Καϊάφας: Επιθέσεις..

Δεν εξέπληξε κανέναν η τελευταία πομπώδης ανακοίνωση  του Υπουργείου Τουρισμού,  για την τουριστική αξιοποίηση της περιοχής του Καϊάφα,  αφού τα τελευταία δύο χρόνια ,κάθε εξάμηνο ,έχουμε και από μία ανακοίνωση-εξαγγελία για το ίδιο θέμα.

Οι επικοινωνιολόγοι της συγκυβέρνησης πιστεύουν ,ότι πρέπει να το πουν πολλές φορές, έτσι ώστε οι ιθαγενείς κάτοικοι της περιοχής, όπως τουλάχιστον τους θεωρούν οι ίδιοι και όπως ίσως αισθάνονται κάποιοι, να το χωνέψουν και να συμβιβαστούν με τα μπαλώματα, κατά την έννοια της λαϊκής ρήσης: «από το ολότελα….».

Μακροσκελέστατη η ανακοίνωση λοιπόν με όλες τις λεπτομέρειες της  κρατικής παρέμβασης , στον μεγαλύτερο ίσως τουριστικό προορισμό της χώρας μας, αν θα είχε αξιοποιηθεί  με σκοπό την φιλοξενία τουριστών και λοιπών φυσικά ,επισκεπτών.

Ξέρουμε όλοι ,πλην ως φαίνεται των κυβερνητών και των μελετητών, πως ο Καϊάφας, ήταν ανέκαθεν και τουλάχιστον από το 1907 και δώθε, όταν είχαν κατασκευασθεί οι σημερινές ερειπωμένες εγκαταστάσεις, τουριστικός προορισμός, με ποικίλα ενδιαφέροντα, όσον αφορά την φύση, με την θάλασσα, το δάσος ,την λίμνη ,τις ιαματικές πηγές και τον Λαπίθα.

Εξ αιτίας, κυρίως αυτού του λόγου και ο Σουηδός, φιλέλληνας  καθηγητής  Γιόχανσον ,κατοικοεδρεύει μόνιμα πλέον  στην περιοχή των Ανυδρίδων Νυμφών, συγκατοικώντας και συγχρωτιζόμενος ασφαλώς μαζί τους ,στα νερά της θάλασσας, τις λίμνης, στα  ιαματικά νερά και στις σπηλιές του Λαπίθα, όπου και η κατοικία των Λαπίθων.

Γιατί τα λέω όμως αλήθεια αυτά, αφού ανήκουν στο υπερφυσικό και στο ανώτερο, ή μήπως πάω  γυρεύοντας  να αρχίσουν οι «φωστήρες» του σχεδιασμού των μπαλωμάτων ,να ψάχνουν αλήθεια, για μία συνάντηση με την ιστορία και την παράδοση, όπως στο παρελθόν έψαχναν να γνωρίσουν τον καθηγητή Γιόχανσον?

Όμως ,αν έψαχναν αλήθεια και με σχετική ευκολία μάλιστα, τους επίσημους περιηγητές μας, Παυσανία και Στράβωνα, όχι βέβαια να τους γνωρίσουν προσωπικά, αλλά  να τους μελετήσουν, δεν θα σχεδίαζαν ασφαλώς, μπαλώματα επί μπαλωμάτων σε έναν Καϊάφα εγκαταλελειμμένο και χιλιομπαλωμένο.

Θα τολμούσαν να ανασύρουν από τα συρτάρια του υπουργείου Τουρισμού την πρόταση τουριστικής επένδυσης  Γεωργακόπουλου του 2004, η οποία  έφτασε μεν προς συζήτηση στην Βουλή, αλλά αποσύρθηκε για διάφορους λόγους πολιτικής και  παραπολιτικής και μάλλον δεν είχαν τα κότσια να την υλοποιήσουν, αξιοποιώντας απόλυτα το πιο ελκυστικό  τουριστικό «φιλέτο» της χώρας μας, στα πλαίσια των συνθηκών NATURA και RAMSAR.

Και βέβαια η κυβέρνηση και η διοικητική εξουσία των Αθηνών, τόσο καταλαβαίνει ,τόσα πράττει, η τοπική κοινωνία όμως ,με τους θεσμούς, τους αντιπροσώπους, τους αιρετούς και τους διορισμένους  και με τους ενεργούς της πολίτες, γιατί αλήθεια, κάθεται και ακούει παραμύθια και δεν αντιδρά στο έλασσον, που αποτελεί ουσιαστικά τροχοπέδη για το επιθυμητό και διαφαινόμενο μείζον?

Ερώτηση απλή για τον καθένα μας, ακατανόητη και αναπάντητη όμως  για όλους μας δυστυχώς.-

Επαναδημοσίευση από τις ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ της 4.6.2013, σαν τότε και σήμερα……

Συνταξιούχος τραπεζικός υπάλληλος, Αρθρογράφος στην εφημερίδα «ΠΑΤΡΙΣ».