Ηλείοι με καρκίνο: Ασθενείς ενός… κατώτερου Θεού

Η μοίρα τούς έδειξε το σκληρό της πρόσωπο. Με το άκουσμα της λέξης «καρκίνος» σχεδόν ασυναίσθητα ακολουθεί ένα σφίξιμο στο στομάχι και το κόμπιασμα στη φωνή… Η παραπάνω αντίδραση δεν αφορά μόνον αυτή καθ’ αυτή τη λέξη, αλλά κυρίως έχει να κάνει με όσα συνοδεύουν τον καρκίνο και αφορούν τους ασθενείς και τους οικείους τους.

 

Άλλωστε ποιος δεν έχει έρθει σε επαφή στην οικογένειά του, στο φιλικό ή στο κοινωνικό του περιβάλλον, με περίπτωση συνανθρώπου που να έχει βιώσει τη συγκεκριμένη αρρώστια.

Το άκουσμα της λέξης «καρκίνος» σημαίνει την έναρξη ενός δύσκολου αγώνα, με αβέβαιη έκβαση. Και κάπως έτσι ξεκινά ο Γολγοθάς.

Οι Ηλείοι ασθενείς πέρα από το θεραπευτικό έχουν να αντιμετωπίσουν –ελλείψει υποδομών- και έναν οικονομικό Γολγοθά.

Η εφημ. «Πατρίς» ανοίγει το φάκελο για τον καρκίνο στην Ηλεία , σε μια προσπάθεια να συμβάλλει , στο μέτρο που της αναλογεί , στην προώθηση ενός δίκαιου –από κάθε άποψη- αιτήματος που έχει να κάνει με την λειτουργία ογκολογικού τμήματος στον τόπο μας. Οι καρκινοπαθείς έχουν δικαίωμα και στην ελπίδα και στην αξιοπρεπή θεραπεία!

Η συνάντηση με τον Δρ. Παναγιώτη Γκινόπουλο ήταν τυχαία και καθώς είναι παλιός γνώριμος από τα πρώτα μου βήματα στη δημοσιογραφία η συζήτηση μαζί του  ήταν αυτονόητη αλλά κυρίως πολύ ενδιαφέρουσα.

Για όσους δε γνωρίζουν ο κ. Γκινόπουλος είναι Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Προληπτικής Ογκολογίας και ήταν Διευθυντής του Ογκολογικού τμήματος του Π.Γ.Ν.Π. «Άγιος Ανδρέας».

Κάθε του φράση και μια είδηση, ένας προβληματισμός. Και λύσεις όμως και προτάσεις εφικτές, αλλά ανεφάρμοστες.

Το πρώτο και πλέον βασικό: η Ηλεία έχει μεγάλο πρόβλημα με τον καρκίνο.

«Το ξέρεις ότι κάθε μέρα περίπου ογδόντα άτομα από την Ηλεία μεταβαίνουν στην Πάτρα για χημειοθεραπεία» μου λέει και πριν προλάβω ν’ απαντήσω συνεχίζει : «ξέρεις ποιο είναι το μηνιαίο κόστος για τα ασφαλιστικά ταμεία? Αγγίζει τα 20.000 ευρώ!».

Η συχνότητα στις επισκέψεις είναι πυκνή , άρα το οικονομικό κόστος που επωμίζονται και οι ασθενείς είναι σημαντικό σε σχέση με το συνολικό τους εισόδημα, κάτι που οδηγεί στην δημιουργία κοινωνικών ανισοτήτων στην υγεία…Το ζήτημα είναι να αποφύγουν το ταξίδι προς την Πάτρα. Το κόστος για τους ασθενείς αυτούς η ΥΠΕ δε θα το αποφύγει. Τα έξοδα όμως και την ταλαιπωρία ο ασθενής θα τα αποφύγει. Οπότε αξίζει τον κόπο…

Αλήθεια πόσο θα κόστιζε η πρόσληψη ενός γιατρού που απάλλασσε όλους αυτούς τους ασθενείς από το καθημερινό μαρτύριο?

