«Ώδυνεν όρος και έτεκεν μυν» – Επιστολή του Κ. Λυκογιάννη για την ψήφο των αποδήμων

Κύριε Διευθυντά,

Δεν ξέρω αν έχετε ακούσει το αρχαίο γνωμικό: Ώδυνεν όρος και έτεκεν μυν. (Κοιλοπόναγε ένα βουνό και γέννησε ένα ποντικάκι). Αυτό μου είρθε στο νου όταν διάβασα ότι, επι τέλους, οι πολιτικοί συμφώνησαν για τη ψήφο των εκτός επικράτειας Ελλήνων πολιτών. Και μάλιστα με πανηγυρισμούς και τυμπανοκρουσίες, όχι μόνο για το νομοσχέδιο, αλλά πιο πολύ για το γεγονός ότι γιατί για πρώτη φορά οι Έλληνες πολιτικοί  κάθησαν γύρω από ένα τραπέζι και συμφώνησαν σε ένα σπουδαίο νομοθέτημα όπως η ψήφος των…. έξω από δώ Ελλήνων.

Η συμφωνία όμως αυτή έχει ένα πρωτόγνωρο χαρακτηριστικό. Για πρώτη φορά,  αντί οι εφαρμοστικοί νόμοι να θεσπίζονται με βάση τις διατάξεις του Συντάγματος, με αυτή τη συμφωνία αλλάζει το Ελληνικό Σύνταγμα, για να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις του εφαρμοστικού νόμου. Απαιτήσεις που επέβαλε η Αντιπολίτευση για να κάνει τη ψήφο των έξω Ελλήνων εργαλείο στις πολιτικές της επιδιώξεις. Να περιορισθεί , όσο πιο πολύ γίνεται, ο αριθμός των ψηφοφόρων του εξωτερικού. Σχετικά, ενώ οι πολιτικοί που μας επισκέπτονται μας λένε κολακευτικά ότι έξω υπάρχει άλλη μια «μισή» Ελλάδα, οι αλχημιστές του νομοσχεδίου υπολογίζουν τον αριθμό των ψηφοφόρων σε 350.000.

Συμφωνήθηκαν τρελά πράγματα. Π.χ. Αν ο Απόδημος Έλληνας  αποδείξει ότι λείπει από τη χώρα μέχρι 35 χρόνια, τότε είναι Έλληνας πολίτης και μπορεί να ψηφίσει. Αλλά αν λείπει 35 χρόνια και μια μέρα, παύει να είναι Έλληνας πολίτης και δεν μπορεί. Και το άλλο, μπορεί μεν να ψηφίζει με 35 χρόνια αλλά πρέπει να αποδείξει μα δημόσια παραστατικά ότι σε αυτό το διάστημα έχει μείνει στη πατρίδα για δυο χρόνια.

Το νομοσχέδιο επίσης προβλέπει ότι ότι ο Απόδημος θα ψηφίσει βάσει  νέων «ειδικών» εκλογικών καταλόγων, που θα δημιουργηθούν για το εξωτερικό. Αν πάρει το αεροπλάνο όμως και πάει στο χωριό του, τότε ξεγράφεται από τον ειδικό εκλογικό κατάλογο του εξωτερικού και θα μπορεί να ψηφίσει βάσει του εκλογικού καταλόγου του χωριού του, τον υποψήφιο του κόμματός του, της εκλογικής του περιφέρειας. Αν ψηφίσει με το «ειδικό» κατάλογο του εξωτερικού, θα ψηφίζει για βουλευτή επικρατείας, όχι αυτόν/ην της αρεσκείας του, αλλά τον αρεστό στον αρχηγό του κόμματός του.

Που είναι η ισότητα της ψήφου; Που είναι το άρθρο # 4/1 που λέει ότι οι πολίτες είναι ίσοι απέναντι στοι νόμο;  Ότι κάθε Έλληνας πολίτης έχει το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι; Θα αλλάξει για να εξυπηρετήσει το νέο νόμο; Πρέπει να αλλάξει.  Γιατί αν δεν αλλάξει, τότε όλα όσα παράξενα θα μπουν στο νόμο, και ο ίδιος ο νόμος, θα είναι αντισυνταγματικά.

Όσο  για το …. η πολιτική είναι η επιστήμη του εφικτού, στη περίπτωση του εν λόγω  νόμου, και κάθε νόμου, το εφικτό θα  πρέπει να είναι και νόμιμο και ηθικό, δεδομένου ότι κάθε νόμιμο μπορεί να μην είναι και ηθικό.

Αν πάρουμε λοιπόν υπ’ οψιν τους πανηγυρισμούς που έγιναν,  και ακόμα γίνονται, για τη συναίνεση των κομμάτων σχετικά με τη ψήφο των Αποδήμων, το αρχαίο γνωμικό πρέπει να αλλάξει και να γίνει: Ώδυνεν όρος και έτεκεν ….τέρας.

 

Ο Κωνσταντίνος Λυκογιάννης, είναι συνταξιούχος επιχειρηματίας και διαμένει στη Νέα Υόρκη. Γεννήθηκε στο Νομό Ηλείας πριν 90 χρόνια και πριν φύγει για την Αμερική, ήταν υποδιευθυντής του υποκαταστήματος της Ιονικής και Λαϊκής Τράπεζας στη Κηφισιά και ασχολείται με το γράψιμο ερασιτεχνικά.

Κωνσταντίνος Λυκογιάννης