Λίνα Λύγκα: «Η μουσική και η φαντασία μας απελευθερώνουν»

«Η σύνθεση ενός τραγουδιού είναι η μεγαλύτερη συγκίνηση», επισημαίνει η 18χρονη Λίνα Λύγκα

Η σημερινή Εν Οίκω καλεσμένη έχει αφιερώσει από πολύ μικρή ηλικία μεγάλο μέρος του χρόνου της στον πολιτισμό και στη Μουσική. Η 18χρονη Λίνα Λύγκα από τον Πύργο, μεταξύ των αριστούχων στις φετινές Πανελλαδικές, αποκάλυψε στην εφ. «Πατρίς» τις καλλιτεχνικές πτυχές του εαυτού της και μας μίλησε για το βιολί, για τη συμμετοχή στα «Χρώματα της Ήλιδας» και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου, καθώς και για τα μειονεκτήματα που η ίδια διαπίστωσε στο εκπαιδευτικό σύστημα.

Η συζήτηση ξεκίνησε από τις Εξετάσεις και το πώς βίωσε όλη την περίοδο της προετοιμασίας. Σύμφωνα με τη Λίνα, υπήρχαν και θετικά αποτελέσματα.

«Ο ήχος του βιολιού αποτυπώνει καθαρά το συναίσθημα», δηλώνει στην εφ. «Πατρίς» η Λίνα Λύγκα

«Ήταν κουραστική χρονιά, αλλά μας έφερε πιο κοντά στους εαυτούς μας διότι ανακαλύψαμε πτυχές που δεν γνωρίζαμε και οι οποίες είναι συνδεδεμένες με το εκπαιδευτικό σύστημα στην Ελλάδα», τονίζει στην εφ. «Πατρίς» και εξηγεί τι είναι αυτό που δεν της άρεσε.

«Σε όλες τις βαθμίδες, η ελληνική εκπαίδευση, εξαντλείται στον μονόπλευρο προσανατολισμό στο επάγγελμα και περιορίζει πάρα πολύ τη νεανική φαντασία, η οποία είναι η μοναδική ιδιότητα που θα μπορούσε να μας απελευθερώσει. Οι Πανελλαδικές είναι το αποκορύφωμα αυτής της διαδικασίας περιορισμού», αναφέρει στην εφ. «Πατρίς» η Λίνα, προσθέτοντας ότι το σχολείο δεν βοηθά πολύ τους μαθητές και τις μαθήτριες να ανακαλύψουν και να καλλιεργήσουν δεξιότητες και ταλέντα στα οποία έχουν κλίση.

«Το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα περιορίζει την καλλιτεχνική αλλά και την αθλητική διάσταση της παιδείας, διότι δεν έχει τις αναγκαίες υποδομές και δεν προσφέρει δυνατότητες συμμετοχής σε τέτοιες δράσεις. Το μάθημα των Εικαστικών ή της Μουσικής είναι στην άκρη και υποτιμημένο σε σχέση με τα Μαθηματικά ή τη Φυσική. Ακόμα και σε αυτά όμως τα μαθήματα, προωθείται η αυστηρή θεωρία καμία πράξη, έτσι όπως είναι δομημένα», αναλύει –εύστοχα ομολογουμένως- η 18χρονη Λίνα.

«Ο ήχος του βιολιού αποτυπώνει καθαρά το συναίσθημα», δηλώνει στην εφ. «Πατρίς» η Λίνα Λύγκα

Η πολυδιάστατη γοητεία του βιολιού

Εδώ και περίπου επτά χρόνια η Λίνα Λύγκα παίζει βιολί και συμμετέχει από τα 14 της στη συναυλιακή ορχήστρα «Τα Χρώματα της Ήλιδας». Μιλώντας στην εφ. «Πατρίς», περιγράφει το πώς ήρθε σε επαφή με το βιολί και τι είναι αυτό που τη γοήτευσε.

«Μου άρεσε πολύ ένα μεταλλόφωνο που είχαμε στο σπίτι και πάντα ήθελα να ασχοληθώ με τη Μουσική. Σε μια συναυλία είδα μια κοπέλα που έπαιζε και μου άρεσε πολύ το σχήμα και ο ήχε. Έτσι γεννήθηκε μέσα μου και το επέλεξα, με την παρότρυνση των γονιών. Θεωρώ ότι μετά τα πνευστά είναι το πιο δύσκολο όργανο, όμως οι δασκάλες που είχα με παρότρυναν και με ενθάρρυναν να το συνεχίσω», μας διηγείται και στη συνέχεια ανασύρει από μέσα της ορισμένα από τα συναισθήματα που την πλημμυρίζουν.

«Το βιολί ανακουφίζει την ψυχή σου και σε φέρνει σε αρμονία. Είναι ένα όργανο με ιδιαίτερο ήχο, ο οποίος αποτυπώνει πολύ καθαρά το ανθρώπινο συναίσθημα. Είναι ταυτόχρονα δύσκολο και μαγικό», τονίζει η Λίνα.

Σύμφωνα με την ίδια, όμως, το βιολί έχει και έντονη κοινωνική διάσταση, καθότι ανοίγει δρόμους σε γνωριμία με άλλους ανθρώπους. «Προσφέρει σημαντικές εμπειρίες, κοινωνικές και καλλιτεχνικές.

