Καταχρεωμένος ο φίλος…

Χρωστάει ο φίλος μας στην τράπεζα 300 χιλιάδες ευρώ, αλλά δεν μπορεί να πληρώνει τα τοκοχρεολύσια, γεγονός που αναγκάζει την τράπεζα κάθε εξάμηνο να τον αναχρηματοδοτεί με το ισόποσο, εκβιάζοντάς τον ταυτόχρονα να εξοφλεί μόνο τους τόκους, μπας και μπορέσει σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα, να ανακάμψει τα οικονομικά του και να μπορεί πλέον να εξυπηρετεί τακτικά το δάνειό του.

Προβληματίζεται όμως η τράπεζα, γιατί ο πελάτης της δεν κάνει τίποτα για να προσελκύσει επενδυτές, να ανοίξει νέες αγορές, να αυξήσει την παραγωγή, να κάνει εξαγωγές και να εισπράξει κέρδη και υπερκέρδη, ώστε να μπορέσει να ξεχρεώσει, αλλά και να επανεπενδύσει δικά του κεφάλαια για μεγιστοποίηση του κέρδους και απεξάρτησή του από την τράπεζα, με τα προαπαιτούμενα, αιτούμενα, προσημειώσεις, υποθήκες κλπ.

Κάτι πήγε να κινηθεί στο λιμάνι του Πειραιά, αλλά είναι δύσκολα τα πράγματα, αφού οι εργατοπατέρες του συνδικαλισμού θέλουν να έχουν λόγο, αλλά και οι ιδεολήπτες της πολιτικής εξουσίας, αδυνατούν να αντιληφθούν ότι μπορεί να υπάρχουν και ιδιωτικές επιχειρήσεις, παράλληλα και ανταγωνιστικά με τις κρατικές.

Και στην συνέχεια, άρχισαν κάποιες διαδικασίες για παραχώρηση ορισμένου χρόνου του μεγάλου οικοπέδου στο Ελληνικό, για κατασκευή τουριστικού και εμπορικού κέντρου παγκόσμιας εμβέλειας, αλλά και εκεί κολλάει το ζήτημα, αφού παραπέμπεται η υπόθεση στα δικαστήρια, που καλούνται να υποκαταστήσουν το κράτος και να κυβερνήσουν στην θέση της πολιτικής εξουσίας.

Είναι και μία τουριστική περιοχή που λέγεται νομός Ηλείας, με την Αρχαία Ολυμπία, την Ήλιδα, την Ανδρίτσαινα, την Φιγαλεία, τον Καϊάφα, την Σκυλλουντία, που στενάζει στην εγκατάλειψη και στην φτώχια, ζητάει αυτοκινητόδρομο, σιδηρόδρομο, Πανεπιστήμιο και που ζητάει τελικά, εκεί παραμένει σαν ζήτουλας στο περίμενε και στο καρτέρα το, μπορεί  να έρθει μόνο του.

Είναι απελπισμένος ο φίλος μας, περικόπτει μισθούς, ασφαλιστικές εισφορές, μειώνει την απασχόληση, απολύει κόσμο, περιορίζει τις δικές του δαπάνες, δεν πληρώνει προμηθευτές, του κατάσχουν προϊόντα και χρήματα από τις λίγες πωλήσεις που κάνει και τελευταία η τράπεζα τον απειλεί και τον συμβουλεύει ταυτόχρονα λέγοντάς του ξεκάθαρα «Σε βαρέθηκα, φύγε και πήγαινε στις αγορές», του συνιστά φιλικά και καθαρά, «βρες άλλη τράπεζα και δανείσου ώστε να με ξεχρεώσεις», δεν πάει άλλο, είσαι κακομαθημένος.

Μόνο ένα σχέδιο Μάρσαλ, που σημαίνει δανεικά και αγύριστα. Μπορεί να σε σώσει και να γλυτώσουμε και εμείς από την γκρίνια σου και τις απειλές σου, ότι θα σκίσεις τα μνημόνια και θα διαγράψεις μονομερώς το χρέος, ενώ ξέρεις πως αυτά δεν συμβαίνουν ούτε στις ιθαγενείς του Αμαζόνιου, πόσο μάλλον στην πολιτισμένη κοινωνία μας, μέλος της οποίας λες και εσύ ότι είσαι.

Σταμάτα λοιπόν το παραμύθι, βρες μια άλλη τράπεζα να σε χρηματοδοτήσει και μπορούμε να τριτεγγυηθούμε υπέρ της νέας τράπεζας, αν φυσικά μας υπογράψεις ρήτρα ανάπτυξης με νέο μνημόνιο, ανακεφαλαίωσης όλων των προαπαιτούμενων και σαφούς αναφοράς στα νέα αιτούμενα.

 

 

Συνταξιούχος τραπεζικός υπάλληλος, Αρθρογράφος στην εφημερίδα «ΠΑΤΡΙΣ».