Μαριάννα Μαρτέλη: «Στον πολιτισμό θα βρει τις λύσεις η Ηλεία»

H σημερινή Εν Οίκω καλεσμένη ζει και εργάζεται στην Ηλεία από το 2004, αφιερώνοντας καθημερινά τον ελεύθερο χρόνο της σε κοινωνικές και πολιτιστικές δράσεις. Η εκπαιδευτικός Μαριάννα Μαρτέλη μοιράστηκε με την εφ.«Πατρίς» την άποψή της για τις ομορφιές και τις ατέλειες της Ηλείας, ανέλυσε τις σκέψεις της για τα αδέσποτα και ανέσυρε αναμνήσεις από την καλλιτεχνική της καριέρα.

Η συζήτηση ξεκίνησε από τις «Αδέσποτες Πατούσες Πύργου», μια προσπάθεια που έχει ξεκινήσει εδώ και δύο χρόνια, προσφέροντας σημαντικό έργο στη τη φροντίδα αδέσποτων ζώων.

Καθημερινά δίπλα στα αδέσποτα ως πρόεδρος στις Αδέσποτες Πατούσες η Μαριάννα Μαρτέλη

«Οι αδέσποτες Πατούσες γεννήθηκαν από την ίδια την ανάγκη που έχει ο τόπος, να αντιμετωπίσει το πρόβλημα των αδεσπότων. Είμαστε περίπου 10 ενεργά μέλη σε εθελοντική βάση. Περισυλλέγουμε ζωάκια άσχημη κατάσταση, προσφέρουμε ιατρική φροντίδα (στείρωση, εμβολιασμός, κ.ά.) και προσπαθούμε μέσω κοινωνικής δικτύωσης να τα προωθήσουμε για υιοθεσία. Το έχουμε πετύχει σε μεγάλο βαθμό, έχουμε δώσει πάνω από 200 ζωάκια, κυρίως σκυλάκια αλλά και γατάκια» αναφέρει η Μαριάννα με ικανοποίηση αλλά και προβληματισμό για τα κρούσματα κακοποίησης.

Τη θλίψη της για τα φαινόμενα κακοποίησης ζώων εξέφρασε η Μαρ. Μαρτέλη

Το φαινόμενο των αδεσπότων και η έλλειψη παιδείας

«Κανένα ζώο δεν πέφτει ουρανοκατέβατο και δεν βρίσκεται αδέσποτο. Το πιθανότερο είναι να ήταν δεσποζόμενο, να έφυγε ή να εκδιώχθηκε αστείρωτο και να πολλαπλασιάστηκε. Ένα θηλυκό σκυλί που το αφήνεις γιατί το βαρέθηκες ή δεν αντέχεις να το συντηρήσεις, γεννά σε υπό κανονικές συνθήκες πάνω από 15 κουτάβια τον χρόνο», δηλώνει η Μαριάννα και αναλύει τα αίτια.

«Το πρόβλημα είναι τεράστιο στον Πύργο και οφείλεται στην έλλειψη παιδείας, όπως και όλα τα δεινά του σύγχρονου ανθρώπου. Δεν έχουμε οικολογική συνείδηση και συναίσθηση απέναντι στα ζώα, για πολλά χρόνια οι άνθρωποι είχαν σχέση εκμετάλλευσης με τα ζώα και όχι πραγματική αγάπη και δέσιμο. Έτσι σε περίοδο κρίσης, το τελευταίο πράγμα με το οποίο θα ασχοληθεί ο άνθρωπος είναι το ζώο του, αν δεν έχει την καλλιέργεια να αντιληφθεί την αποκλειστική ευθύνη για την ευζωία του. Όμως με θλίβουν τα φαινόμενα κακοποίησης ζώων, διότι έχουν αυξηθεί σε εξοργιστικό βαθμό. Κάποιοι σκέφτονται να βλάψουν πλάσματα που δεν μπορούν να αμυνθούν με απάνθρωπους τρόπους».

Ένα κατοικίδιο ζώο είναι σίγουρα ευθύνη αλλά προσφέρει πολλά περισσότερα, κάτι που σύμφωνα με τη Μαριάννα Μαρτέλη είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο.

