Κωνσταντίνος Πετρόπουλος: Ο Καζαντζίδης, ο Dylan και η σχέση του με την Ηλεία

Συνέντευξη στην Μαριάννα Μητροπούλου
mariannamitropoulou93@gmail.com

Τον Κωνσταντίνο Πετρόπουλο, τον άκουσα πρώτη φορά να τραγουδά σε ένα μικρό μπαρ, στην οδό Κωλλέτη, στα Εξάρχεια. Εκείνος και οι φίλοι του είχαν ενώσει το μαγαζί σε μια μεγάλη παρέα, με εκείνη την μαγική ουσία που φέρνει κοντά τους ανθρώπους… την καλή μουσική. Μετά από αρκετό καιρό στην Αμαλιάδα, πέτυχα ξανά τον Κωνσταντίνο να κλείνει το live του Φοίβου Δεληβοριά, ο οποίος προλογίζοντας τον και προς μεγάλη μου έκπληξη ανέφερε πως ο Κωνσταντίνος είναι ένα παιδί από τον τόπο μας. Κι ένιωσα ξέρετε, αρκετά περήφανη, συνειδητοποιώντας πως αυτός ο χαρισματικός μουσικός είναι από τα μέρη στα οποία μεγάλωσα κι εγώ.

Ο Κωνσταντίνος λοιπόν, μεγάλωσε στον Κόροιβο Ηλείας και πήγε σχολείο στην Γαστούνη. Οι σπουδές δημοσιογραφίας τον οδήγησαν στην Πάτρα, την οποία άφησε για να πάει στρατό, κι από εκεί κι έπειτα εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου ζει και δημιουργεί μέχρι και σήμερα. Στην πρωτεύουσα εργάστηκε σε μουσικά sites και σε web radio, ενώ παράλληλα έκανε τα πρώτα του βήματα στον χώρο της μουσικής.

Το 2017 ηχογραφεί τον πρώτο του δίσκο, ο οποίος φέρει τον τίτλο «Λαθραναγνώστης», έχει εμφανιστεί σε μεγάλες μουσικές σκηνές και φεστιβάλ, ενώ πρόσφατα ηχογράφησε ένα ΕΡ με 4 νέα κομμάτια.

Την ερχόμενη Παρασκευή όσοι βρίσκεστε στην Αθήνα, μπορείτε να τον βρείτε στη σκηνή του «Ορφέα», στην Κυψέλη, στην οδό Φωκίωνος Νέγρη 25. (εδώ μπορείτε να εξερευνήσετε το μουσικό του κανάλι στο youtube)

Πότε και πως ξεκίνησε η σχέση σου με την μουσική;

Από μικρός θυμάμαι να τραγουδάω ή σφυρίζω πάντα και παντού, σε σημείο εκνευριστικό. Στο δημοτικό οι γονείς μου με έγραψαν πιάνο.. Άρχισα να μαθαίνω αλλά το παράτησα (πράγμα για το οποίο μετανιώνω τώρα). Κιθάρα έμαθα στα 18 μου, όταν ήμουν Πάτρα για σπουδές και συγκατοικούσα με έναν φίλο ο οποίος έπαιζε και μου έδειξε τα βασικά.

Ποια ήταν τα ακούσματα σου στην παιδική και εφηβική σου ηλικία και τι ρόλο παίζουν στις στιγμές δημιουργίας του σήμερα;

Στην παιδική μου ηλικία άκουγα ότι έπαιζε στο σπίτι. Ο πατέρας μου είναι φαν του Καζαντζίδη οπότε έγινα κι εγώ. Μεγάλωσα με παλιά λαϊκά (Καζαντζίδη, Διονυσίου, Αγγελόπουλο κ.α.) Επίσης πολύ Ξυλούρη θυμάμαι να ακούει ο πατέρας μου. Η μάνα μου είναι του πιο έντεχνου (γέλια). Όλα αυτά λοιπόν ήταν τα ακούσματα μου και δεν τα απαρνιεμαι.. Ακόμα τα ακούσω και μάλιστα διασκευάζω κάποια από αυτά, στα live μου! Δεν ξέρω αν δεν φαίνεται, αλλά σίγουρα υπάρχουν επιρροές κι από αυτά μέσα στα τραγούδια μου. Από τα 17-18 και μετά άρχισα “ν’ ανακαλύπτω τον κόσμο” και να ακούω αλλά πράγματα. Dylan π.χ που είναι ο αγαπημένος μου. Αλλά τελικά κι αυτός λαϊκός είναι..

