Νεοφιλελεύθερο «φιλολαϊκό» κράτος

Άρθρο του Γεωργίου Θ. Ντόα 

Ο Πρωθυπουργός αρέσκεται να αλιεύει από τη γλώσσα λέξεις με εκκωφαντικές έννοιες και νοήματα.

Ο κ. Μητσοτάκης χρησιμοποιεί κατά κόρον τη συγκεκριμένη τακτική του για να καταδείξει την καθαρή, νεοφιλελεύθερη ιδεολογική ταυτότητά του, ή για να προβάλλει τη σθεναρότητα και τη «φιλολαϊκότητα» της πολιτικής του.

Είναι ήδη γνωστές οι προσφιλείς βαρύγδουπες εκφράσεις και χαρακτηρισμοί του Πρωθυπουργού, όπως «επιτελικό κράτος», «κανονικότητα», «λειτουργικότητα».

Τι κρύβεται όμως κάτω από το φερετζέ ή πίσω από τα παραπετάσματα των συγκεκριμένων ορολογιών και πολιτικών θέσεων του Κυβερνήτη της Χώρας;

Τα ερωτήματα είναι αμείλικτα.

Είναι φιλολαϊκό  το νεοφιλελεύθερο κράτος, όταν εφαρμόζει έως κεραίας τους δογματικούς, ορθόδοξους, άκαμπτους κανόνες του επιθετικού καπιταλισμού;

Είναι φιλολαϊκό το νεοφιλελεύθερο κράτος, όταν προτάσσει ως λυτρωτικό θέσφατο και σωτήρια πανάκεια του σύμπαντος λαού, την ελευθερία της αγοράς, έναντι του κοινού καλού, τα συμφέροντα των ελίτ, έναντι του γενικού συμφέροντος;

Είναι φιλολαϊκό το νεοφιλελεύθερο κράτος, όταν διευρύνει τις ανισότητες  υπέρ των «εκλεκτών» του πλούτου, σε βάρος των μεσαίων και των φτωχών στρωμάτων;

Είναι φιλολαϊκό το νεοφιλελεύθερο κράτος, όταν αφήνει ασύδοτη και ανεξέλεγκτη την ηγεμονεύουσα οικονομική τάξη, οδηγώντας στη διασάλευση της κοινωνικής ειρήνης και στην προϊούσα διάλυση της κοινωνικής συνοχής;

Είναι φιλολαϊκό το νεοφιλελεύθερο κράτος, όταν αποδυναμώνει ακατάπαυστα την εύρυθμη λειτουργία του κοινωνικού κράτους, πλήττοντας νευραλγικούς πυλώνες του, όπως τα δημόσια συστήματα της υγείας, της παιδείας, της ασφάλισης, της πρόνοιας;

Είναι φιλολαϊκό το νεοφιλελεύθερο κράτος, όταν ασκεί απροκάλυπτη βία κατά των ανθρώπων, στα πλαίσια του δόγματος «Νόμος και Τάξη»;

Ο επιθετικός νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός, ζει τη σύγχρονη ιστορία του, διαποτισμένος με την ίδια σκοταδιστική και αντιλαϊκή ουσία του φεουδαρχικού, μεσαιωνικού ηγεμονισμού.

Ειδικά, ο Τόπος μας, ήδη πληρώνει το νεφέλωμα του νεοφιλελεύθερου επιτελικού κράτους.

Είναι ενδεικτικά, αλλά χαρακτηριστικά, τα κυβερνητικά πλήγματα κατά του Νομού μας, που αφορούν το δρόμο Πάτρας-Πύργου, καθώς και την ακύρωση της ίδρυσης της Σχολής ΤΕΦΑΑ στον Πύργο, και η σκοτεινή συνέχεια έπεται.

Στη Χώρα, αντιλαϊκός νεοφιλελευθερισμός, γράφει τη νέα του σελίδα στο  ήδη μουτζουρωμένο βιβλίο του.

Συγγραφείς του νέου βαρβαροποιημένου, νεοφιλελεύθερου μανιφέστου, είναι απόφοιτοι της «Λουδοβίκειας Σχολής».

Η «Σχολή» αυτή φέρει ως σήμα κατατεθέν της ίδρυσής της και της λειτουργίας της, τη φράση του απολυταρχικού Βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου ΣΤ΄, «Το Κράτος είμαι Εγώ».

Στη Δημοκρατία ο κάθε σύγχρονος Λουδοβίκος, καθαιρείται από το Λαό, με την εκλογική ετυμηγορία του, και αυτό είναι το μεγαλείο του Δημοκρατικού Πολιτεύματος.

Αυτό θα συμβεί και για τον κ. Μητσοτάκη, νωρίς, ή λίγο αργότερα.