Πριν έξι μήνες περίπου διέκοψε την λειτουργία του το Τακτικό Εξωτερικό Ογκολογικό Ιατρείο , που λειτουργούσε από το 2014  στο Νοσοκομείο του Πύργου , λόγω της συνταξιοδότησης του κ. Γκινόπουλου,  καθώς αυτός είχε αναλάβει το συντονισμό και την διεύθυνσή του. Κι έτσι ξεκίνησε η ταλαιπωρία των ογκολογικών ασθενών, που , όπως προανέφερα ,  αναγκάζονται να μετακινούνται στην Πάτρα με το λεωφορείο , τόσο για τις θεραπείες τους , όσο και για τις διαγνωστικές τους εξετάσεις – μια ψυχοφθόρα αλλά και τρομερά δαπανηρή διαδικασία.

Προ ολίγων μηνών μάλιστα οι Ηλείοι καρκινοπαθείς είχαν «απειλήσει» να προχωρήσουν σε απεργία πείνας και χημειοθεραπείας, αν δεν ικανοποιηθεί το αίτημα τους, να γίνονται οι θεραπείες τους στο Νοσοκομείο του Πύργου, χωρίς να υπόκεινται σε αυτή την ταλαιπωρία. Δυστυχώς δεν κατάφεραν κάτι …

Προκήρυξη

Την επαναλειτουργία του Ογκολογικού Ιατρείου Πύργου επιχείρησε να δρομολογήσει η διοίκηση του Γ.Ν Ηλείας, προβαίνοντας σε σχετική προκήρυξη, προκειμένου να υπάρξει συνεργασία με ιατρό Παθολογίας – Ογκολογίας. Ωστόσο το  καθεστώς συνεργασίας του ιατρού με το Νοσοκομείο , που απαιτούσε δελτίο απόδειξης παροχής υπηρεσιών, μάλλον δεν ήταν ελκυστικό , καθώς δεν υπήρξε ενδιαφέρον.

Ο προβληματισμός μου με οδήγησε στην αυτονόητη επικοινωνία με το Διοικητή του Γενικού Νοσοκομείου  Ηλείας Κώστα Διαμαντόπουλο. «Αν και ημιτελής η λύση του ογκολογικού ιατρείου θα έλυνε σε ένα βαθμό το πρόβλημα καθώς θα ανακούφιζε τους ογκολογικούς ασθενείς από την καθημερινή ταλαιπωρία. Δυστυχώς η προσπάθεια δεν καρποφόρησε ,ελλείψει ενδιαφέροντος .Θεωρώ όμως ότι ένα τόσο σημαντικό ζήτημα πρέπει να το δούμε πιο συνολικά. Αυτό που θα «χτίσουμε» πρέπει να κρατήσει σε βάθος χρόνου» τόνισε και συνέχισε «στον οργανισμό λειτουργίας του νοσοκομείου δεν έχει προβλεφθεί ογκολογικό τμήμα. Οπότε αν θέλουμε να  λύσουμε το πρόβλημα πρέπει από αυτό να ξεκινήσουμε. Σε μια διαδικασία αναθεώρησης τους Οργανισμού θα μπορούσε να ενσωματωθεί ογκολογικό τμήμα με παράλληλη αύξηση των θέσεων των γιατρών».

Βέβαια για να γίνει αυτό χρειάζεται πολιτική βούληση και υποστήριξη από τους φορείς της περιοχής.

Και για να μην κατηγορηθώ για …τοπικισμό θα το πάω ένα βήμα πιο πέρα και θα υπενθυμίσω την πρόταση που έχει κατατεθεί στο παρελθόν για λειτουργία σε πρώτη φάση Ογκολογικής μονάδας και εν συνεχεία Ογκολογικού Κέντρου στο Νοσοκομείο Αμαλιάδας.

Όπου κι  αν γίνει, καλό είναι να γίνει άμεσα , γιατί μόνον έτσι θα δοθεί λύση σε ένα μείζον θέμα που ταλαιπωρεί εκατοντάδες καρκινοπαθείς συνανθρώπους μας σε καθημερινή βάση.

 

Γράφει η Γιούλη Ηλιοπούλου