Πως θα περιέγραφες τη μουσική σου;

Στην σελίδα μου στο Facebook, την περιγράφω σαν Pop/Rock. Σε ένα άρθρο είχαν γράψει ότι κάνω “Σκωπτικό Ροκ” και μ’ άρεσε κι αυτή η προσέγγιση.

“Λαθραναγνώστης”: Ποια είναι η ιστορία αυτού του δίσκου;

Ο Λαθραναγνώστης, είναι μια λέξη που μου χε μείνει από την έκθεση στο σχολείο μάλλον. Μου φαινόταν πολύ οικεία αλλά κατάλαβα πως δεν είναι για τους υπόλοιπους (γέλια). Είχα το ομώνυμο τραγούδι οπότε ο Φοίβος Δεληβοριάς, που του αρέσουν οι “περίεργες” λέξεις, μου είπε να ονομάσω έτσι όλον τον δίσκο! Έχει 10 τραγούδια που είναι γραμμένα από το 2010 που ξεκίνησα να γράφω, μέχρι το 2017 που ηχογραφήθηκε. Μπορείτε να τον ακούσετε στο YouTube.

Έχεις εμφανιστεί σε αρκετές μουσικές σκηνές και φεστιβάλ, ποια είναι τα συναισθήματα που σου βγαίνουν σε ένα live?

Πάντα χαίρομαι να παίζω. Ειδικά αν υπάρχει ένθερμο κοινό. Μπορεί κάποιες φορές να πω ότι “σήμερα δεν θέλω να παίξω” αλλά μόλις πηγαίνω στο Live βρίσκω την όρεξη. Το άγχος είναι για τα 1-2 πρώτα τραγούδια. Μετά είναι απολαυστικό.

Σε είδαμε σε κάποια πολύ ωραία live και στον τόπο καταγωγής σου, την Ηλεία. Είναι διαφορετική η αίσθηση του να παίζεις την μουσική σου στα «δικά σου» μέρη;

Εκεί ξεκίνησα να παίζω. Οπότε χαίρομαι όταν γυρίζω και παίζω στα μέρη μου γιατί βλέπω φίλους, συγγενείς και γνωστούς. Αυτοί είναι οι πιο αυστηροί, έτσι όταν τους βλέπω από κάτω να συμμετέχουν και να περνάνε καλά, το χαίρομαι διπλά.

Αν έπρεπε να διαλέξεις την πιο σημαντική στιγμή σου στην μέχρι σήμερα καλλιτεχνική σου πορεία, ποια θα ήταν αυτή;

Το πιο σημαντικό νομίζω είναι ότι άνθρωποι που εκτιμώ και που άκουγα από πριν (όπως οι Βαγγέλης Γερμανός, Φοίβος Δεληβοριάς, Υπόγεια Ρεύματα, Ματουλα Ζαμανη, Σπυρος Γραμμενος ΧατζηΦραγκέτα κ.α.), έχουν ακούσει τα τραγούδια μου και με εμπιστεύονται και με στηρίζουν.

Με ποιο στίχο (δικό σου ή και όχι) θα μπορούσες να μας περιγράψεις την ζωή σου;

Όλοι οι δικοί μου είναι αντιπροσωπευτικοί, γιατί γράφω κάπως υπερβολικά μεν, αλλά αυτοβιογραφικά δε. Οπότε θα διαλέξω έναν αγαπημένο μου, του Τζίμη Πανούση.

“Συγχώρα με κουκλίτσα μου, γεννήθηκα δειλός

Κληρονομώντας τις φοβίες της μαμάς μου..”

Ποια τα μελλοντικά σου σχέδια;

Εχω ηχογραφήσει ήδη 4 κομμάτια που θα ανέβουν στο YouTube στο επόμενο διάστημα. Είναι διασκευές ξένων τραγουδιών στα ελληνικά! Επέλεξα 4 αγαπημένα μου τραγούδια (2 του Dylan, 1 των Oasis κι 1 των Pogues) τα έφερα στα μέτρα μου και έγραψα στίχους. Αυτο το EP θα έχει τον τίτλο “Τα Καβεράκια”. Εκ του αγγλικού Cover κι επειδή παραπέμπει και λίγο στον πρώτο δίσκο του Γερμανού “Τα μπαράκια”. Επίσης την Παρασκευή 15/11 έχω ένα Live στη μουσική σκηνή “Ορφέας” στην Φωκίωνος Νέγρη στην Κυψέλη. Οπότε τα λέμε εκεί..