Και ο μηνάς έχει εννιά…

Είχε εννιά ο μήνας χθες, με τη βοήθεια και της βροχής όλα ήταν υπέρ μας και είχαμε πραγματικά μία χαλαρή ημέρα, ευρισκόμενοι ασφαλώς εντός και κατά κανόνα ξάπλα, με την συντροφιά της κρατικής τηλεόρασης, γιατί ιδιωτική αποφεύγουμε να βλέπουμε, απλά κοιτάζουμε καμιά φορά και αλήθεια ήταν ένα σκηνικό τέλειο, έτσι που μπορούμε να πούμε και ο μήνες είχε εννιά.

Και βέβαια συνεχίζουμε, δεν έχουμε κανένα λόγο να αντικαταστήσουμε την κατάσταση της χαλαρότητας που μπορούμε να διάγουμε με οτιδήποτε άλλο, ούτε ακόμη και αν μας διόριζαν στο Δημόσιο, όσοι βέβαια δεν είμαστε συνταξιούχοι και όσοι από τους υπόλοιπους θα ήθελαν να εργαστούν και να εγκαταλείψουν τα «εννιαήμερα» του μήνα.

Το μεγάλο μας κέρδος βέβαια είναι ότι έχουμε πακεταρισμένη και κονσερβοποιημένη ενημέρωση, ακόμη και σε διαφημιστικά σποτ και ειδήσεις σε επανάληψη, για πολλά θέματα , που αλλιώς δεν θα μπορούσαμε πουθενά να την βρούμε, κέρδος βέβαια που συμβάλει στην διατήρηση ή επαναφορά του εγκεφάλου μας σε χαλαρή κατάσταση, σημαντικό γεγονός και για ολόκληρο το σώμα μας.

Έτσι λοιπόν δεν περιμένουμε να έρθει η ένατη ημέρα του επόμενου μήνα και στη συνέχεια των μεθεπόμενων, αλλά παραμένουμε στην ένατη ημέρα του τρέχοντος μήνα, που την δοκιμάσαμε και ξέρουμε ότι μας βολεύει τέλεια και ότι λίγο ή περισσότερο όλες οι ένατες ημέρες θα είναι ίδιες, γεγονός άλλωστε αναμφισβήτητο, αφού η λαϊκή σοφία, που καθιέρωσε το ιστορικό πλέον και ο μήνας έχει εννιά, δεν μπορεί να αντικατασταθεί ή να παραβλεφτεί.

Μας λένε πολλά και διάφορα, κυβέρνηση και αντιπολίτευση, κυρίως για μνημόνια, προαπαιτούμενα ,αιτούμενα, εγγυήσεις, εξασφαλίσεις, αποφεύγοντες βέβαια να ομιλούν για αξιοπρέπεια, ανεξαρτησία  και κυρίως αποφεύγουν να μιλάνε για επενδύσεις, ανάπτυξη, εργασία, λιγότερη φορολογία, αύξηση μισθών και συντάξεων στα επίπεδα του 2009, αν και προεκλογικά τα έλεγαν, αλλά εμείς αραχτοί και χαλαροί παραμένουμε στις εννιά του μήνα.

Μπορεί το πολιτικό μας σύστημα να βολεύετε βέβαια έτσι, αλλά αφού εμείς είμαστε βολεμένοι, ουδόλως μας ενδιαφέρει, αν βέβαια έχει το ίδιο πρόβλημα ας μας αλλάξει, αν βέβαια δεν διαταράσσεται η ηρεμία και η χαλαρότητα την οποία διάγει και το ίδιο, ευρισκόμενο σίγουρα, από ετών στην κατάσταση, «και ο μήνας έχει εννιά».

Θα έλεγε κάποιος πως μάλλον θα έπρεπε εμείς να αλλάξουμε την συμπεριφορά του πολιτικού μας συστήματος, ως κυρίαρχος λαός και ενεργοί πολίτες, αλλά ποιος μπλέκει τώρα σε τέτοιες διαδικασίες, αφού αφενός μεν δεν επιθυμούμε να διαταράξουμε την ηρεμία μας, αφετέρου δε και αν πούμε ότι αλλάζουμε το πολιτικό μας σύστημα, μήπως ξέρουμε που θα βρούμε το καλύτερο, αλλά και αν ρισκάρουμε ξέρουμε τι θα μας βγει;

Άρα λοιπόν παραμένουμε χαλαροί, ήρεμοι, ψύχραιμοι, περίπου σε κατάσταση νάρκωσης, έτσι που να είμαστε απόλυτα συνεπείς και πειθαρχημένοι με την λαϊκή ρήση «και ο μήνας έχει εννιά».