Η στράγγιση της «εύφορης γης…»

«Αυτό που πολλές φορές με υπερηφάνεια το χαρακτηρίζουμε ‘ως ευλογία Θεού’ δείχνοντας και το συγκριτικό πλεονέκτημά μας σταδιακά χωρίς να το συνειδητοποιούμε το χάνουμε…»

Το ενδιαφέρον δικαιολογημένα επικεντρώθηκε τις τελευταίες ημέρες στις αρνητικές εξελίξεις με το ΓΕΟΒ, στην επίσχεση –για πολλοστή φορά- των εργαζομένων προκειμένου οι άνθρωποι να πληρωθούν, στην ανελέητη «διαμάχη» του Οργανισμού με κάποιους από τους διαμαρτυρόμενους ΤΟΕΒ και στον κίνδυνο (και πάλι) εν μέσω καλοκαιριού να «τιναχθεί» το δίκτυο εγγείων βελτιώσεων «στον αέρα…».

Τα παραπάνω, είναι πλέον γνωστό ότι οδήγησαν τον Πρόεδρο του ΓΟΕΒ Νίκο Φάμελο στην δεύτερη και οριστική, όπως τουλάχιστον ισχυρίζεται μέχρι σήμερα παραίτησή του, και παράλληλα τον Αντιπεριφερειάρχη Ηλείας Γιώργο Γεωργιόπουλο, (στις αρμοδιότητες του οποίου περνά πλέον ο συγκεκριμένος τομέας) να συγκαλεί εσπευσμένως σύσκεψη, χωρίς ωστόσο το αναμενόμενο αποτέλεσμα.

Θα διέλθουμε κατόπιν τούτου, και μέσα στην «καρδιά» της αρδευτικής περιόδου νέα κρίσιμη εβδομάδα, για να βρεθεί η κανονικότητα λειτουργίας, την οποία αδυνατούν να κατανοήσουν πρώτα απ’ όλα εκείνοι που διαχειρίζονται τις τύχες των ΤΟΕΒ, εκλεγμένοι μάλιστα οι ίδιοι από τους αγρότες και εξυπηρετούμενους του δικτύου προς τον σκοπό αυτό.

Και βέβαια, δεν υπάρχει κανένα… «φως στον ορίζοντα» περί της οικονομικής εξυγίανσης. Θέμα το οποίο έχοντας ξεπεράσει ήδη τις ανεκτές συνθήκες χρειάζεται μόνο πολιτική – αποφασιστική παρέμβαση για την επίλυσή του. Παράλληλα με όλη τούτη την… περίεργη ατμόσφαιρα κινδυνεύουν να χαθούν και σημαντικά προγραμματισμένα έργα για το δίκτυο, όσα ελάχιστα κατάφεραν να εξασφαλίσουν χρηματοδοτήσεις και θα έπρεπε να προχωρήσουν…

Πάντως, μπροστά σε τέτοια μεγάλα, αλλά σε ρυθμό επαναλαμβανόμενα «κουραστικά» προβλήματα, δεν έτυχε της ανάλογης προσοχής και η προχθεσινή επιστολή σε Περιφερειάρχη και Αντιπεριφερειάρχες, του έμπειρου και άψογα ενημερωμένου για το αντικείμενο γεωπόνου Παναγιώτη Πλατανιά.

Μια επιστολή που… εκπέμπει «σήμα κινδύνου» για τον τρόπο διαχείρισης του αποχετευτικού και στραγγιστικού δικτύου, η σωστή ή όχι λειτουργία του οποίου, επιδρά σοβαρά στην «υγεία» του ηλειακού και όχι μόνο εδάφους, επηρεάζοντας σε βάθος χρόνο αντιστοίχως την ποιότητα των καλλιεργούμενων τοπικών προϊόντων.

Πρόκειται για έργο που κατασκευάσθηκε παράλληλα με το αρδευτικό αλλά όπως το δεύτερο, έτσι και το στραγγιστικό, βρίσκεται πολύ κοντά στην κατάρρευσή του. Όπως εξηγεί σε ανησυχητικό τόνο ο κ. Πλατανιάς, η στράγγιση των εδαφών δεν γίνεται με ορθολογικό τρόπο αυξάνοντας έτσι την ηλεκτρική αγωγιμότητα. Τι σημαίνει αυτό; Ότι το εύφορο έδαφος, αυτό που πολλές φορές με υπερηφάνεια χαρακτηρίζουμε ως «ευλογία Θεού» για να καταδείξουμε έναντι άλλων το συγκριτικό μας πλεονέκτημα, σταδιακά και χωρίς να το συνειδητοποιούμε το χάνουμε!…

Αξίζει εδώ να σταθούμε στη επισήμανσή του, για την ειδική συντήρηση που απαιτείται σε όλο το εύρος και το μήκος του δικτύου και με συγκεκριμένα μηχανήματα, κάτι που δυστυχώς δεν φαίνεται να συμβαίνει σήμερα.

Αν π.χ. συντηρηθεί μια μεγάλη τάφρος από την εκβολή μέχρι το ήμισυ της διαδρομής και την επόμενη χρονιά συνεχίσουμε στο υπόλοιπο, είναι λάθος… Μεγαλύτερο και ολέθριο λάθος είναι να καθαρίζουμε ένα μέρος της τάφρου, χωρίς να αρχίζουμε από την εκβολή…

Εν κατακλείδι, καλό είναι οι νέοι να ρωτούν τους παλιούς γιατί όση γνώση και αν κατέχουν η πρακτική και τα «μυστικά της» μερικές φορές μπορούν να «κλονίσουν» την επιστημονική θεωρία. Αναγκαίο είναι επίσης το κομμάτι της εκπαίδευσης χειριστών, όπως αυτό συνέβαινε τα προηγούμενα χρόνια, ειδικά με την επιλογή της Ολλανδίας όπως προτείνει ο έμπειρος γεωπόνος, μιας χώρας που πρωτοπόρησε αρκετά στα θέματα στράγγισης των δικτύων και διαχείρισης των υποθαλάσσιων εδαφών.

Επιβεβλημένο είναι τέλος να συμφωνήσουν όλοι οι εμπλεκόμενοι ότι οι τσάπες είναι σκαπτικά και όχι μηχανήματα διαμόρφωσης καταλληλότητας τάφρων που δυστυχώς τα τελευταία χρόνια δεν τα χρησιμοποιούμε και δεν τα περιλαμβάναμε στις προκηρύξεις αντίστοιχων εργασιών. Ας τα σκεφθούμε όλα αυτά πριν καταστραφούν περαιτέρω τα εδάφη μας και κατ’ επέκταση οι καλλιέργειές μας.