«Ο ήχος του βιολιού αποτυπώνει καθαρά το συναίσθημα», δηλώνει στην εφ. «Πατρίς» η Λίνα Λύγκα

Στην επόμενη ερώτηση, προσπάθησα να δω τη σκέψη μιας 18χρονης για τη σημασία της μουσικής, ώστε να δω πώς σκέφτεται η νεότερη γενιά.  Η απάντησή της ώριμη και αφοπλιστική.

«Η μουσική είναι πολύ σημαντική στη ζωή μου. Ακούω καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας και πιστεύω ότι είναι απαραίτητη σε όλους τους ανθρώπους. Μέσα από τη μουσική μπορούν να κατανοήσουν την κοινωνική τους πτυχή. Σήμερα ο σύγχρονος νέος προτιμά να εκφράζεται καλλιτεχνικά –όχι απαραίτητα μόνο μέσα από τη μουσική- παρά μέσω της πολιτικής. Επομένως, αν η κοινωνία θέλει να αφουγκραστεί τη νεανική φωνή, θα πρέπει να αφήσει τον ανάλογο χώρο έκφρασης…», υπογραμμίζει στην εφ. «Πατρίς» η Λίνα.

«Τα Χρώματα της Ήλιδας είναι μουσική όαση», υπογραμμίζει η Λίνα Λύγκα, η οποία συμμετέχει στην Ορχήστρα από τα 14 της

Κιβωτός πολιτισμού «Τα Χρώματα της Ήλιδας»

Η συμμετοχή της στα «Χρώματα της Ήλιδας» είναι μια εμπειρία για την οποία μιλά με χαμόγελο ενθουσιασμού, διότι έχει συνδεθεί με την παιδική της ηλικία και της έχει προσφέρει ξεχωριστές εμπειρίες.

«Στα χρώματα της Ήλιδας συμμετέχω από 14 ετών. Είναι πολύ ωραία εμπειρία. Συνυπάρχεις μουσικά και κοινωνικά με ανθρώπους που δεν είναι επαγγελματίες αλλά ερασιτέχνες και το κάνουν σαν χόμπι, επειδή αγαπούν πραγματικά τη μουσική και τον πολιτισμό. Το απολαμβάνουμε παρά την αγωνία για το πώς θα βγει το μουσικό αποτέλεσμα κάθε φορά. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη συγκίνηση από τη σύνθεση ενός τραγουδιού» μας τονίζει η Λίνα, συμπληρώνοντας ότι «Τα Χρώματα της Ήλιδας» είναι μοναδική ψηφίδα πολιτιστικής και καλλιτεχνικής προσφοράς στην Ηλεία.

«Είναι μια ορχήστρα που εργάζεται αθόρυβα και μέσα από το έργο της προάγει την καλή και ποιοτική μουσική μέσα στον ωκεανό της μουσικής βιομηχανίας. Είναι μια όαση δροσιάς την οποία αναζητά ο σύγχρονος Έλληνας στα ακούσματά του, διότι είναι συχνά ευάλωτος σε πρότυπα που δεν ανταποκρίνονται σε αυτόν και παραμελούν τις δυνατότητες που εκ φύσεως έχει».

Για τη Λίνα το Φεστιβάλ Κινηματογράφου για Παιδιά και Νέους είναι κάτι πολύ σπουδαιότερο από αυτό που πιστεύουν οι περισσότεροι.

«Κατά τις ημέρες του Φεστιβάλ ο Πύργος γίνεται διεθνές κινηματογραφικό κέντρο. Είναι ένα σημαντικό πολιτισμικό πλεονέκτημα και συμμετείχα όλα τα χρόνια βοηθώντας εθελοντικά», μας διηγείται.

Η όμορφη συζήτηση με τη Λίνα Λύγκα περιστρέφεται γύρω από τα θετικά και τα αρνητικά της Ηλείας και πώς θα μπορούσε να προσφέρει περισσότερα στους κατοίκους της.

«Η Ηλεία είναι κομμάτι της ταυτότητάς μου και μια περιοχή με πολύ όμορφα τοπία. Θα ήθελα να μπορούσαν να επεκταθούν περισσότερο οι πολιτιστικές εκδηλώσεις. Γίνονται πολλές προσπάθειες  από ανθρώπους που θέλουν να περισώσουν ό,τι έχει απομείνει από τον πολιτισμό, αλλά είναι κρίμα να ανακόπτονται και να μην υποστηρίζονται αυτές οι ψηφίδες πολιτισμού», επισημαίνει η Λίνα, σημειώνοντας ότι θα πρέπει οι άνθρωποι να αντιληφθούν τις δυνάμεις τους.

Η Λίνα με τον πατέρα της και εκπαιδευτικό Κώστα Λύγκα

«Βασικό θεμέλιο μιας ολοκληρωμένης και καλλιεργημένης προσωπικότητας είναι η κατανόηση των δυνατοτήτων που υπάρχουν. Θα ήθελα οι πολίτες της Ηλείας να αντιληφθούν τα διευρυμένα όρια της ελευθερίας τους και να ξεφύγουν από τα δεσμά του συντηρητισμού»

Για το φινάλε τής ζητώ να παραλληλίσει την Ηλεία με ένα ποίημα ή με ένα τραγούδι. Ύστερα από λίγα δευτερόλεπτα, απαντά αφοπλιστικά και με σιγουριά: «Οι μοιραίοι» του Κώστα Βάρναλη!