Λευτέρης Ντάβαρης: «Το karate διαμορφώνει χαρακτήρες»

 

Κάνε ότι καλύτερο μπορείς
δίνοντας το 100% των δυνατοτήτων σου

 

«…Ο αθλητισμός πρέπει να έχει και σύγκρουση και μάχη… τα συναισθήματα που απελευθερώνονται είναι ο παρακινητικός παράγοντας για την ανάπτυξη αποφάσεων και επιλογών, άρα και των ανάλογων αντιδράσεων, που βοηθάνε στην εξέλιξη της προσωπικότητας. Ποιός άνθρωπος στην κοινωνία μας δεν θέλουμε να έχει αποφασιστικότητα, αντίληψη, πρωτοβουλίες;», τάδε έφη Λευτέρης Ντάβαρης

Ο Λευτέρης είναι πρωταθλητής και προπονητής στο άθλημα που λατρεύει και που ασχολείται τα τελευταία 15 χρόνια, την αρχαία ιαπωνική πολεμική τέχνη του KarateWadoRyu. Στο πλευρό του από την πρώτη στιγμή μέχρι και σήμερα, ο δάσκαλός του Διαμαντής Κρεμμύδας

Ποτέ δεν χάνει. Η κερδίζει ή μαθαίνει. Καλύπτει μόνος του τα έξοδα γα τους αγώνες ελλείψει επιχορηγήσεων από το κράτος. Πολυτέλεια οι επιχορηγήσειςκαι οι χορηγοί άφαντοι …Κάνει ότι καλύτερο μπορεί δίνοντας το 100% των δυνατοτήτων του

Οι διακρίσεις που έχει αποσπάσει: από απλά πρωταθλήματα μέχρι μεσογειακά και διεθνή τουρνουά…

Ο 23χρονος Λευτέρης είναι αυτοδημιούργητος, δυναμικός, αισιόδοξος. Με την σοβαρότητα του πρωταθλητή και το χιούμορ του σίγουρου  νικητή αναλαμβάνει με την συνέντευξή του στην «Πατρίς» να μας φωτίσει τη γκρίζα «γωνιά» των πολεμικών τεχνών, επιχειρώντας (και καταφέρνοντας)  να διαλύσει τον κακό μύθο, που θέλει τις πολεμικές τέχνες και ιδίως το καράτε βίαιο, επιθετικό, αποτρόπαιο, αλητεία.

 

Πόσα χρόνια ασχολείσαι με τον αθλητισμό και πόσα με τον πρωταθλητισμό;

Ασχολούμαι  με το συγκεκριμένο άθλημα από το 2003. Δύο χρόνια μετά είχα την πρώτη μου συμμετοχή στο πανελλήνιο πρωτάθλημα και κατέκτησα το πρώτο μου χρυσό μετάλλιο. Έτσι ξεκίνησε για μένα ο πρωταθλητισμός. Φυσικά. Αβίαστα…

Ποιές είναι οι πιο σημαντικές διακρίσεις σου;

Μέχρι στιγμής έχω πάνω από 50 διακρίσεις σε ελληνικά πρωταθλήματα και σε διεθνείς αγώνες. Κάθε ένα μετάλλιο  για εμένα είναι σημαντικό. Αν θα τα έβαζα σε μια σειρά ξεχωριστή για μέναθέση θα είχαν τα μετάλλια του πανελλήνιουπρωταθλήματοςγιατί ο  στόχος κάθε αθλητή είναι να είναι πρώτος στην χώρα του.

Ακολουθούν  τα μετάλλια  σε διεθνείςαγώνες και η 5η θέση στο μεσογειακόπρωτάθλημα .

Πόσες ώρες την ημέρα προπονείσαι;

Οι ώρες της προπόνησης είναι συνάρτηση των απαιτήσεων του προγράμματος που ακολουθώ. Σε περίοδο συντήρησης η προπόνησή  μου φτάνει περίπου στις 2μιση ώρες, ενώ σε περίοδο προετοιμασίας  στις 5-6 ώρες ημερησίως.

Ακολουθείς μία συγκεκριμένη διατροφή; Αν ναι, τι είδους;

Δεν ακολουθώ κάποια συγκεκριμένη διατροφή. Το μόνο που προσέχω  είναι να παραμένω  στην κατηγορία μου τα -60kg. Τρώω τα πάντα αλλά με …μέτρο.

Πιστεύεις ότι έχεις κάνει θυσίες για να φτάσεις ως εδώ;

Έχω κάνει πολλές θυσίες έως τώρα γιατί ένας αθλητής πρέπει ν ακολουθεί ένα πρόγραμμα. Σίγουρα στερείσαιεξόδους,εκδρομές  και πολλάακόμη όμως όταν στο τέλος επιτυγχάνεις το στόχο σου όλα αυτά  μοιάζουνασήμαντα.

