Μακρίσια: Βάρδιες για τις κλοπές από τους κατοίκους

ΑπόΑναστατωμένοι και εξαιρετικά φοβισμένοι είναι το τελευταίο διάστημα οι κάτοικοι των Μακρισίων, καθώς οι κλοπές στην κοινότητά τους έχουν αυξηθεί ραγδαία.

Έντονα είναι και τα παράπονά τους για την αστυνόμευση της περιοχής, καθώς καμία εκ των κλοπών δεν έχει εξυγιανθεί, με αποτέλεσμα πλέον να είναι αυτοί που «αστυνομεύουν» τις περιουσίες τους και έχουν αναλάβει να μην αφήσουν κανέναν να τις «λεηλατήσει».

Η αστυνόμευση της περιοχής είναι συνεχής και καθημερινή, με 2-3 αρχιφύλακες να κάνουν συχνά περιπολίες προκειμένου να μειωθεί το φαινόμενο των κλοπών. Παρ’ όλα αυτά, ελάχιστο χαρακτηρίζουν τον αριθμό των αρχιφυλάκων οι κάτοικοι, αφού για να γίνει καλύτερη φρούρηση της περιοχής χρειάζεται περισσότερο αστυνομικό προσωπικό. Μ’ αυτό τον τρόπο ο ρυθμός των κλοπών δε μειώνεται και τις τελευταίες μέρες δείχνουν να έχουν αυξηθεί ακόμα περισσότερο.

Σύμφωνα με μαρτυρίες, γνωστό φαίνεται να είναι το όχημα, μάρκας SEAT όπως λένε, με το οποίο ο δράστης ή οι δράστες πραγματοποιούν τις κλοπές τους, ωστόσο μέχρι στιγμής δεν έχει καταφέρει η Αστυνομική Διεύθυνση της περιοχής να φτάσει στην εξυγίανση των υποθέσεων και στη σύλληψη των δραστών.

Αγανακτισμένοι και φοβισμένοι

Από αγανάκτηση και φόβο φαίνεται πως έχουν κατακλυστεί οι κάτοικοι, αφού το θράσος των δραστών φαίνεται πως είναι τεράστιο. Αρκετοί είναι αυτοί που φρουρούν πλέον τις περιουσίες τους και δείχνουν διατεθειμένοι ακόμα και να βιαιοπραγήσουν προκειμένου να κρατήσουν τις περιουσίες τους απαραβίαστες. Παρακάτω ακολουθούν οι δηλώσεις κατοίκων που περιγράφουν την κατάσταση των τελευταίων ημερών, αλλά και την αγανάκτησή τους:

Ανδρέας Τσαούσης:

«Οι κλοπές έχουν αυξηθεί και οι κάτοικοι πλέον κυνηγούν όσους προσπαθούν να κλέψουν τα σπίτια τους. Παλαιότερα κοιμόμασταν ακόμα και στην ύπαιθρο. Πλέον ο φόβος είναι τεράστιος και δεν υπάρχει ελευθερία όπως τότε. Πλέον φυλάμε τα σπίτια μας και αν χρειαστεί θα χρησιμοποιήσουμε βία για να μην παραβιαστούν. Ούτως ή άλλως χαμένοι βγαίνουμε, γιατί είτε θα μας σκοτώσουν αυτοί, είτε εμείς αυτούς. Η νομοθεσία ευνοεί όλη αυτή την έξαρση της κατάστασης».

Βασίλης Αμπατζής:

«Αυτή η κατάσταση είναι έντονη το τελευταίο 20ήμερο, ενώ την τελευταία βδομάδα χτύπησαν 6-7 σπίτια. Το αποκορύφωμα ήταν τη μέρα των καρναβαλικών εκδηλώσεων, όπου «χτυπήθηκαν» 3 σπίτια. Ο κόσμος φοβάται. Η αστυνομία δεν είναι αρκετή. Πλέον έχουμε ομάδα φρούρησης μέχρι το βράδυ για να φυλάμε τα σπίτια. Το χωριό έχει «αναστατωθεί» και δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει».

Γιάννης Παρασκευόπουλος:

«Επικρατεί πανικός. Οι γυναίκες δεν φεύγουν πλέον από τα σπίτια. Μαζευόμαστε νωρίς και τα ασφαλίζουμε. Τα τελευταία 2-3 χρόνια ισχύει η κατάσταση αυτή, ενώ το τελευταίο διάστημα έχει γίνει εντονότερη. Αν βελτιωθεί η αστυνόμευση, θα εξαλειφθεί και το φαινόμενο. Η κρίση είναι αυτή που δημιούργησε την κατάσταση».

Κωνσταντίνα Καραχρήστου:

«Γυρίζουν ως «πωλητές» και αλωνίζουν τα σπίτια κατοίκων. Φοβάμαι και δεν μένω ποτέ μόνη, ενώ το βράδυ ασφαλίζω καλά το σπίτι. Ζούμε πλέον με φόβο. Δεν έχω ξαναβιώσει κάτι τέτοιο. Παλιά κοιμόμασταν με ανοιχτές πόρτες. Οι κυβερνόντες φταίνε για όλα αυτά».

Μαίρη Λαζαράτου:

«Ακουστά γνωρίζω ότι γίνονται κλοπές. Μερικοί μιλάνε για το αυτοκίνητο των κλεφτών, ένα SEAT. Αφού είναι γνωστό, πως και δεν έχει πιαστεί ακόμα από την αστυνομία; Οφείλει η αστυνόμευση να είναι μεγαλύτερη και οι κάτοικοι να φυλάνε τα σπίτια όπως νομίζουν. Παλαιότερα η κατάσταση ήταν διαφορετική, αφού κοιμόμασταν έξω. Έχουμε πλέον αυτοφυλακιστεί και δε γελάμε».

Παναγιώτης Χατζόπουλος:

«Οι κλέφτες αλωνίζουν. Όταν το τμήμα διαθέτει 2-3 αστυνόμους, λογικό είναι να μην υπάρχει η επιθυμητή αστυνόμευση. Περνάνε όσο περισσότερο μπορούν, αλλά πόσο να βοηθήσουν; Οι κλοπές γίνονται όλες τις ώρες και με θράσος. Θα φτάσουμε να πάρουμε το νόμο στα χέρια μας. Την ημέρα όμως γίνονται κυρίως. Όταν βιώσεις κίνδυνο, ή θα σκοτώσεις ή θα σε σκοτώσουν».

Θανάσης Αντωνίου:

«Όλοι βρισκόμαστε σε αναστάτωση, γιατί όταν κάποιος μπαίνει στο σπίτι σου δεν ξέρεις τι θα σου συμβεί. Ραγδαία είναι η αύξηση τον τελευταίο καιρό. Προσπαθούμε να μένουμε όσο το δυνατόν περισσότερο στα σπίτια μας. Περιπολούμε το χωριό μας και προσπαθούμε να φυλαχτούμε».