«Επιστημονικές μελέτες έχουν αποδείξει ότι άνθρωποι που έχουν κατοικίδιο, είναι πιο ήρεμοι και πιο ισορροπημένοι. Παιδάκια που μεγαλώνουν με κατοικίδιο, έχουν μικρότερες πιθανότητες να εμφανίσουν άσθμα ή αλλεργίες. Άνθρωποι που έχουν γάτα στο σπίτι, έχουν χαμηλότερη αρτηριακή πίεση. Σε πολλά κράτη χρησιμοποιούνται τα ζώα σαν μέσο θεραπείας σε ανθρώπους που έχουν ανίατα νοσήματα ή σε παιδιά με αυτισμό και διαπιστώνεται πρόοδος. Η σχέση του ανθρώπου με το ζώο είναι από κτήσεως κόσμου. Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν σχέση με τη φύση και τα ζώα με μεγαλύτερη αρμονία, όπως ο Μέγας Αλέξανδρος με τον Βουκεφάλα ή ο Οδυσσέας με τον Άργο.

«Η Ηλεία είναι ευλογημένος τόπος και γίνονται εξαιρετικά πολιτιστικά εγχειρήματα» τόνισε η Μ.Μαρτέλη

Η εκπαίδευση και ο ανθρωπισμός

Η Μαριάννα, ως καθηγήτρια Αγγλικής Φιλολογίας, έχει ζήσει την ελληνική παιδεία και στο σχολείο και στο πανεπιστήμιο και έχει αποκρυσταλλωμένη άποψη.

«Μεταπολιτευτικά έγιναν προσπάθειες για την αναβάθμιση της παιδείας, αλλά το αποτέλεσμα ήταν ακριβώς αντίθετο. Σταδιακά υποβαθμίστηκαν και συρρικνώθηκαν η εκπαιδευτική διαδικασία και το αγαθό της μόρφωσης. Έχει δοθεί μεγάλη έμφαση στην εξειδίκευση και την πληροφορία, αλλά όχι στη γνώση. Αυτό δεν βοηθά τον άνθρωπο να βρει την εσωτερική του αλήθεια και τον αποπροσανατολίζει», τονίζει η Μαριάννα και στηλιτεύει την υποτίμηση των ανθρωπιστικών σπουδών και τις κυβερνητικές πρακτικές.

«Κάθε κυβέρνηση αλλάζει το εκπαιδευτικό σύστημα και όλο και περισσότερο συρρικνώνονται μαθήματα όπως η Γλώσσα και τα αρχαία Ελληνικά, κ.ά. Οι ανθρωπιστικές σπουδές έχουν απαξιωθεί σήμερα διότι βιώνουμε ένα καπιταλιστικό σύστημα που έχει στόχο την κερδοφορία με κάθε τρόπο. Επομένως ο προσανατολισμός του νέου εκπαιδευόμενου είναι προς τα εκεί και όχι προς την καλλιέργεια. Δεν σπουδάζεις μόνο για να βρεις δουλειά. Θα τη βρεις και τη δουλειά όταν έχεις μέσα σου έρεισμα και πλησιάζεις την αυτογνωσία σου. Οι ανθρωπιστικές σπουδές βοηθάνε στο να διαμορφώσουμε καλύτερους πολίτες και καλύτερη κοινωνία.

Τα «αγκάθια» της ευλογημένης Ηλείας

Αναπόφευκτα ανοίγουμε συζήτηση για την Ηλεία, μια και η ίδια δεν κατάγεται από εδώ, αλλά ύστερα από δεκατρία χρόνια είναι ουσιαστικά «ντόπια».

«Όταν πρωτοήρθα οι εικόνες δεν ήταν καλές. Ένας συνάδελφος όμως μου είπε ότι “εδώ και ένα ξύλο να φυτέψεις, σε μία εβδομάδα έχει βγάλει φύλλα». Όντως είναι ευλογημένος ο τόπος. Έχει ομορφιά και φυσικό πλούτο, αλλά δεν έχει υποδομές και αισθητική. Θεωρώ απαράδεκτο ένας τόπος σαν την Ολυμπία να έχει ακόμα πλαστικά τραπεζοκαθίσματα και επιγραφές ΝΕΟΝ, να μην είναι αρχιτεκτονικά ιδιαίτερη και με κάποιες αρχές, και με τέτοια ασυδοσία στον προσφερόμενο τουρισμό, που είναι ακριβός και χαμηλού επιπέδου. Όλα αυτά θεωρώ ότι υποβαθμίζουν την Ηλεία.

