Ναμπίλ – Γιάννα Μοράντ: «Η Αλίς μας το αξίζει!!!»

afzl.png

Μιλάμε μαζί της, βλέποντας τα μεγάλα μάτια της που εκφράζουν την ευχαρίστηση από τη ζωή της.

Αυτά τα γαλαζοπράσινα μάτια πάντα δακρύζουν όταν μιλά είτε για την ευτυχία που ζει κοντά στον άνδρα της ζωής της, τον γνωστό επιχειρηματία Σπύρο Φίτσαλο, είτε για τις λατρείες της, που απέκτησαν, τον 3,5χρονο Ναμπίλ και την 2,5 χρονών Ιωάννα – Αμαλία αλλά και για τους μοναδικούς της γονείς τον Ναμπίλ και την Ιωάννα. Δεμένη με τις αναμνήσεις που της χάρισαν οι παππούδες και οι γιαγιάδες της. Θεωρεί τον εαυτόν της τυχερό και ευλογημένο, που έζησε μαζί τους παίρνοντας μόνο αγάπη. Όπως της είπαμε «ότι όταν περνάς καλά παιδικά χρόνια αποταμιεύεις την αγάπη και εκείνη έχει να σου δώσει στην ζωή σου πολλά…».

Βρεθήκαμε στο μοντέρνο με υπέροχα χρώματα νέο της φυσικοθεραπευτήριο, αργά το απόγευμα της Τετάρτης. Ήθελα να είμαστε μόνες μας για να μου καταθέσει για μια ακόμη φορά αυτή την ψυχική της ισορροπία και ωριμότητα που σπάνια την συναντάς στην ηλικία της.

Η Αλις ξέρει τι θέλει και αυτό το εστιάζει επάνω της, ώστε όλοι οι δικοί της άνθρωποι να παίρνουν από αυτήν. Είναι το θετικό πνεύμα της οικογένειας Μοράντ και παραμένει ο άγρυπνος φρουρός τους. Από φοιτήτρια βοηθούσε στο ιατρείο τον μπαμπά της και τώρα τον συμβουλεύει για τα θέματα που τον απασχολούν στο Δημαρχείο Λεχαινών. Η μαμά της, γνωστή ωτορινολαρυγγολόγος των Λεχαινών Γιάννα Σχοινά, προσπαθεί και γι’ αυτή να διαθέσει λίγο χρόνο για την βοήθειά της.

 

Την ρωτήσαμε πως ένιωσε το βράδυ των εγκαινίων, «όταν το όνειρό σου, έγινε πραγματικότητα;» Τα εκφραστικά της μάτια, πάλι βούρκωσαν, λέγοντας: «Όλα ήταν όπως τα είχα προγραμματίσει. Μόνο που μου έλειπαν δύο αγαπημένα μου πρόσωπα που έφυγαν από τη ζωή πέρσι, είναι η προγιαγιά μου, Γεωργία και ο προπάππους μου. Όμως είμαι σίγουρη ότι από εκεί ψηλά κάπου θα με βλέπουν και θα μου έδιναν την ευχή τους.

Πήρα ευχές από όλους όσους βρέθηκαν κοντά μου στη σημαντική μέρα της ζωής μου. Από μικρή ήθελα να ασχοληθώ με τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Συγκινούμαι πολύ όταν βλέπω ανήμπορους που θέλουν βοήθεια. Είναι στάση ζωής και η νοοτροπία μου. Έβλεπα τους ανθρώπους πηγαίνοντας στο σχολείο γιατί εδώ στα Λεχαινά, ήμουν στο Δημοτικό, Γυμνάσιο, και Λύκειο. Οι σπουδές μου στην φυσικοθεραπεία έγιναν στο ΤΕΙ του Αιγίου. Πριν όμως αρχίσω τις σπουδές μου τον Φεβρουάριο, πήγα στο κολλέγιο Braiton της Αγγλίας όπου εκεί προετοιμάστηκα γι΄αυτό που ήθελα, έχοντας εκεί γενική εικόνα των ιατρικών σπουδών.

Το πτυχίο μου στην μάθηση της φυσικοθεραπείας και η πρακτική μου στο Τμήμα Αποκατάστασης στο Νοσοκομείο “Ολύμπιον” της Πάτρας με βοήθησε πολύ. Από τότε με αυτή την εξάσκηση, την αμεσότητα που είχα με τους ασθενείς, μου έδωσε την πείρα αλλά και την δύναμη να μπορώ να στηρίξω αυτή την επιλογή της ζωής μου. Έτσι δημιούργησα αυτόν τον χώρο μέσα από τον οποίο θέλω να προσφέρω την βοήθειά μου, στους ανθρώπους με νευρολογικές παθήσεις, μυοσκελετικά προβλήματα, αθλητικούς τραυματισμούς, προβλήματα ισορροπίας και βάδισης ενήλικων και παιδιών με ιδιαίτερα κινητικά προβλήματα. Αισθάνομαι ότι με αυτόν τον τρόπο, ευχαριστώ το θέλω μου γι’  αυτή την προσφορά ζωής». Τα λόγια της είχαν πάνω απ’ όλα μια σπάνια ευαισθησία, τακτοποιημένα με μια δημιουργική τάξη.

Όπως η σχέση στοργής & αναγνώρισης που έχει με τους γονείς  της, Ναμπίλ & Γιάννα, που μας είπαν γι΄αυτήν.

«Η Αλις μας το αξίζει, γι’ αυτό είμαστε δίπλα της».

 

Της Σοφίας Βαρουξή

sophie.epiloges@gmail.com 

Δημοσιογράφος της εφ.Πατρίς , Υπευθ. στήλης Ηλειούπολη (Επιλογές)