Μανούλα, Μάνα, Μαμά

Άγουρο προσωπάκι, εκτυφλωτικό, λαμπερό το κοιτάζεις τώρα πια στην οθόνη του υπερήχου.

Και εσύ νιώθεις και χαϊδεύεις την υπάρξή του με την μεγαλύτερη αξία.

Ολοζώντανο και υπομονετικό να περιμένει να δει την δεσμίδα του λευκού φωτός ακριβώς για να θαυμάσεις τον Θεό και τον μικρό Θεό που είχες μέσα σου.

Τόσο διαφορετικό και συνάμα τόσο μοναδικό, όταν γίνεσαι μάνα, είναι ο καθρέπτης της ζωής μας.  Βλέποντας μαζί πάντα τα ίδια και ταυτίζοντας τις καρδιές μας. Μέσα βλέπουμε την αλήθεια που έχει ταυτότητα και πίστη. Ο μικρός θεός που φέρνουμε στον κόσμο γίνεται ο ενορχηστρωτής της ζωής μας. Ακούμε τους χτύπους της καρδιάς του δημιουργώντας το πιο  μαγικό συναίσθημα, αυτό της απόλυτης ΑΓΑΠΗΣ. Αυτό που μας κρατά αναπνεόντας μαζί του.

Δεν είναι μόνο μάνα αυτή που γεννάει… Μάνα είναι αυτή που μεγαλώνει ένα παιδί κι αυτό έχει και τη μεγαλύτερη αξία.

Αυτό που γοητεύει και μας ξεχειλίζει από πάθος και δοτικότητα.

Διάλεξα να σας γράψω σήμερα λίγες λέξεις που περνούν μέσα μου και ηλεκτρίζουν την ψυχή μου κάθε λεπτό.

Αυτό που έζησα από εκείνη. Αυτό που ζω για κείνα. Θέλω να εκφράσω ότι οι θύμησες των μανάδων εκείνες που μας λείπουν, μεταμορφώνονται σ’ εμάς και εμείς τις διαδεχόμαστε, προσπαθώντας να κρατάμε την ισορροπία μας στις σκέψεις μας. Με το ειδικό βάρος που άφησε το στίγμα της άξιας μητέρας.

Ανακάλυψε μέσα σου, ότι θα πρέπει να δώσεις σ’ εκείνα, αυτά που έχεις πάρει, δηλαδή την αγάπη και την δοτικότητα. Μάθε τους ότι στην ζωή δεν υπάρχει μόνο το μαύρο και το άσπρο, υπάρχει και το γκρι.

Δώστε παιχνιδιάρικες λέξεις, ελεύθερες και σωστές για να είναι όλα ευτυχισμένα για να γιορτάζετε μαζί τους κάθε μέρα.

Υ.Γ.: Για μένα δεν υπάρχει μέρα γιορτής για τη μητέρα. Μέσα μας πρέπει να γιορτάζεται κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε λεπτό.

Αφιερωμένο σε όλες τις μάνες, που γιορτάζουν συμβολικά φέτος

Δημοσιογράφος της εφ.Πατρίς , Υπευθ. στήλης Ηλειούπολη (Επιλογές)