Με τη δύναμη της παιδικής ψυχής…

3.jpg

Της Σοφίας Βαρουξή

Σε μια πόλη, όπου η έννοια της καθαριότητας έπρεπε να διατηρεί την σημασία της, δεν γίνεται πράξη.

Το σοβαρό μήνυμα που ευθέως και αξιοπρεπώς στάλθηκε από τους μικρούς μαθητές που ήσαν οι πρώτοι διεκδικητές της λύσης των σκουπιδιών έγιναν μάρτυρες του φαινομένου που θα μείνει νωπό στις μνήμες τους.

Η εικόνα των παιδιών που βγήκαν στους δρόμους με τα πλακάτ του αγώνα τους, σταματώντας τα μαθήματά τους, διαμαρτυρόμενα μ’ αυτόν τον τρόπο την άσχημη εικόνα αυτής της πραγματικότητας. Σας ρωτάμε όλους μαζί. Σας συγκίνησε… Γιατί εμείς που έχουμε παιδιά, και τα θεωρούμε ότι πάντα πρέπει να τα νοιαζόμαστε για όλα. Μας συγκίνησε!!!

Μας συγκίνησε από κάθε άλλον αγώνα, πολιτικό. Ηταν αγώνας για την υγεία τους και την ίδια τους την ζωή.

Εμείς πρώτοι πρέπει να τα βοηθήσουμε και θα ήταν άδικο να μην επαινέσουμε όλα τα παιδιά μας.

Φταίνε οι άνθρωποι που ποτέ δεν άλλαξαν την νοοτροπία του εγώ τους και ποτέ δεν σκέφτηκαν σωστά για την λύση του μεγάλου αυτού προβλήματος. Μήπως θα μας πουν ότι φταίνε τα πολύπλοκα πρωτόκολλα ασφαλείας που κλείνουν αυτήν την διαφορετικότητα.

Ολοι όσοι είχαν θέσεις εξουσίας και ευθύνης πρέπει να ζητήσουν συγνώμη. Ακόμη να μάθουμε τα παιδιά μας ότι το πρόβλημα αυτό είναι και δικό μας ότι ποτέ εμείς δεν συμπεριφερθήκαμε σωστά, και ότι το μεγαλύτερο βάρος της ευθύνης το έχει και η νοικοκυρά που ξέρει να πετάει την εύθραυση σακκούλα του super market, την εύκολη δηλαδή λύση και να προκαλεί την εικόνα αυτή που γνωρίσαμε.

Μια θλιβερή εικόνα «βουνού» από σακκούλες που συζητήθηκε σ’ όλη την Ελλάδα. Από την άλλη πλευρά η νοικοκυρά θέλει στήριξη και βοήθεια της πολιτείας.

Πράγματι αυτό που ζητάει  είναι να μάθει το γιατί. Γιατί όλοι όσοι πέρασαν από υπεύθυνη θέση δεν σκέφτηκαν το σωστό και χρόνια τώρα δεν βοήθησαν με έννοια λογικής αυτόν τον άμοιρο τόπο.

Γιατί δεν διεκδίκησαν και δεν έκαναν όπως οι άλλοι Νομοί, το αυτονόητο.

Γιατί υποσχέθηκαν χωρίς προγράμματα, γιατί δεν σκέφτηκαν όπως εκείνοι από τους οποίους τώρα ζητάμε βοήθεια, και να πουν ότι φταίνε γιατί δεν νοιάστηκαν πριν από εμάς για εμάς. Το μεγαλύτερο συγγνώμη να το πουν στα παιδιά αυτά που τα έβαλαν μπροστά να διεκδικήσουν τη λύση που μόνο για τις ευαίσθητες παιδικές ψυχές πιστεύουν ότι πρέπει να μην επηρεάζουν.

Είναι όμως πολύ σκληρό να τις βάλουμε αυτές μπροστά να διεκδικούν την ανθρώπινη καθαρή πόλη τους.

