλά οι δε δεν τον θέλουν, ΄όπως βέβαια και το αντίθετο και μπερδεύεται μην γνωρίζοντας τελικά με ποιους να πάει και να αναλάβει δράση.

Να πάει με τους επαναστατημένους που ζητούν ασφαλώς με τον τρόπο τους την κατασκευή  της Ολυμπίας Οδού στο τμήμα Πάτρα-Πύργος, ή να πάει με τους συμβιβασμένους που και αυτοί με τον τρόπο τους ζητούν την κατασκευή της Ολυμπίας Οδού στο τμήμα Πάτρα-Πύργος, αλλά συμβαίνει και το εντελώς παράδοξο, μία μερίδα πολιτών επιθυμεί και θα το πράξει, θα πάει και με τις δύο παρατάξεις, καταθέτοντας προφανώς διαπιστευτήρια και στους μεν και στους δε.

Και βέβαια αυτός ο εμφανέστατος διχασμός όπως προείπαμε, δεν προέκυψε έτσι στα καλά καθούμενα , αλλά ακολουθεί τα προπατορικά αμαρτήματα περί της διαμάχης βορείων και νοτίων, διευρυμένος εμφανέστατα και μάλιστα με πλειοψηφούσα την άποψη των μετριοπαθών ή των συμβιβασμένων, όπως τους αποκαλούν οι επαναστατημένοι, που αποκαλούνται έτσι από τους συμβιβασμένους.

Μπερδέματα δηλαδή, που μάλλον έχουν να κάνουν με προσωπικές και κομματικές επιδιώξεις, πέραν της ουσίας  που κοντεύει να χαθεί  στα στεγανά μεταξύ των δύο παρατάξεων του διχασμού   του Νομού, τέτοια μπερδέματα που η ηγήτορες ένθεν και ένθεν, αδυνατούν να ξεμπλέξουν, μάλλον τα περιπλέκουν ακόμη περισσότερο, κόντρα στην επιθυμία των πολιτών, που ζητάει συνεννόηση, συναπόφαση  πάνω σε ένα κοινό πλαίσιο διαλόγου, διεκδίκησης και σοβαρής εκτίμησης, όλων των παραμέτρων που συνιστούν την κατάσταση περί τον αυτοκινητόδρομο.