Ο όρκος και η καρμανιόλα…

Είχε μετακομίσει πριν αρκετά χρόνια από την Ηλεία στην Πάτρα και μάλιστα ορκίστηκε πως θα επέστρεφε μόλις θα είχε κατασκευαστεί ο αυτοκινητόδρομος, ή έστω αν υπήρχαν σοβαρές προτάσεις και αποφάσεις για άμεση κατασκευή, παρότι πολλές φορές στο παρελθόν είχαν υπάρξει προτάσεις, αποφάσεις και μάλιστα είχαν αρχίσει και εργασίες κατασκευής, οι οποίες τελικά ακυρώθηκαν  με προφάσεις ακατανόητες.

Πολλές φορές σκέφτηκε να επιστρέψει ατμοπλοϊκώς, για να μην παραβεί τον όρκο του, αλλά πάλι το ανέβαλε, γιατί δεν το θεωρούσε έντιμο, όπως το ίδιο σκέφτηκε μεν αλλά το απέρριψε, να επέστρεφε μέσω Κορίνθου- Τρίπολης-Τσακώνας, για τον μόνο λόγο ότι η επιστροφή του στην Ηλεία, χωρίς τον αυτοκινητόδρομο Πάτρα – Πύργος, θα συνιστούμε οπωσδήποτε παραβίαση του όρκου του.

Παραμένει λοιπόν  κάτοικος Πάτρας πλέον, από το έτος 2000, νοσταλγεί προφανώς και αμετανόητα την Ηλεία, αλλά διστάζει να οδηγήσει στην καρμανιόλα, διστάζει ακόμη και να πάρει το λεωφορείο, θα μπορούσε λέει να έρθει με το τρένο, αλλά και αυτό χάθηκε λένε, αλλά ξέρουμε ότι απαξιώθηκε από το ίδιο το κράτος και καταργήθηκε, ως πράξη εκδίκησης μάλλον προς την Δυτική Πελοπόννησο, γιατί λένε οι ίδιοι οι κάτοικοί της δεν το στήριξαν.

Ασφαλώς πρόκειται για προφάσεις και ασυγχώρητα ψεύδη, αφού όλοι ξέρουμε ότι το τρένο εγκαταλείφτηκε από τον ιδιοκτήτη του, το κράτος μας δηλαδή, με την εταιρεία του τον ΟΣΕ που τελικά τον χρεοκόπησαν και τον πληρώσαμε όλοι μας από το υστέρημά μας και συνεχίζουμε να πληρώνουμε, μαζί με και με άλλες αμαρτίες του κράτους, με δανεικά και από τις πετσοκομμένες, συντάξεις, μισθούς και τα κλειστά καταστήματα και επιχειρήσεις.

Επανερχόμαστε όμως στον φίλο μας, που η αγάπη του για την Ηλεία, παρά τα 18 χρόνια «εξορίας του» στην Πάτρα, όπως λέει με στενοχώρια ο ίδιος, παραμένει άσβεστη και δυνατή, τόσο που πριν λίγες ημέρες πήρε το αυτοκίνητό του έβαλε και την οικογένεια μέσα, τσαλαπάτησε τον όρκο του, ζητώντας ταυτόχρονα συγχώρεση, αφού θα επρόκειτο να επισκεφτεί την γενέτειρα και τα άγια χώματα όπως λέει και ξεκίνησε για την Ηλεία.

Δεν έφτασε όμως ποτέ και ευτυχώς επέζησε ο ίδιος και η οικογένειά του, αφού λίγο πριν την Βάρδα, ακριβώς στα σύνορα Ηλείας- Αχαϊας, είχε τροχαίο ατύχημα, λόγω της ολισθηρότητας της οδού και της εισόδου εις αυτήν τμήματος κοπαδιού προβάτων που έβοσκε στο παρακείμενο ξέφραγο χωράφι, στην προσπάθειά του δε να τα αποφύγει, δεν επέδειξε την δέουσα προσοχή κλπ-κλπ…

Είχε πατήσει τον όρκο του ο φίλος μας, ήταν και απρόσεκτος, δεν προέβλεψε την ολισθηρότητα, το κοπάδι, το ξέφραγο χωράφι, τα πρόβατα που βγήκαν στον δρόμο, τον βοσκό που απουσίαζε, και επιπλέον, διέκοψε την κυκλοφορία για δύο ώρες, καθυστέρησαν άνθρωποι και πράγματα, χάθηκαν εξαιτίας του εργατοώρες και απωλέσθηκαν έσοδα για τους επιχειρηματίες και το κράτος.

Ξαναορκίστηκε ότι δεν πρόκειται να έρθει στην Ηλεία, ακόμη κι αν φτιαχτεί ο αυτοκινητόδρομος.