Η επόμενη ερώτηση, για το ποιος φταίει, απαντιέται με σαφήνεια…

«Τα πάντα είναι πολιτική στη ζωή. Ακόμα και το τι ρούχα θα βάλεις το πρωί, είναι πολιτική άποψη. Νομίζω ότι δεν υπάρχει βούληση στο να λυθούν κάποια προβλήματα. Τους αρέσει να είναι όλα μετέωρα και μέσα από αυτά ίσως να εκβιάζουν καταστάσεις, ενώ κάποια ζωτικά προβλήματα θα μπορούσαν να λυθούν. Δεν μπορώ να διανοηθώ π.χ. το ότι σε έναν αγροτικό νομό, δεν υπάρχει κομποστοποίηση και σωστή λειτουργία της ανακύκλωσης.

Για την ίδια η Ηλεία είναι η «Αυλή των Θαυμάτων». «Ζούμε σε μια αυλή, ονειρευόμενοι κάποιο θαύμα αλλά και ταυτόχρονα προσπαθούμε να το πραγματοποιήσουμε», επισημαίνει!

Αναγνωρίσιμη ακόμα και σήμερα ως «Λίλα» από το «Κων/νου & Ελένης» η Μ.Μαρτέλη

Το θέατρο, η υποκριτική και η… Λίλα από το «Κωνσταντίνου και Ελένης»!

Φτάνοντας προς το τέλος της συζήτησης, καταπιανόμαστε με τον πολιτισμό. Για την Ηλεία η Μαριάννα εξέφρασε τη χαρά της για το αξιόλογο επίπεδο. «Eίναι ελπιδοφόρο το ότι γίνονται προσπάθειες. Υπάρχουν πολλές θεατρικές ομάδες, παράγεται πολιτισμός με μεγάλη αξιοσύνη. Το επίπεδο έχει ξεπεράσει κατά πολύ το ερασιτεχνικό. Παρακολουθώ τις δουλειές όλων των θιάσων, ενώ για τρία συμμετείχα στον Δούρειο Ίππο με πολύ ωραίες συνεργασίες και θεατρικές παραστάσεις. Εκεί θα βρεθούν όλες οι λύσεις, στην παιδεία και στον πολιτισμό» τονίζει και στη συνέχεια μοιράζεται μαζί την εμπειρία της συνεργασίας με μύθους όπως ο Ντίνος Ηλιόπουλος, ο Θανάσης Βέγγος, ο Νίκος Ρίζος, κ.ά.

«Είχα τη χαρά και την τιμή να συνεργαστώ με θρύλους του θεάτρου, αλλά κυρίως να τους γνωρίσω. Αυτό που έχω κρατήσει είναι η μεγαλοσύνη τους, η οποία εκφραζόταν μέσα από την απλότητα και τον σεβασμό με τον οποίο αντιμετώπιζαν όλους τους ηθοποιούς. Δεν έγιναν τυχαία μύθοι. Είχαν ήθος και επιστημοσύνη στο θέατρο.

Για το τέλος αφήσαμε το καλύτερο, τη συμμετοχή της στο σίριαλ «Κων/νου & Ελένης», που 20 χρόνια μετά σημειώνει υψηλή τηλεθέαση και έχει αγαπηθεί από τον κόσμο.

«Το κλειδί της επιτυχίας ήταν το καστ και το σενάριο που στηρίχθηκε στο δίπολο των αντίθετων ανθρώπων που συγκατοικούν υποχρεωτικά και μέσα από τις συγκρούσεις προκύπτει σάτιρα. Οι χαρακτήρες ήταν αρκετά αναγνωρίσιμοι και “ελληνικοί”, μπορούσε να ταυτιστεί μαζί τους ο θεατής. Δεν ήταν επιτηδευμένο σίριαλ και επίσης δεν ήταν βασισμένο σε ξένη ιδέα, όπως συμβαίνει με πάρα πολλές σειρές κωμικές, αλλά αυθεντικό ελληνικό. Ήταν μια ευχάριστη σειρά, κι εμείς που συμμετείχαμε περνούσαμε ωραία και ίσως συνέβαλε και αυτό στην επιτυχία» υπογραμμίζει η Μαριάννα και τονίζει ότι ακόμα και σήμερα την αναγνωρίζουν ως «Λίλα» στον δρόμο!

«Τα πρώτα χρόνια στο σχολείο με φώναζαν όλοι “Λίλα” και είναι ευχάριστο! Ο κόσμος αγαπάει τους ηθοποιούς διότι έχουν τη δυνατότητα να δημιουργούν ένα παραμύθι και αυτό εκπέμπει μαγεία και είναι ευχάριστο. Οπότε η Λίλα είναι ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου!»