————————————

Τους ευχαριστούμε…

 

Ωρα 10.30 το βράδυ, στην οδό Δεληγιάννη στον Πύργο τα πάντα έδειχναν ηρεμία, ο κόσμος ερμητικά κλεισμένοι στα σπίτια τους ούτε ο θόρυβος ότι κάτι γίνεται δεν ήταν ικανός να τους προβληματίσει. Είχαν ακούσει για το μάζεμα των σκουπιδιών και περίμεναν. Τα φώτα του εκσκαφέα έκαναν μέρα την νύχτα. Τα φορτηγά είχαν πάρει τη θέση τους για να αρχίσει το μάζεμα της πιο θλιβερής πραγματικότητας. Γύρω τους, σε θέση μάχης, οι άνθρωποι, άνδρες και γυναίκες που προσφέρθηκαν να μπουν μπροστά για τη λύση που όλοι μας δεν θα ξεχάσουμε. Με σκούπες στα χέρια που κάλυπταν τα κατάλληλα γάντια και με ειδικές μάσκες με φίλτρα που ποτέ δεν είχαμε δει στην καθημερινή τους υπηρεσία, τις παλαιές εποχές, έμοιαζαν ασφυξιογόνες, προσπαθούσαν ν’ ακολουθήσουν τις εντολές του Αντιδημάρχου Καθαριότητας και Πρασίνου Βασίλη Σεϊντή που πάσχιζε να κάνει την αρχή σ’ αυτό το πρόγραμμα που έπρεπε να φέρει στο στάδιο της υλοποίησης του.

Με πολύ άγχος και με το τηλέφωνο να συντονίζει και τα άλλα συνεργεία που άρχισαν μαζί τους μας παρουσίασε τους ήρωες του που από τις 10 το βράδυ μέχρι τις 7 το πρωί, νιώθουν την πιο μεγάλη δύναμη ψυχής για να βοηθήσουν.

Η δυσοσμία αφόρητη, τόσο που όσο τα έβαζαν στην σειρά της αποκομιδής τους η αναπνοή σου σταματούσε. Η ώρα περνούσε και όλοι μαζί πάλευαν να αλλάξουν την εικόνα, ειδικά στο δρόμο αυτό που εδώ και καιρό είχε άλλάξει όψη και είχει γίνει ποτάμι από μολυσμένα λύματα. Δεν μπορούσε να περάσει αυτοκίνητο, γιατί ο δρόμος είχε μείνει λίγο προσβάσιμος λόγω της λεγόμενης ανευθυνότητας των ανθρώπων που λειτουργούν έτσι.

Μια εικόνα θα πούμε χίλιες λέξεις και η προσπάθεια τόσο μεγάλη από αυτούς τους ανθρώπους που με μεγάλο κίνδυνο για την υγεία τους, έδιναν τη μάχη τους με ψηλά το κεφάλι χωρίς να μιλήσουν, χωρίς να πουν τίποτε, με σεβασμό στη δουλειά τους που έπρεπε να κάνουν με απόλυτη υπευθυνότητα, χωρίς να πουν αν πληρώνονται εξτρά γι’ αυτό, ή δεν έχουν πληρωθεί ακόμη. Αυτό και μόνο στα δικά μας μάτια, με μεγάλη συγκίνηση θα το πούμε ότι τους δίνουμε το χέρι και τους λέμε ένα Μεγάλο Μπράβο και ένα Μεγάλο Ευχαριστώ.

 

1) Τους παρακολουθήσαμε τέσσερις νύχτες, δούλευαν με την ίδια ψυχή και δύναμη… Τους ευχαριστούμε πολύ γι’ αυτό όλοι μας

2) Η δυσοσμία και η κούραση δεν ήταν αρκετά για να χάσουν το χιούμορ τους. Τα γέλια και τα αστεία δεν έλειψαν όταν έπρεπε να πάρουν αναπνοή..

3) Οδός Δεληγιάννη στον Πύργο ο δρόμος έγινε ποτάμι από τα λύματα. Μια εικόνα χίλιες λέξεις

Ο αντιδήμαρχος καθαριότητας Βασίλης Σεϊντής ήταν το πρώτο μέρος που καθάρισε

4) «Είναι το καμάρι μας, το μωρό μας» θα μας πει ο αντιδήμαρχος Βασίλης Σεϊντής. Το βρήκα εγκαταλελειμμένο στο Παλαιό Νοσοκομείο και όταν είδα τα χαρτιά του που αγοράστηκε εδώ και 15 χρόνια και κανείς δεν νοιάστηκε να το επισκευάσει. Εχει να λειτουργήσει από τον καιρό που αγοράστηκε. Μια βλάβη που είπαν ότι κόστιζε 7.000 ευρώ την έφτιαξα με 300 ευρώ.

Είναι το μηχάνημα που για πρώτη φορά μετά από 15 χρόνια θα πλένει του κάδους, με ειδική θέρμανση απολύμανσης και ειδικό καθαριστικό με προδιαγραφές ISO. Θα το ζήλευαν όλοι οι Δήμοι και εμείς το έχουμε και δεν το χρησιμοποιούσαμε.

 

Δημοσιογράφος της εφ.Πατρίς , Υπευθ. στήλης Ηλειούπολη (Επιλογές)