Πόσο εύκολο είναι να τραυματιστεί κανείς στο άθλημα;

Είναι εύκολο να τραυματιστείς αν και υπάρχουν τα προστατευτικά. Όλοι μας έχουμε υποστεί  τραυματισμούς,  εγώ  ευτυχώς μικρούς που δεν με έχουν εμποδίσει να χάσω αγώνα

Έχεις άγχος τις παραμονές των αγώνων;

Έχωάγχος όπως είναι  λογικόγιατί κάθε αγώνας είναι έναςστόχος για μένα.  Η «καλή ψυχολογία» πριν από ένα αγώνα είναι πράγματι θεμελιώδους σημασίας. Η ψυχολογία είναι το Α και το Ω στον αθλητισμό. Αν δεν έχεις καλή ψυχολογία, όσο γυμνασμένος και δυνατός αν είσαι σωματικά, είναι δώρο άδωρο. Σε αυτό το επίπεδο, πρέπει να ξέρεις πώς να ετοιμάζεις τον εαυτό σου πνευματικά και να έχεις την ικανότητα να απομονώνεσαι από το οτιδήποτε για να προετοιμαστείς με τον καλύτερο τρόπο.

Πώς αισθάνεσαι μετά από μία ήττα;

Μια ήττα γενικά επιδρά στην  ψυχολογία μου όμως μέσα από το καράτε έχω μάθει πως ακόμα και μια ήττα είναι σημαντική. Άλλωστε (γέλια) ποτέ δεν χάνω. Ή κερδίζω ή μαθαίνω.

Υπήρχαν στιγμές απογοήτευσης που να ήθελες να τα παρατήσεις;

Έχουν υπάρξει στιγμές που έχω απογοητευτεί  αλλά όχι σε σημείο που να θέλω να τα παρατήσω γιατί μέσα από το καράτε έχω μάθει να παλεύω για αυτό που αγαπώ.

Τι σε ωθεί μέχρι τώρα να συνεχίζεις αυτό το άθλημα;

Το έχω κάνει τρόπο ζωής, πλέον προτιμώ να κάνω προπονήσεις από το να ασχοληθώ με κάτι άλλο, π.χ. να σερφάρω με τις ώρες στο Internet.

Ξέρω ότι παράλληλα εργάζεσαι. Καταφέρνεις να βρίσκεις ισορροπία μεταξύ προπονήσεων και δουλειάς;

Το να δουλεύω και παράλληλα να κάνω  προπονήσεις είναι πολύ κουραστικό για μένα. Από την άλλη η δουλειά μου στερεί αρκετές ώρες προπονήσεις και κάποιες φορές  και προπονήσεις της εθνικής ομάδας . Βέβαια πρέπει να δουλεύω για να καλύπτω τα έξοδα των αγώνων μου και των προπονήσεων μου αφού δεν υπάρχουνεπιχορηγήσεις του κράτους  και είναι δύσκολο στις μέρες μας να  βρεις χορηγούς

Τι χρειάζεται κάποιος για να διακριθεί στο άθλημα;

Ικανότητα προετοιμασία προσπάθεια επιθυμία  υπομονή και επιμονή.Το ποια είναι η επίδοση κάποιου είναι καθαρά ατομικό θέμα και εξαρτάται  από το πόσο συχνά προπονείται και κυρίως πόσο σοβαρά το βλέπει.

 

Η Ελλάδα προωθεί το καράτε;

Η Ελλάδα δε μπορώ να πω ότι προωθεί το άθλημα αφού δε μας καλύπτει τα έξοδα για τους  αγώνες μας. Ωστόσο ελπίζω πως θα γίνουν αλλαγές προς το καλύτερο

Θα παρότρυνες κάποιον να αρχίσει το karate και γιατί;

Συνεχώς  λέω σε πολλούς μικρούς να αρχίσουν να ασχολούνται με το καράτε αφενός γιατί θα υπάρξουν φορές που  θα χρειαστεί να υπερασπιστούν τον εαυτό τους και αφετέρου γιατί ο αθλητισμός πρέπει να γίνει τρόπος ζωής για όλους μας.

Σήμερα, εκτός από αθλητής είσαι πλέον και προπονητής. Πόσο δύσκολο είναι να συνδυάζεις αυτές τις ιδιότητες;

Είναι αρκετά δύσκολο γιατί και τα δυο είναι απαιτητικά σε ενέργεια. Πρέπει να είσαι συγκεντρωμένος στις προπονήσεις και μετά να δώσεις την απαραίτητη προσοχή στους μαθητές σου. Εγώ αγαπώ και τα δυο και προσπαθώ να δίνω τον καλύτερο μου εαυτό και στα δυο

 Όταν σε μια προπόνηση ή σε έναν αγώνα έχεις φτάσει στα όριά σου, ποιο είναι το κίνητρο για να σηκωθείς και να συνεχίσεις;

Η αλήθεια είναι ότι το άθλημα απαιτεί πολύ συχνά να κάνεις υπερβάσεις. Στη δική μου περίπτωση, οι λόγοι που με οδηγούν να κάνω υπερβάσεις είναι περισσότεροι ηθικοί: θέλω να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ ώστε το βράδυ που θα πέσω μόνος μου για ύπνο με τον εαυτό μου να ξέρω ότι έδωσα για μια ακόμα φορά το 100%.

 

 

 

*Συνέντευξη στη Γιούλη Ηλιοπούλου