Κωνσταντίνος Μητσοτάκης: Μια ζωή πρωταγωνιστής

6 Μαΐου 2012 Μαρίκα Μητσοτάκη

29 Μαΐου 2017 Κωνσταντίνος Μητσοτάκης

Εκεί στο γραφικό και ήρεμο μικρό κοιμητήριο, στο ξωκλήσι του Τιμίου Σταυρού μέσα στα δέντρα και στις φυλλωσιές στα βράχια του Αργουλιδέ κοιμάται από το απόγευμα της Πέμπτης ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Εκεί πήγαινε για να τιμήσει την μνήμη της μάνας του, Σταυρούλας Πλουμιδάκη – Μητσοτάκη και έκανε πανηγύρι στο χωριό της μικρής εκκλησίας κάθε χρόνο στις 14 Σεπτεμβρίου. Από εκεί θα αγναντεύει τα «Λευκά Όρη» χιονισμένα ακόμη και σήμερα, και θα βλέπει το ήρεμο ηλιοβασίλεμά του.

Η επιλογή του για την τελευταία του κατοικία δείχνει την μεγάλη του αγάπη για τον τόπο που γεννήθηκε, μεγάλωσε και έκανε τα πρώτα του βήματα στην πολιτική.

 

Ήταν δύσκολο πολύ για τον βαφτισιμιό του αρχιτέκτονα να το κατασκευάσει. Όμως και εκεί βοήθησε  ο ίδιος να δημιουργηθεί δείχνοντας πόσο δυνατός ήταν.

Με το ριζίτικο τραγούδι: «Σε ψηλό βουνό καθόταν ο αϊτός…» και με κρητικές μαντινάδες.

«Σήκω επάνω Αρχηγέ που πας αυτή την ώρα…»

Πλάι στη γυναίκα που αγάπησε τόσο πολύ στην ζωή του, την Μαρίκα του. Έχοντας και οι δύο δημιουργήσει το πιο ουσιαστικό κομμάτι της ζωής του, την ενωμένη και αγαπημένη οικογένειά τους.

Σύμβολο αγάπης – πίστης και αφοσίωσης. Αυτά τα διακρίναμε τόσο σε όλη την πολιτική του παρουσία, όσο και στις τελευταίες του στιγμές την ώρα του αποχαιρετισμού.

Εικόνες και λόγια που συγκίνησαν, δεν άφησαν κανέναν να μην νιώσει ότι τελικά αυτό το δέσιμο αγάπης και καρδιάς είναι η υπέρτατη αξία που λέγεται «Οικογένεια».

Και είδαμε όλοι μας ακούγοντας  τα «Μεγάλα Ευχαριστώ» των παιδιών του, του Κυριάκου και της Ντόρας. Η Κατερίνα και η Αλεξία δακρυσμένες. Κρατούσαν όλοι την υπερηφάνεια ότι μεγάλωσαν σ’ ένα σπίτι με την πιο μεγάλη αγκαλιά αγάπης που το όφειλαν και στους δύο γονείς τους.

Συγκινητικές στιγμές όταν τα τα εγγόνια του που κράτησαν το άψυχο κορμί του στους ώμους τους. Και δεν τον άφησαν μόνο του όλη την νύχτα και την μέρα μέχρι την τελευταία του κατοικία. Και στο τέλος  ο αγαπημένος εγγονός που είχε το όνομά του, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης γιος του Κυριάκου και της Μαρέβας τοποθέτησε επάνω του την αγαπημένη του κατσούνα για να «τον βοηθάει να περπατάει στα Λευκά Όρη, την μεγάλη του αγάπη». Ήταν όλοι εκεί, όλα τα αγαπημένα πρόσωπα της ζωής του μονολογώντας ότι είχαν πάντα δίπλα τους τον πατέρα και δάσκαλο, τον φιλόσοφο, τον φίλο.

Ο χρόνος για τον Κων/νο Μητσοτάκη αδυσώπητος. Κινήθηκε γραμμικά προς το μέλλον πάντα εμπρός, ποτέ πίσω. Από τη νιότη του ταυτίστηκε με τον αγώνα της πολιτικής δημοκρατικής του πίστης, βάζοντας πάντα στην ψυχή του την Ελλάδα.

Ήταν εκείνος που δεν έκρυψε ποτέ την αλήθεια. Και αυτό ήταν που ειπώθηκε απ’ όλους για την πολιτική του προσωπικότητα.

Οι δικοί του άνθρωποι τον θαύμαζαν για την σοβαρότητα του λόγου του.

Έβλεπε, εκτιμούσε, έκρινε τους ικανούς, τους σοβαρούς και μορφωμένους.

Ευφυής, οραματιστής και πανέξυπνο μυαλό.

Στα 70 χρόνια έγινε ο πρωθυπουργός της χώρας που αγάπησε πάρα πολύ, λέγοντας: «Θέλω μια Ελλάδα να πρωτοπορεί, να ανταγωνίζεται τις άλλες όπως το αξίζει», και να επισημαίνει: «Είμαι διατεθειμένος να λέω πάντα την αλήθεια στον Ελληνικό λαό». Αυτή η αλήθεια ήταν το κυριότερο ατού ενός Μεγάλου Ηγέτη, γιατί είχε στην φλέβα του το αίμα του προπάππου του, Ελευθέριου Βενιζέλου, και αυτό είχε την μεγαλύτερη αξία.

Δημοσιογράφος της εφ.Πατρίς , Υπευθ. στήλης Ηλειούπολη (Επιλογές)