Οι πρώτες φωνές δειλά-δειλά ακούσθηκαν. Δεν θα φθάσουν ωστόσο στο στόχο, αν ένα κορυφαίο όργανο δεν δρομολογήσει ενιαία τις εξελίξεις προς τη συγκεκριμένη κατεύθυνση…

 

Η κακοκαιρία, από την αρχή του νέου έτους μέχρι και σήμερα, με πρωτοφανή για τα δεδομένα των τελευταίων ετών διάρκεια, δεν προκάλεσε απλώς προβλήματα σοβαρά και μεγάλα.

Κατέστρεψε ότι βρήκε στο πέρασμά της, δημιουργώντας εξαιρετικώς δύσκολες συνθήκες κυρίως για τους κατοίκους ορεινών, ημιορεινών άλλα και παραποτάμιων περιοχών.

Η καθημερινή καταγραφή των ζημιών, που ανάγκασαν συνανθρώπους μας να αφήσουν ακόμη και τις κατοικίες τους, που απέκλεισαν κάποιους άλλους στα χωριά τους ή τους κράτησαν μακριά από τις καλλιέργειές τους, που στέρησαν τη δυνατότητα μεταφοράς απιδιών σε σχολεία και «εξαφάνισαν» περιουσίες είναι η οδυνηρή εικόνα που βιώνουν τώρα, τουλάχιστον οι πέντε από τους επτά συνολικά Δήμους του Νομού μας.

Οι τελευταίοι δεν μπορούν πλέον από μόνοι τους να αντιμετωπίσουν μια τέτοια κατάσταση. Δεν έχουν ούτε την επάρκεια μέσων, ούτε το καταλλήλως εκπαιδευμένο προσωπικό, και βεβαίως ούτε τα χρήματα για τις απαιτούμενες αποκαταστάσεις.

Η συνδρομή της Περιφέρειας ή και του ΓΟΕΒ σε αρκετές περιπτώσεις αν και απολύτως χρήσιμη, δεν αρκεί μπροστά στο τεράστιο μέγεθος αυτών των καταστροφών και την επούλωση «πληγών» που άφησαν οι κατολισθήσεις εδαφών, οι χαλαζοπτώσεις, οι πλημμύρες και οι τοπικοί ανεμοστρόβιλοι.

Στην προχθεσινή συνεδρίαση του Νομαρχιακού Συναινετικού Οργάνου Πολιτικής Προστασίας, οι Δήμαρχοι μίλησαν με αγωνία για το αύριο στις κατεστραμμένες περιοχής τους. Εκείνο που είχε άμεση σημασία ήταν να μην βρεθούν σε άμεσο κίνδυνο πολίτες, και τούτο επετεύχθη. Το κομμάτι ωστόσο της αποκατάστασης δεν μπορεί να είναι σύντομο ενώ παράλληλα γίνεται αμφίβολο αν και πότε θα ολοκληρωθεί…

Υπό αυτές τις συνθήκες οφείλουμε να σκεφθούμε και να διεκδικήσουμε ένα ευρύτερο σχέδιο ανασυγκρότησης του τόπου, πέρα από τα όρια και τις αντοχές των Δήμων. Ζητούμενο θα πρέπει να γίνει τους επόμενος μήνες και όσο τα φαινόμενα κακοκαιρίας, θα αρχίσουν να βρίσκονται σε αποδρομή, ο συντονισμός και η ουσία ανάλογης πρωτοβουλίας, που θα μπορεί σε κεντρικό επίπεδο να έχει αποτελέσματα.

Η καταγραφή θα πρέπει να οδηγήσει στην ανάλυση επισκευαστικού κόστους και αντιστοίχως για τον τόπο μας, τούτο πρέπει να μετατραπεί σε πρόγραμμα αποκατάστασης ειδικής μορφής με γενναία χρηματοδότηση.

Νομίζω ότι οι πρώτες φωνές για κάτι τέτοιο δειλά-δειλά ακούστηκαν. Δεν θα φθάσουν ωστόσο στο στόχο τους, αν ένα κορυφαίο όργανο δεν δρομολογήσει ενιαία τις εξελίξεις προς τη συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Άλλωστε, τώρα είναι η πιο μεγάλη ανάγκη όπως και η πλέον κατάλληλη χρονική συγκυρία ώστε να μπορέσουμε να πείσουμε αρχικώς την κυβέρνηση και τα αρμόδια υπουργεία και στη συνέχεια την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, για να τύχουμε της προσοχής και του ενδιαφέροντός τους, επί των προβλημάτων μας. Πολλά από αυτά εξ άλλου, αν όχι τα περισσότερα, μας άφησε η «κατάρα» των πυρκαγιών του 2007 και όχι μόνο…

Το εγχείρημα δεν είναι εύκολο, αλλά ας κληθούν να βοηθήσουν πολιτικοί, επιστημονικοί και άλλοι παράγοντες εντός και εκτός Νομού. Ηλείοι της Ευρώπης που δραστηριοποιούνται σε διάφορα κέντρα αποφάσεων θα μπορούσαν επίσης να λειτουργήσουν θετικά στο αίτημά μας. Και οι ομογενείς που αν και δυσαρεστημένοι από κακές διαχειρίσεις και άστοχες ενέργειές μας, είναι αναγκαίο να «βάλουν πλάτη» για να ενταχθεί η πληγείσα ζώνη από τις καταστροφές σε ειδικό πρόγραμμα.

Ας κάνουμε κάτι λοιπόν, γιατί ένα είναι σίγουρο: Μόνοι μας, και με παράλληλα ανοικτά θέματα, πέραν των ζημιών, δεν θα τα καταφέρουμε…