Οι τριάκοντα τύραννοι και οι σύγχρονοι τριακόσιοι

Η αρχαιοελληνική σκέψη κρύβει τόσο βαθιά και διαχρονικά μηνύματα, ώστε να θεωρείται χρέος μας να τα επικαιροποιήσουμε στους ταραγμένους μας καιρούς.

Το ελληνικό πνεύμα , λοιπόν χάθηκε. Έκλεισε. Όπως κλείνει το λουλούδι , όταν το απειλεί ο παγωμένος βοριάς.

Όπως κλείνει το ηλιοτρόπιο στο σκοτάδι που έρχεται, για να ανοίξει την επόμενη ημέρα στο φως του ήλιου.

Έκλεισε στη θύελλα των αποτρόπαιων πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων.

Έκλεισε η ανθρώπινη σκέψη και έχασε τη λάμψη, που της είχε χαρίσει ο ελληνισμός.

Τα αγαθά του δικαίου, του νόμου, της ισοδικίας,της ισονομίας, της ευθύτητας, υποχώρησαν.

Γι αυτό άλλωστε και ο άνθρωπος έπαψε να αποτελεί το κέντρο της πολιτικής.

Χάθηκε η πολιτική σκέψη και η πολιτική πράξη.Νοσεί το πολίτευμα , καθώς αδυνατεί να δημιουργεί κράτος πρόνοιας και να προστατεύει και να περιφρουρεί τα δικαιώματα των πολιτών.

Και φυσικά η ευθύνη επιρρίπτεται στον ίδιο τον πολίτη ,που μηχανικά εγκλωβίστηκε στην παγίδα των τριακοσίων.

Έμαθε να θεοποιεί την ύλη και να αποκαθηλώνει τον άνθρωπο. Έμαθε να εκλέγει τους αντιπροσώπους του με ίδιον συμφέρον. Να αδιαφορεί για τα κοινά και να επιζητά το ατομικό του όφελος. Να περιορίζει τον καθημερινό του βίο στην τρυφή και την αποχαύνωση. Να ζει μέσα σε μία εικονική πραγματικότητα και να απέχει αισθητά από τα αληθινά προβλήματα της ζωής και του κράτους, όπου ανήκει.

Αυτή η διαπίστωση δυστυχώς επιβεβαιώνεται περίτρανα μπροστά στο ύψος της πύρινης τραγωδίας.

Αδυναμία πρόληψης του μόνιμου καλοκαιρινού εχθρού στη χώρας μας, καθώς κάθε καλοκαίρι ,δυστυχώς, φλέγεται, αδυναμία διαχείρισης των επικίνδυνων καταστάσεων, αδυναμία αξιολόγησης της συμφοράς και κυρίως αδυναμία ανάληψης των ευθυνών ,που μας αναλογούν ,μαρτυρούν την παθογένεια της πολιτικής μας σκέψης και την συνειδητή ή ασυνείδητη ,παθητική μας εμπλοκή στη σύγχρονη αυτή πολιτική τυραννία.

Γι αυτό λοιπόν αν δεν επιθυμούμε τόσο η ύπαρξη μας όσο και η συνύπαρξη μας να επαφίεται στην τυχαιότητα της διαπλοκής ας προσπαθήσουμε να αναλάβουμε τα ηνία με οδηγό την κριτική μας σκέψη και ας εθιστούμε να δρούμε συλλογικά και ορθά σε κάθε καθημερινή περίσταση.

Γιατί αυτή η στρεβλή εικόνα της σημερινής μας πολιτικής κατάστασης δεν είναι τίποτα άλλο παρά η αντανάκλαση του πολίτη στο κάτοπτρο της σημερινής μας ελληνικής μας κοινωνίας.