Μαρία Μπαρδούση: «Καμία μητέρα δεν πρέπει να διστάζει να ζητά στήριξη»

Η Μαρία Μπαρδούση, γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αμαλιάδα, από την οποία έφυγε στα 18 της χρόνια ώστε να ξεκινήσει τις σπουδές της. Σχεδόν εννέα χρόνια μετά, γύρισε πίσω στην ιδιαίτερη πατρίδα, όντας πλέον παιδαγωγός ειδικής εκπαίδευσης, αλλά και μια πολύ ευτυχισμένη μανούλα. Στην κουβέντα που κάναμε μας μίλησε και για τις δύο τις «ειδικότητες», κυρίως όμως για το επάγγελμα της, που τόσο αγαπά.

Συνέντευξη στη Μαριάννα Μητροπούλου

Για ποιο λόγο επέλεξες να ακολουθήσεις επαγγελματική καριέρα στον τομέα της ειδικής αγωγής;

Αγαπώ τα παιδιά και μου αρέσει να ασχολούμαι μαζί τους αλλά πιο πολύ αγαπώ τα παιδιά με ιδιαιτερότητες και θα ήθελα πολύ να βοηθήσω σε αυτό το δύσκολο έργο της ειδικής αγωγής.

Τι διδακτική προσέγγιση ακολουθείς στη δουλειά σου; Μίλησε μας για αυτή.

Ακολουθώ την εργοθεραπεία, ένα τομέα τον οποίο έχω μελετήσει πιο πολύ και έπειτα έχω δουλέψει. Επιλέγω να δουλεύω με το κάθε ένα παιδί προσωπικά Έτσι ώστε ο στόχος μας να επιτευχθεί. Επίσης προτιμώ τους εξωτερικούς χώρους όπως παιδική χαρά, πάρκο, γήπεδο, ακόμα και θάλασσα. Έτσι ώστε το παιδί να νιώθει το πνεύμα του ελεύθερο και να μπορέσει να συνεργαστεί μαζί μου.

Ποια είναι η κατάσταση της ειδικής αγωγής σήμερα στην Ελλάδα; Υπάρχει ακόμη το “στίγμα” ή οι άνθρωποι απευθύνονται άφοβα στους ειδικούς;

Δυστυχώς ναι, υπάρχει το στίγμα στη χώρα μας αλλά όπως και σε όλο τον κόσμο πιστεύω βέβαια το θέμα είναι σε τι ποσοστό βρισκόμαστε. Το καλό είναι πως υπάρχει μια μεγάλη εξέλιξη προς το καλύτερο, δηλαδή υπάρχει αποδοχή και μέριμνα για αυτά τα παιδιά. Οι άνθρωποι και κυρίως οι γονείς απευθύνονται σε ειδικούς είτε αργά, είτε γρήγορα, είτε με ευκολία, είτε με δυσκολία, διότι όπως αναφέραμε υπάρχει το στίγμα και ο κοινωνικός ρατσισμός.

Τι θα έλεγες σε κάποιον που διστάζει να εμπλακεί με την ειδική αγωγή;

Αν το αγαπάει και το θέλει πραγματικά να μην διστάσει. Για μένα είναι το πιο όμορφο και σπουδαίο λειτούργημα.

Μπορείς να αναφέρεις κάποιο ιδιαίτερο ή παράξενο περιστατικό που συνέβη στη δουλειά, κάτι που να σε συγκίνησε και να το θυμάσαι ακόμη;

Η αλήθεια είναι πως έχω έρθει σε επαφή με πολλά παιδιά που χρήζουν ειδικής αγωγής Κυρίως στην πρακτική μου άσκηση. Κάθε παιδί έχει την δική του προσωπικότητα και έπειτα την δική του ιδιαιτερότητα για εμένα είναι όλα ξεχωριστά. Όμως δεν θα ξεχάσω ποτέ ένα μικρό κοριτσάκι το όποιο ήταν αυτιστικό. Δουλέψαμε μαζί σχεδόν δύο χρόνια και κάναμε μεγάλα βήματα. Συγκεκριμένα στον παιδαγωγικό και εκπαιδευτικό τομέα. Αναπτύχθηκε μεταξύ μας αμοιβαία αγάπη και ένα μεγάλο συναισθηματικό δέσιμο.

Ποια είναι τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει ένα παιδί στο σχολείο και στην εκπαιδευτική διαδικασία;

Αρχικά το πρόβλημα που αντιμετωπίζει είναι της προσαρμογής όσον αφορά το σχολείο. Δηλαδή το πρόγραμμα, τους κανόνες, το ωράριο, τους δασκάλους και τους συμμαθητές. Ένα άλλο πρόβλημα είναι η μεταδοτικότητα που έχει ο δάσκαλος ή ο θεραπευτής προς το παιδί. Θα ήθελα όμως να αναφέρω και το μπούλινγκ που δέχεται ένα παιδί στους χώρους του σχολείου και δυστυχώς είναι από τα μεγαλύτερα προβλήματα στην χώρα μας.

Ως εκπαιδευτικός αλλά και ως μητέρα, τι θα συμβούλευες άλλες μητέρες που διστάζουν να ζητήσουν βοήθεια από ειδικό για τα παιδιά τους.

Ως εκπαιδευτικός και ως μητέρα πλέον, συμβουλεύω όλες τις μητέρες να μη διστάσουν ποτέ να ζητήσουν βοήθεια από έναν ειδικό, είτε παιδαγωγό είτε εκπαιδευτικό, είτε παιδοψυχολόγο και γενικά από οποιονδήποτε θεραπευτή. Έτσι πραγματικά θα βοηθήσουν τα παιδιά τους και θα φροντίσουν για μια σωστή και αξιοπρεπή ζωή. Ωστόσο η αγάπη είναι η πηγή όλων των επιτευγμάτων τόσο για τα παιδιά όσο και για τους μεγάλους.